badanie tympanometryczne
Badanie tympanometryczne to obiektywna metoda diagnostyczna służąca do oceny funkcji ucha środkowego. Polega na pomiarze podatności (impedancji) błony bębenkowej w odpowiedzi na zmiany ciśnienia powietrza w przewodzie słuchowym zewnętrznym.
Podczas badania do przewodu słuchowego wprowadza się sondę, która wytwarza ton o częstotliwości 226 Hz oraz zmienia ciśnienie w zakresie od +200 do -400 daPa. Wynikiem badania jest krzywa tympanometryczna, którą klasyfikuje się według typów: A (prawidłowy), B (płaska krzywa, sugerująca obecność płynu w uchu środkowym), C (przesunięcie w kierunku ujemnych wartości ciśnienia, wskazujące na dysfunkcję trąbki słuchowej) oraz podtypy As i Ad.
Badanie tympanometryczne jest bezbolesne, nieinwazyjne i trwa zaledwie kilka minut. Stanowi niezbędny element diagnostyki w otolaryngologii, audiologii i foniatrii. Jest szczególnie wartościowe w diagnostyce wysiękowego zapalenia ucha środkowego, otosklerozy, perforacji błony bębenkowej oraz oceny drożności trąbki słuchowej Eustachiusza. U małych dzieci badanie to ma przewagę nad klasyczną audiometrią, gdyż nie wymaga świadomej współpracy pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ucho kleiste (otitis media z efuzją) – Epidemiologia
Otitis media z efuzją (ucho kleiste) jest powszechną chorobą wieku dziecięcego, charakteryzującą się obecnością gęstego płynu w uchu środkowym bez objawów zapalenia, co prowadzi do okresowego niedosłuchu przewodzeniowego o średnim ubytku słuchu około 24 dB. Epidemiologia wskazuje na wysoką prewalencję – do 80% dzieci doświadcza co najmniej jednego epizodu przed 10. rokiem życia, z największą częstością w wieku 6 miesięcy do 4 lat (szczyt około 2 lat). Czynniki ryzyka obejmują m.in. palenie w otoczeniu dziecka (RR 1,64), karmienie butelką, uczęszczanie do żłobków/przedszkoli (RR 2,00), alergiczny nieżyt nosa oraz wady anatomiczne, takie jak zespół Downa (60-85% zachorowań) i rozszczep podniebienia (do 90% w pierwszym roku życia). Sezonowość choroby wykazuje szczyt jesienno-zimowy, a u chłopców obserwuje się nieznacznie wyższą zapadalność. Diagnostyka opiera się na badaniu otoskopowym, tympanometrii oraz audiometrii, a nadzór kliniczny zaleca okres uważnego oczekiwania do 3 miesięcy, gdyż 90% przypadków ustępuje samoistnie w ciągu roku.
alergiczny nieżyt nosa, autoinflacja, badanie przesiewowe słuchu, badanie tympanometryczne, błona bębenkowa, ciśnienie w uchu środkowym, drenaż wentylacyjny, dysfunkcja trąbki Eustachiusza, gen DYRK1A, infekcja górnych dróg oddechowych, niedosłuch przewodzeniowy, niedosłuch u dzieci, ostre zapalenie ucha środkowego, otitis media z efuzją, otolaryngologia, otoskopia, rozszczep podniebienia, szczepionka przeciwko pneumokokom, trąbka Eustachiusza, ucho kleiste, ucho środkowe, wysięk w uchu środkowym, zapalenie ucha środkowego, zespół Downa