guzy jamy nosowej
Guzy jamy nosowej stanowią różnorodną grupę zmian patologicznych występujących w obrębie przewodów nosowych. Mogą mieć charakter łagodny lub złośliwy, a ich etiologia obejmuje zarówno zmiany zapalne, polipowate, jak i nowotworowe. Do najczęstszych guzów łagodnych zalicza się polipy nosa, brodawczaki, naczyniaki oraz włókniaki młodzieńcze nosogardła.
Nowotwory złośliwe jamy nosowej to przede wszystkim raki płaskonabłonkowe, gruczolakoraki, chłoniaki, czerniaki złośliwe oraz rzadziej występujące mięsaki. Diagnostyka różnicowa guzów jamy nosowej obejmuje badanie endoskopowe nosa, tomografię komputerową oraz rezonans magnetyczny, które umożliwiają określenie lokalizacji, rozległości oraz charakteru zmiany.
Objawy guzów jamy nosowej to przede wszystkim niedrożność nosa (zwykle jednostronna), krwawienia z nosa, zaburzenia węchu, wyciek wydzieliny oraz bóle twarzy. W przypadku zaawansowanych zmian nowotworowych mogą pojawić się również deformacje twarzy, zaburzenia widzenia czy objawy neurologiczne wynikające z naciekania struktur sąsiadujących.
Leczenie guzów jamy nosowej zależy od ich charakteru. Zmiany łagodne często wymagają usunięcia chirurgicznego, natomiast w przypadku nowotworów złośliwych stosuje się leczenie skojarzone obejmujące chirurgię, radioterapię oraz chemioterapię. Nowoczesne techniki endoskopowe umożliwiają małoinwazyjne usunięcie wielu zmian z dostępu wewnątrznosowego, minimalizując powikłania i skracając okres rekonwalescencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml
Dane niekliniczne dotyczące lidokainy chlorowodorku wskazują, że ostra toksyczność leku manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), w tym drgawkami, które mogą prowadzić do śmierci. U ludzi toksyczne stężenia lidokainy wynoszą 5–10 mcg/l, przy których obserwuje się objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego i OUN. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego samej lidokainy, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazuje potencjał mutagenny w wysokich, toksycznych dawkach in vitro. W badaniach na szczurach wykazano również rakotwórczy potencjał 2,6-ksylidyny, objawiający się powstawaniem guzów jamy nosowej, co jednak nie przekłada się na ryzyko u ludzi przy krótkotrwałym stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami.