częściowy czas tromboplastyny

Częściowy czas tromboplastyny (aPTT – activated Partial Thromboplastin Time) to badanie laboratoryjne oceniające wewnątrzpochodny układ krzepnięcia krwi. Test mierzy czas potrzebny do utworzenia skrzepu po dodaniu do osocza pacjenta aktywatora, fosfolipidów i jonów wapnia.

Badanie aPTT jest wykorzystywane głównie do monitorowania leczenia heparyną niefrakcjonowaną, diagnozowania wrodzonych i nabytych zaburzeń krzepnięcia (np. hemofilii A i B, choroby von Willebranda) oraz do wykrywania obecności krążących antykoagulantów. Prawidłowy zakres wartości zwykle wynosi od 25 do 38 sekund, choć może się różnić między laboratoriami.

Wydłużenie aPTT może wskazywać na niedobór czynników krzepnięcia (szczególnie VIII, IX, XI, XII), obecność inhibitorów krzepnięcia (np. przeciwciał antyfosfolipidowych), choroby wątroby, DIC (rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe) lub działanie leków przeciwkrzepliwych. Skrócenie czasu aPTT jest rzadziej spotykane i może sugerować stan nadkrzepliwości.

W praktyce klinicznej aPTT często wykonuje się razem z innymi testami koagulologicznymi, takimi jak czas protrombinowy (PT) i czas trombinowy (TT), co umożliwia kompleksową ocenę kaskady krzepnięcia. Jest to podstawowe badanie w diagnostyce zaburzeń hemostazy oraz w ocenie ryzyka krwawień okołooperacyjnych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Bromek pipekuronium – Interakcje

Bromek pipekuronium, jako niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie. Leki takie jak anestetyki wziewne (halotan, metoksyfluran, enfluran, izofluran), anestetyki dożylne (ketamina, fentanyl, etomidat), aminoglikozydy, antybiotyki polipeptydowe, leki moczopędne, beta-blokery, antagoniści wapnia, leki przeciwarytmiczne (chinidyna, dożylna lidokaina) oraz inne substancje (tiamina, inhibitory MAO, sole magnezu) mogą nasilać i wydłużać blokadę nerwowo-mięśniową indukowaną przez bromek pipekuronium. W praktyce klinicznej wymaga to ścisłego monitorowania głębokości blokady nerwowo-mięśniowej oraz ewentualnej redukcji dawki leku. Z kolei długotrwałe stosowanie kortykosteroidów (prednizon, deksametazon), inhibitory cholinesterazy (neostygmina, edrofon, pirydostygmina) oraz niektóre elektrolity (KCl, NaCl, CaCl₂) mogą osłabiać efekt zwiotczenia, co może wymagać dostosowania dawkowania. Depolaryzujące środki zwiotczające mięśnie, takie jak sukcynylocholina, mogą zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie bromku pipekuronium, zależnie od dawki i czasu podania, co podkreśla konieczność indywidualnego monitorowania pacjenta.
aminoglikozyd, ampicylina, anestetyk dożylny, anestetyk wziewny, antagonista wapnia, antidotum, antybiotyk i chemioterapeutyk, antybiotyk polipeptydowy, azatiopryna, badanie koagulologiczne, barbiturat, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek pipekuronium, chinidyna, cyklopropan, czas protrombinowy, częściowy czas tromboplastyny, depolaryzujący środek zwiotczający, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, edrofon, enfluran, etanol, eter dietylowy, etomidat, fentanyl, fenytoina, gammahydroksybutyrat, gentamycyna, guanidyna, halotan, inhibitor cholinesterazy, inhibitor MAO, izofluran, ketamina, kortykosteroid, lek blokujący receptory beta, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, mechaniczna wentylacja, metoksyfluran, metronidazol, monitorowanie blokady nerwowo-mięśniowej, neostygmina, niedepolaryzujący lek zwiotczający, noradrenalina, pirydostygmina, pochodna imidazolu, propanidid, protamina, sól magnezu, sukcynylocholina, teofilina, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lignocain 2%

Stosowanie lidokainy 2% (20 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką, zespołem Melkerssona-Rosenthala, chorobami wątroby, myasthenia gravis, zespołem chorej zatoki, bradykardią (<50/min), ciężkim niedociśnieniem (skurczowe <90 mmHg) oraz chorobami nerek. U pacjentów z alergią na lidokainę należy rozważyć alergię krzyżową na amidowe środki znieczulające. W przypadku terapii przeciwzakrzepowej (heparyny, NLPZ, środki osoczozastępcze) konieczne jest monitorowanie układu krzepnięcia (PTT, aPTT, wskaźnik Quicka, liczba płytek) przed znieczuleniem, zwłaszcza przy znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. U pacjentów z kwasicą obserwuje się zwiększone stężenie wolnej lidokainy, co może nasilać jej działanie toksyczne.
alergia na lidokainę, bradykardia, choroba nerek, choroba wątroby, ciężkie niedociśnienie, czas kaolinowo-kefalinowy, częściowy czas tromboplastyny, hipowolemia, kwasica, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zwężający naczynia krwionośne, liczba płytek krwi, metabolizm lidokainy, miastenia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osłabienie mięśni, padaczka, podanie donaczyniowe, równowaga kwasowo-zasadowa, środek miejscowo znieczulający, środek osoczozastępczy, stężenie elektrolitów w surowicy, sztuczne oddychanie, toksyczny wpływ na OUN, wskaźnik Quicka, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół chorej zatoki, zespół Melkerssona-Rosenthala, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Arduan 4 mg

Bromek pipekuronium, substancja czynna leku Arduan, jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie, którego działanie może być istotnie modulowane przez liczne interakcje farmakologiczne. Anestetyki wziewne (halotan, metoksyfluran, izofluran), dożylne (ketamina, fentanyl), antybiotyki aminoglikozydowe (gentamycyna), polipeptydowe (kolistyna), leki wpływające na układ sercowo-naczyniowy (beta-blokery, antagoniści wapnia, sole magnezu) oraz leki przeciwarytmiczne (chinidyna, dożylna lidokaina) mogą nasilać i/lub wydłużać blokadę nerwowo-mięśniową, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej redukcji dawki Arduanu. Z kolei długotrwałe stosowanie kortykosteroidów, inhibitorów cholinesterazy (neostygmina, pirydostygmina), metyloksantyn (teofilina) oraz elektrolitów (KCl, NaCl, CaCl₂) może osłabiać jego działanie, co może wymagać zwiększenia dawki. Depolaryzujące środki zwiotczające, takie jak sukcynylocholina, wykazują zmienny wpływ na skuteczność bromku pipekuronium, zależny od dawki i czasu podania.
aminoglikozydy, ampicylina, anestetyki wziewne, antagonista wapnia, antybiotyki polipeptydowe, Arduan, azatiopryna, barbiturany, beta-bloker, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek pipekuronium, chinidyna, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia, cyklopropan, czas protrombinowy, częściowy czas tromboplastyny, depolaryzujący środek zwiotczający, depresja oddechowa, edrofon, enfluran, eter dietylowy, etomidat, fentanyl, fenytoina, gammahydroksybutyrat, gentamycyna, guanidyna, halotan, inhibitor cholinesterazy, inhibitor MAO, izofluran, ketamina, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, metoksyfluran, metronidazol, neostygmina, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niewydolność nerek, noradrenalina, pirydostygmina, pochodne imidazolu, propanidid, protamina, rzucawka, sól magnezu, stymulator nerwów obwodowych, sukcynylocholina, teofilina, test koagulologiczny, wentylacja mechaniczna, zaburzenie elektrolitowe, znieczulenie ogólne

częściowy czas tromboplastyny

Powiązane wpisy

Bromek pipekuronium – Interakcje

Specjalne ostrzeżenia – Lignocain 2%

Interakcje leku – Arduan 4 mg