Magnevist
Magnevist to nazwa handlowa preparatu zawierającego gadopentetat dimegluminy, który jest kontrastem stosowanym w badaniach obrazowych metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Substancja ta zawiera gadolin, pierwiastek z grupy lantanowców, który ma właściwości paramagnetyczne, co zwiększa intensywność sygnału w badaniu MRI.
Magnevist był pierwszym kontrastem gadolinowym zatwierdzonym do użytku klinicznego (przez FDA w 1988 roku). Jest on klasyfikowany jako liniowy, jonowy środek kontrastowy i stosowany głównie do obrazowania zmian patologicznych w ośrodkowym układzie nerwowym, w tym guzów mózgu, zmian zapalnych i naczyniowych. Kontrast ten umożliwia lepszą wizualizację tkanek poprzez skrócenie czasu relaksacji T1 protonów wodoru.
W ostatnich latach stosowanie Magnevistu zostało ograniczone ze względu na ryzyko wystąpienia nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek oraz z powodu odkrycia, że gadolin może odkładać się w tkankach mózgu. Z tego powodu Europejska Agencja Leków (EMA) w 2017 roku zaleciła zawieszenie dopuszczenia do obrotu liniowych środków kontrastowych zawierających gadolin, w tym Magnevistu, preferując stosowanie makrocyklicznych środków kontrastowych, które są uważane za bezpieczniejsze.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dimeglumina gadopentetanowa – Wskazania do stosowania
Dimeglumina gadopentetanu, obecna w preparacie Magnevist w stężeniu 469,01 mg/ml (0,5 mmol/ml), jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym wyłącznie do dożylnego podania w diagnostyce obrazowej metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Preparat znajduje szerokie zastosowanie w obrazowaniu ośrodkowego układu nerwowego, w tym głowy i rdzenia kręgowego, umożliwiając uwidocznienie guzów, różnicowanie nowotworów (np. oponiaków, nerwiaków osłonkowych, glejaków, przerzutów), a także ocenę nawrotów po leczeniu operacyjnym lub radioterapii. Ponadto, Magnevist jest użyteczny w diagnostyce rzadkich nowotworów oraz precyzyjnym określeniu topografii zmian zarówno wewnątrz- jak i zewnątrzrdzeniowych. Wskazania obejmują również badania całego ciała, w tym twarzoczaszki, szyi, klatki piersiowej, jamy brzusznej, piersi, miednicy, układu kostno-stawowego oraz naczyń, co pozwala na kompleksową ocenę patologii nowotworowych, naczyniowych i zapalnych.
diagnostyka różnicowa, dimeglumina gadopentetanu, glejak, guz wewnątrzrdzeniowy, guz zewnątrzrdzeniowy, Magnevist, mikrogruczolak przysadki, naczyniak płodowy, nerwiak osłonkowy, oponiak, paramagnetyczny środek kontrastowy, przerzut nowotworowy, rdzeń kręgowy, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy, środek kontrastowy zawierający gadolin, wyściółczak - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Magnevist 469 mg/ml
Magnevist, zawierający dimegluminę gadopentetonianu w stężeniu 469 mg/ml, jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej. W przypadku kobiet w okresie rozrodczym, szczególnie w ciąży, brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tego preparatu. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na procesy reprodukcyjne, jednak brak danych u ludzi wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Stosowanie Magnevist w ciąży jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy korzyści diagnostyczne zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Konieczne jest szczegółowe poinformowanie pacjentki o braku danych klinicznych oraz uzyskanie świadomej zgody, a także udokumentowanie tego w dokumentacji medycznej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Magnevist 469 mg/ml
Przedawkowanie Magnevist, roztworu do wstrzykiwań zawierającego dimegluminę gadopentetonianu w stężeniu 469,01 mg/ml (0,5 mmol/ml), wymaga natychmiastowego monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą niewydolnością nerek. W takich przypadkach zaleca się ścisłą kontrolę czynności nerek, aby zminimalizować ryzyko powikłań nerkowych. Hemodializa jest skuteczną metodą eliminacji dimegluminy gadopentetonianu z organizmu i powinna być rozważona w przypadku znacznego przedawkowania, jednak nie ma dowodów na to, że zapobiega ona nerkopochodnemu zwłóknieniu układowemu (NSF), poważnemu powikłaniu związanym ze stosowaniem gadolinowych środków kontrastowych.
- Leksykon substancji czynnych
Dimeglumina gadopentetanowa – Właściwości farmakokinetyczne
Gadopentetonian dimegluminy, substancja czynna Magnevist (469 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), charakteryzuje się farmakokinetyką niezależną od dawki, z szybkim rozprzestrzenianiem do przestrzeni zewnątrzkomórkowej po podaniu dożylnym. Po dawce 0,25 mmol/kg (0,5 ml/kg) okres półtrwania wynosi około 90 minut, odpowiadając klirensowi nerkowemu (~120 ml/min/1,73 m²), co potwierdza eliminację głównie przez filtrację kłębuszkową. Po 6 godzinach wydalane jest 83% dawki, a po 24 godzinach 91%, z minimalnym wydalaniem pozanerkowym. Substancja nie ulega metabolizmowi i nie przenika przez barierę krew-jądra, a jej przenikanie przez łożysko jest minimalne i szybko eliminowane przez płód. Parametry farmakokinetyczne u niemowląt powyżej 2. miesiąca życia są porównywalne z dorosłymi.
- Leksykon substancji czynnych
Dimeglumina gadopentetanowa – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dimeglumina gadopentetanowa, składnik aktywny Magnevist (469 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaktycznych, które mogą objawiać się zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, oddechowego lub skórnymi, a nawet prowadzić do wstrząsu. Ryzyko to jest zwiększone u pacjentów z historią reakcji na środki kontrastowe, astmą oskrzelową lub innymi alergiami. Zaleca się obserwację pacjentów przez co najmniej 30 minut po podaniu oraz zapewnienie dostępu do leków przeciwhistaminowych i adrenaliny. Reakcje opóźnione mogą wystąpić nawet po kilku dniach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których ryzyko poważnych reakcji jest podwyższone i może prowadzić do zgonu.
astma oskrzelowa, dimeglumina gadopentetanowa, dysfunkcja nerek, hemodializa, Magnevist, napad drgawkowy, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niewydolność nerek, przeszczep wątroby, reakcja idiosynkrazji, reakcja opóźniona, reakcja rzekomoanafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy dożylny, uszkodzenie nerek, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie alergiczne, zmiana wewnątrzczaszkowa - Leksykon substancji czynnych
Dimeglumina gadopentetanowa – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Dimeglumina gadopentetanowa, stosowana jako środek kontrastowy w badaniach rezonansu magnetycznego, występuje w produkcie leczniczym Magnevist w stężeniu 469,01 mg/ml (0,5 mmol/ml). Zgodnie z charakterystyką produktu, substancja ta nie wywiera istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta, takie jak funkcje poznawcze, czas reakcji czy koordynacja ruchowa, które są kluczowe podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W praktyce klinicznej nie ma konieczności udzielania pacjentom szczególnych ostrzeżeń dotyczących ograniczeń w prowadzeniu pojazdów po podaniu tego środka kontrastowego.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Magnevist 469 mg/ml
Produkt leczniczy Magnevist, zawierający dimegluminę gadopentetonianu w stężeniu 469,01 mg/ml (0,5 mmol/ml) w postaci roztworu do wstrzykiwań, stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej metodą rezonansu magnetycznego, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, zastosowanie Magnevistu nie wymaga od pacjentów powstrzymania się od tych czynności po badaniu, co ma istotne znaczenie praktyczne w kontekście bezpieczeństwa farmakoterapii i komfortu pacjenta.
- Leksykon substancji czynnych
Dimeglumina gadopentetanowa – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dimeglumina gadopentetanu, substancja czynna produktu Magnevist (469 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Aktualne dane kliniczne nie dostarczają wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych, mimo braku wykazanego szkodliwego wpływu na reprodukcję w badaniach na modelach zwierzęcych. Produkt nie jest rekomendowany w ciąży, chyba że korzyści diagnostyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. U kobiet karmiących brak jest jednoznacznych danych klinicznych dotyczących przenikania dimegluminy gadopentetonianu do mleka, jednak badania na zwierzętach potwierdzają taką możliwość, co wymaga przerwania karmienia piersią na co najmniej 24 godziny po podaniu środka.
badanie diagnostyczne, badanie z kontrastem, dimeglumina gadopentetanu, karmienie piersią, korzyść diagnostyczna, Magnevist, metoda diagnostyczna, model zwierzęcy, płodność, promieniowanie jonizujące, przenikanie do mleka kobiecego, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, świadoma zgoda, wiek rozrodczy, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Dimeglumina gadopentetanowa – Przedawkowanie
Dimeglumina gadopentetanowa, substancja czynna Magnevist (469 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej. W przypadku przedawkowania, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, konieczne jest ścisłe monitorowanie czynności nerek ze względu na ryzyko pogorszenia ich funkcji oraz rozwój nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF). Magnevist zawiera 469,01 mg (0,5 mmol) dimegluminy gadopentetonianu w 1 ml roztworu, co oznacza, że nawet niewielkie przedawkowanie może prowadzić do istotnej ekspozycji na substancję czynną. Dokumentacja produktu nie precyzuje dokładnych dawek wywołujących objawy przedawkowania, dlatego kluczowa jest ostrożność i monitorowanie parametrów nerkowych po ekspozycji.
czynność nerek, diagnostyka obrazowa, dimeglumina gadopentetanowa, funkcja nerek, gadolinowy środek kontrastowy, hemodializa, Magnevist, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niewydolność nerek, NSF, parametry nerkowe, procedura ratunkowa, środek kontrastowy, upośledzona funkcja nerek, zwłóknienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Dimeglumina gadopentetanowa – Przeciwwskazania stosowania
Dimeglumina gadopentetanowa, substancja czynna preparatu Magnevist (469 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, definiowanymi jako GFR poniżej 30 ml/min/1,73 m², ze względu na wysokie ryzyko nefrotoksyczności i nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF). Preparatu nie należy stosować także u pacjentów z ostrym uszkodzeniem nerek, niezależnie od etiologii, ze względu na ryzyko kumulacji gadolinu i poważnych powikłań. W okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby, zarówno przed, jak i po zabiegu, stosowanie Magnevist jest przeciwwskazane z uwagi na zmiany w gospodarce wodno-elektrolitowej i funkcji nerek, które mogą zaburzać farmakokinetykę środka kontrastowego i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
ciężkie zaburzenia czynności nerek, diagnostyka obrazowa, dimeglumina gadopentetanowa, eliminacja nerkowa, gadolin, GFR, Magnevist, nefrotoksyczność, nerkopochodne włóknienie układowe, noworodek, ostre uszkodzenie nerek, przeszczepienie wątroby, środek kontrastowy, układ wydalniczy, współczynnik filtracji kłębuszkowej - Leksykon substancji czynnych
Dimeglumina gadopentetanowa – Interakcje
Dimeglumina gadopentetanowa, aktywny składnik Magnevist w stężeniu 469 mg/ml (0,5 mmol/ml), wykazuje ograniczoną liczbę udokumentowanych interakcji farmakologicznych. Najistotniejszą klinicznie interakcją jest interferencja z oznaczaniem stężenia żelaza w osoczu metodą kompleksometryczną (np. batofenantroliną), prowadząca do zaniżonych wyników w próbkach pobranych do 24 godzin po podaniu środka kontrastowego. Zjawisko to wynika z obecności wolnego DTPA w preparacie. W przypadku konieczności oznaczenia żelaza zaleca się pobranie próbki przed podaniem środka lub odroczenie badania o co najmniej 24 godziny, bądź zastosowanie alternatywnych metod analitycznych niewrażliwych na interferencję DTPA. Nie stwierdzono istotnych interakcji z alkoholem etylowym ani innymi lekami, jednak zaleca się unikanie spożycia alkoholu w okresie diagnostyki obrazowej.
batofenantrolina, bezpieczeństwo farmakoterapii, dimeglumina gadopentetanowa, gadolinowy środek kontrastowy, interakcja farmakologiczna, kwas dietylenotriaminopentaoctowy, lek nefrotoksyczny, Magnevist, metoda kompleksometryczna, paramagnetyczny środek kontrastowy, środek kontrastowy zawierający gadolin, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Dimeglumina gadopentetanowa – Właściwości farmakodynamiczne
Dimeglumina gadopentetanowa, aktywny składnik Magnevist (469 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w rezonansie magnetycznym (MRI). Substancja ta, będąca kompleksem gadolinu (Gd3+) i kwasu dietylenotriamino-pentaoctowego (DTPA), wykazuje wysoką stabilność (log K = 22-23) i silne właściwości paramagnetyczne, co skutkuje skróceniem czasu relaksacji spin-siatka protonów w sekwencjach T1-zależnych (efektywność paramagnetyczna około 4,95 l/mmol/s). Dzięki temu uzyskuje się wyraźne wzmocnienie sygnału MRI, niezależne w dużym stopniu od siły pola magnetycznego, co zapewnia stabilną jakość obrazowania. Preparat charakteryzuje się wysoką hydrofilnością (współczynnik dystrybucji n-butanol/bufor pH 7,6 ~0,0001), brakiem wiązania z białkami osocza oraz nie wpływa na funkcje enzymów sercowych, takich jak Na+/K+ ATP-aza. Ponadto, nie aktywuje układu dopełniacza, co minimalizuje ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych po podaniu.
ATP-aza, bilirubina, czas relaksacji, dimeglumina gadopentetanowa, DTPA, erytrocyty, gadopentetonian dimegluminy, hemoliza wewnątrznaczyniowa, jon gadolinu, Magnevist, MRI, osmolalność, paramagnetyczny środek kontrastowy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rezonans magnetyczny, sekwencja T1-zależna, układ dopełniacza, właściwości paramagnetyczne - Leksykon substancji czynnych
Dimeglumina gadopentetanowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dimeglumina gadopentetonianu, substancja czynna Magnevist (469,01 mg/ml, 0,5 mmol/ml), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnego dożylnego podawania potwierdziły bezpieczeństwo stosowania jednorazowego w diagnostyce. Testy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały mutagenności, a badania na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego. Ponadto, brak jest dowodów na toksyczny wpływ na tkanki szybko proliferujące oraz na ryzyko karcynogenezy u ludzi, co jest istotne w kontekście specyficznej farmakokinetyki i jednorazowego podania Magnevist.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dimeglumina gadopentetonianu, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakokinetyka, Magnevist, mutacja genowa, nietolerancja miejscowa, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie podskórne, podanie pozanaczyniowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, środek kontrastowy, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa, uczulenie kontaktowe