badania rakotwórczości
Badania rakotwórczości to kompleksowe procedury naukowe mające na celu identyfikację potencjalnych czynników kancerogennych i ocenę ich wpływu na rozwój nowotworów. Obejmują one szereg metod badawczych, w tym testy laboratoryjne in vitro, badania na modelach zwierzęcych oraz długoterminowe badania epidemiologiczne.
W praktyce klinicznej badania rakotwórczości dostarczają kluczowych informacji o bezpieczeństwie substancji chemicznych, leków, czynników środowiskowych czy promieniowania. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje czynniki kancerogenne w pięciu grupach, od udowodnionego działania rakotwórczego dla ludzi (grupa 1) do prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4).
Współczesne badania rakotwórczości wykorzystują zaawansowane techniki, w tym analizy genetyczne, badania epigenetyczne oraz metody biologii molekularnej, które pozwalają na dokładniejsze zrozumienie mechanizmów inicjacji i progresji nowotworów. Wyniki tych badań mają bezpośrednie przełożenie na praktykę kliniczną, regulacje prawne dotyczące substancji chemicznych oraz profilaktykę chorób nowotworowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sabumalin 100 mcg/dawkę
Salbutamol, substancja czynna leku Sabumalin (100 µg/dawkę, aerozol inhalacyjny), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Wyniki niekliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, potencjalnej kancerogenności oraz toksycznego wpływu na rozród. Efekty obserwowane w badaniach były związane z typową aktywnością beta-2-adrenolityczną salbutamolu. W badaniach na myszach i królikach wykazano działanie teratogenne przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (np. 2,5 mg/kg s.c. u myszy i 50 mg/kg p.o. u królików), manifestujące się m.in. rozszczepem podniebienia, brakiem powiek oraz zaburzeniami kostnienia czaszki. U szczurów podawanie dawek do 50 mg/kg p.o. nie wywołało istotnych wad rozwojowych, choć najwyższe dawki zwiększyły śmiertelność noworodków z powodu zaburzeń opieki macierzyńskiej.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, aktywność beta-adrenolityczna, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, gaz nośny HFA 134a, genotoksyczność, hydrofluoroalkan, inhalator ciśnieniowy, rozszczep podniebienia, salbutamol, toksyczność wielokrotnego dawkowania, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe płodów, wrodzony brak powiek, zaburzenia behawioralne, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamisil 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa terbinafiny wykazały, że doustne podawanie leku w dawkach do około 100 mg/kg masy ciała na dobę u szczurów i psów nie powodowało istotnych objawów toksyczności, choć wątroba i nerki mogą być narządami docelowymi przy wyższych dawkach. W badaniach na małpach dawka nietoksyczna wynosiła 50 mg/kg/dobę, a obserwowane zmiany w siatkówce były odwracalne i nie towarzyszyły im zmiany histologiczne. Wysokie dawki (≥100 mg/kg/dobę) u psów wywoływały objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak drgawki, co potwierdzono również po dożylnym podaniu u szczurów i małp. Terbinafina nie wykazała działania mutagennego ani klastogennego w testach in vitro i in vivo, a dwuletnie badania rakotwórczości na myszach nie wykazały zmian nowotworowych przy dawkach do 130 mg/kg/dobę (samce) i 156 mg/kg/dobę (samice). U szczurów zaobserwowano natomiast zwiększoną częstość nowotworów wątroby przy dawce 69 mg/kg/dobę, co jest efektem specyficznym gatunkowo i związanym z proliferacją peroksysomów.
ataksja, badania płodności, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bezpieczeństwo stosowania leku, dawka nietoksyczna, drgawki, działanie mutagenne, ekspozycja układowa, nieprawidłowości siatkówki, objawy toksyczności, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proliferacja peroksysomów, śmiertelność potomstwa, terbinafina, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodka i płodu, wpływ na reprodukcję, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomid Egis 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leflunomidu wykazały toksyczne działanie na szpik kostny, krew, układ pokarmowy, skórę, śledzionę, grasice oraz węzły chłonne, co skutkowało zaburzeniami hematologicznymi takimi jak niedokrwistość, leukopenia i trombocytopenia. Obserwowano również zmiany w strukturze i funkcji serca, wątroby, rogówki oraz dróg oddechowych, prawdopodobnie wtórne do immunosupresji. Toksyczność występowała przy dawkach równoważnych terapeutycznym stosowanym u ludzi, co wskazuje na wąski margines bezpieczeństwa. Potencjał mutagenny leflunomidu nie został potwierdzony, jednak metabolit TFMA wykazywał in vitro zdolność do wywoływania aberracji chromosomowych i mutacji punktowych, choć brak jest danych potwierdzających te efekty in vivo.
4-trifluorometyloanilina, aberracje chromosomowe, badania rakotwórczości, chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, dojrzewanie erytrocytów, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hepatocyty, komórki macierzyste szpiku, leukopenia, mutacja punktowa, niedokrwistość, parametry morfologiczne, potencjał mutagenny, rak płuca, synteza DNA, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, właściwości antygenowe, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Effox long 50 50 mg
Dane niekliniczne dotyczące izosorbidu monoazotanu wskazują na niski profil toksyczności i wysokie bezpieczeństwo stosowania. Ostra toksyczność po podaniu doustnym wykazała wartość LD50 na poziomie około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, co świadczy o stosunkowo niskiej toksyczności. W badaniach przewlekłej toksyczności na psach i szczurach, toksyczne efekty pojawiały się dopiero przy dawkach 90 mg/kg i 405 mg/kg masy ciała odpowiednio, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Kompleksowe badania reprodukcyjne, obejmujące płodność, teratogenność oraz okres perinatalny i postnatalny, nie wykazały działania teratogennego, mimo stosowania wysokich dawek, co potwierdza brak negatywnego wpływu na rozwój płodu.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania płodności, badania rakotwórczości, badania teratogenności, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, model zwierzęcy, okres perinatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketokaps 25 mg
Przedkliniczne badania ketoprofenu dostarczyły kompleksowych danych dotyczących jego profilu bezpieczeństwa, nie wykazując nowych zagrożeń poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności, co zmniejsza ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów. Długoterminowe testy rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa przewlekłego stosowania ketoprofenu w terapii przeciwzapalnej i przeciwbólowej. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych poza znanymi działaniami niepożądanymi.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie drażniące NLPZ, ketoprofen, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil działań niepożądanych, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, stan zapalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Metylofenidat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące metylofenidatu wskazują na zwiększoną częstość występowania złośliwych guzów wątroby jedynie u samców myszy, bez podobnych obserwacji u samic myszy i szczurów obu płci, co podkreśla niejasne znaczenie kliniczne tych wyników dla ludzi. W badaniach reprodukcyjnych wykazano brak negatywnego wpływu na płodność i funkcje rozrodcze przy dawkach kilkukrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Standardowe testy teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, jednak w badaniach preparatu Symkinet MR odnotowano rozszczep kręgosłupa u królików przy dawce 200 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 116-krotność maksymalnej dawki zalecanej u dzieci i młodzieży (60 mg). Niższe dawki, zbliżone do maksymalnej dawki klinicznej, nie wykazywały tego efektu, a toksyczność płodowa była obserwowana jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, sugerując pośredni mechanizm działania.
ADHD, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, badania teratogenności, działania niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja reprodukcyjna, funkcja rozrodcza, margines bezpieczeństwa, metylofenidat, nadpobudliwość psychoruchowa, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozszczep kręgosłupa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność płodowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenia koncentracji uwagi, złośliwy guz wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klimicin 300 mg
Klindamycyna, chlorowodorek będący substancją czynną leku Klimicin, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 po podaniu doustnym wynoszącymi odpowiednio 2888 mg/kg i 2633 mg/kg u szczurów oraz 2599 mg/kg u myszy. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach sięgających nawet 10,8-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (do 600 mg/kg mc./dobę), wykazały dobrą tolerancję leku, z minimalnymi działaniami niepożądanymi ograniczonymi do wymiotów, utraty apetytu i spadku masy ciała jedynie u psów przy najwyższej dawce przez 6 miesięcy. Brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach 300 mg/kg mc./dobę przez rok potwierdza bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w długotrwałej terapii.
anoreksja, badania in vitro, badania in vivo, badania rakotwórczości, chlorowodorek klindamycyny, dawka letalna, dawka letalna LD50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, potencjał genotoksyczny, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testy genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, utrata masy ciała, wymioty - Leksykon substancji czynnych
Tiagabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tiagabiny (Gabitril) wykazały, że długotrwałe podawanie bardzo wysokich dawek (200 mg/kg masy ciała) u samic szczurów wiązało się z nieznacznym wzrostem częstości występowania gruczolaka wątrobowokomórkowego. Jednakże dawki te znacznie przekraczają stosowane klinicznie u ludzi, co ogranicza bezpośrednią translatowalność tych wyników. Ponadto, badania genotoksyczności przeprowadzone na różnych modelach nie wykazały właściwości mutagennych tiagabiny, co wskazuje na brak uszkodzeń DNA i zmniejsza prawdopodobieństwo mechanizmu kancerogennego opartego na genotoksyczności.
badania rakotwórczości, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, Gabitril, gruczolak wątrobowokomórkowy, kancerogeneza, mutacja, padaczka, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, tiagabina, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości genotoksyczne, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Macrogol Aurovitas 10 g
Przedkliniczna ocena toksykologiczna makrogolu 4000, substancji czynnej leku Macrogol Aurovitas, wykazała brak toksyczności ogólnoustrojowej oraz brak działania toksycznego na przewód pokarmowy w badaniach na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Substancja nie wykazywała działania teratogennego ani mutagennego, co wskazuje na niski potencjał wywoływania wad rozwojowych i zmian genetycznych. Badania interakcji farmakokinetycznych na szczurach potwierdziły, że makrogol 4000 nie wpływa na wchłanianie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), leków przeciwzakrzepowych, inhibitorów wydzielania kwasu solnego oraz sulfonamidów hipoglikemizujących, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania w terapii skojarzonej.
badania kliniczne, badania rakotwórczości, badania toksykologiczne, cukrzyca, działanie mutagenne, działanie teratogenne, interakcje farmakologiczne, interakcje lekowe, kancerogenność, leki hipoglikemizujące, leki przeciwzakrzepowe, makrogol 4000, nadkwaśność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, środek przeczyszczający, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewodu pokarmowego, wady rozwojowe płodu, zmiany materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Morphine Kalceks 10 mg/ml
Przedkliniczne badania morfiny, substancji aktywnej preparatu Morphine Kalceks, nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych przy standardowym stosowaniu, jednak brak jest długoterminowych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. Istotnym ograniczeniem jest stwierdzona genotoksyczność morfiny, w tym działanie klastogenne prowadzące do uszkodzeń chromosomów, co ma bezpośrednie implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście komórek rozrodczych. Na podstawie tych danych morfina jest klasyfikowana jako substancja mutagenna, a ryzyko mutagenności można zakładać również u ludzi podczas terapii.
Badania na modelach zwierzęcych wykazały teratogenne działanie morfiny obejmujące wady ośrodkowego układu nerwowego, opóźnienie wzrostu płodu, zanik jąder oraz zmiany w systemie neuroprzekaźników, a także zaburzenia zachowań i rozwój fizycznego uzależnienia u potomstwa. U samców szczurów zaobserwowano zmniejszenie płodności oraz uszkodzenia chromosomów w gametach, co wskazuje na potencjalne ryzyko wpływu morfiny na funkcje rozrodcze u mężczyzn poddawanych długotrwałej terapii. W związku z powyższym, stosowanie morfiny u pacjentów w wieku rozrodczym oraz kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na udokumentowane ryzyko działania teratogennego, genotoksycznego oraz negatywnego wpływu na płodność.
badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, dysfunkcje seksualne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, genotoksyczność morfiny, mutagenność, obniżona płodność, opóźnienie wzrostu płodu, substancja mutagenna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, uszkodzenia chromosomów, uzależnienie od morfiny, wady OUN, zaburzenia neuroprzekaźników, zaburzenia płodności, zaburzenia zachowania, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flavamed 60 mg
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Flavamed 60 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie również nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej. Brak toksycznego wpływu na narządy docelowe oraz odwracalność obserwowanych działań niepożądanych dodatkowo potwierdzają bezpieczeństwo stosowania ambroksolu chlorowodorku.
aberracje chromosomowe, ambroksolu chlorowodorek, badania rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie odwracalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Flavamed, narządy docelowe, NOAEL, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, rozwój przed- i pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po podawaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GlimeHexal 2 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej produktu GlimeHEXAL, obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksycznych. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych przy dawkach terapeutycznych, a działania niepożądane obserwowane przy dawkach przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi były głównie związane z farmakodynamicznym efektem hipoglikemii. Kompleksowa ocena toksyczności po podaniu wielokrotnej dawki, badania genotoksyczności oraz rakotwórczości nie wskazały na potencjał mutagenny ani kancerogenny glimepirydu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w terapii długoterminowej.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, GlimeHEXAL, glimepiryd, hipoglikemia, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, teratogenność, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnej dawki, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Provingo 40 mg/5 ml
Przedkliniczne badania indygotyny (Provingo 40 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazały, że mediana śmiertelnej dawki pojedynczej (LD50) wynosi 93 mg/kg masy ciała przy dożylnym podaniu u szczurów oraz 405 mg/kg przy podaniu podskórnym u myszy. Długoterminowe badania na szczurach (podanie doustne) i myszach (podanie podskórne) nie wykazały potencjału rakotwórczego. W modelach teratogenności, przy dawkach do 250 mg/kg/dobę podawanych doustnie, nie stwierdzono efektów teratogennych u szczurów i królików. Należy jednak uwzględnić, że biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 3%, co ogranicza możliwość ekstrapolacji tych wyników na dożylne stosowanie leku.
- Leksykon substancji czynnych
Alitretinoina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alitretynoina, substancja czynna leku Toctino, wykazuje profil toksyczności typowy dla retynoidów. W badaniach toksyczności ostrej LD50 po podaniu dootrzewnowym u myszy i szczurów wynosiła powyżej 4000 mg/kg (24h) oraz 1400 mg/kg (10 dni), a po podaniu doustnym u szczurów około 3000 mg/kg. W badaniach wielokrotnych, trwających do 9 miesięcy u psów i 6 miesięcy u szczurów, toksyczność była dawkozależna i pojawiała się przy ekspozycji zbliżonej do terapeutycznej u ludzi (ocenianej na podstawie AUC). Objawy toksyczne odpowiadały nadmiarowi witaminy A i były odwracalne po zakończeniu terapii. Alitretynoina wykazuje działanie teratogenne, co wymaga stosowania rygorystycznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas leczenia i przez 1 miesiąc po jego zakończeniu. Badania na szczurach nie wykazały wpływu na płodność przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, jednak odnotowano odwracalne zmiany w męskich narządach rozrodczych, w tym zaburzenia spermatogenezy i zmiany zwyrodnieniowe jąder.
alitretynoina, antykoncepcja, badania rakotwórczości, dawka letalna, działanie teratogenne, fototoksyczność, hiperwitaminoza A, nadwrażliwość na światło, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał mutagenny, retynoid, Toctino, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, zaburzenia spermatogenezy, zmiany zwyrodnieniowe jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopizam 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klozapiny, substancji czynnej leku Clopizam, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na funkcje rozrodcze. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy i pokarmowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wielokrotne podawanie substancji nie wykazało znaczącej toksyczności, co potwierdziły analizy biochemiczne, hematologiczne oraz badania histopatologiczne. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów w dawkach terapeutycznych.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, klozapina, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność rozrodcza, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Agomelatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Agomelatyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych i genotoksycznych. Zaobserwowano działanie sedatywne u myszy, szczurów i małp po podaniu dużych dawek, co należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Indukcja enzymów wątrobowych (CYP2B, CYP1A, CYP3A) była znacząca u gryzoni przy dawkach >125 mg/kg mc./dobę i niewielka u małp przy 375 mg/kg mc./dobę, jednak nie stwierdzono hepatotoksyczności przy wielokrotnym podawaniu. Badania rozrodczości na szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani neurorozwojowy, a testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego i klastogennego.
agomelatyna, badania rakotwórczości, badanie przedkliniczne, CYP1A, CYP2B, CYP3A, działanie sedatywne, gruczolakowłókniak sutka, hepatotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, interakcja lekowa, komórki Purkinjego, napad drgawkowy, nowotwór wątroby, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, prąd hERG, przenikanie przez łożysko, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, właściwości prodrgawkowe, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvetrend 25 mg
Przedkliniczne badania karwedylolu, substancji czynnej leku Carvetrend, wykazały brak potencjału rakotwórczego i mutagennego. Testy na szczurach i myszach obejmowały dawki do 75 mg/kg mc./dobę (38-krotność MRHD) oraz 200 mg/kg mc./dobę (100-krotność MRHD) i nie ujawniły zwiększonego ryzyka nowotworzenia ani mutacji genetycznych. Badania in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa genetycznego leku.
Wpływ karwedylolu na płodność i rozwój potomstwa zaobserwowano jedynie przy dawkach toksycznych, przekraczających 100-krotność MRHD (≥200 mg/kg mc.). W tych warunkach odnotowano osłabienie aktywności reprodukcyjnej, zmniejszenie liczby ciałek żółtych oraz zaburzenia zagnieżdżenia zarodka u szczurów. Dawki powyżej 60 mg/kg mc. (ponad 30-krotność MRHD) powodowały opóźnienia wzrostu i rozwoju potomstwa, a dawki 200 mg/kg u szczurów i 75 mg/kg u królików wywoływały embriotoksyczność, jednak bez występowania wad rozwojowych. Wyniki te potwierdzają dobry profil bezpieczeństwa karwedylolu przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi.
aktywność reprodukcyjna, badania rakotwórczości, badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, embriotoksyczność, implantacja zarodka, karwedylol, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, wada rozwojowa, zaburzenia płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania szczepionki VERORAB, zawierającej inaktywowany wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 w dawce 3,25 j.m./0,5 ml, wykazały brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian ani kumulacji efektów toksycznych, a parametry hematologiczne, biochemiczne oraz ocena histopatologiczna tkanek potwierdziły bezpieczeństwo stosowania. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych in vitro oraz aberracji chromosomowych, nie wykazały działania genotoksycznego szczepionki.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, działanie karcynogenne, inaktywowany wirus wścieklizny, mutacje genowe in vitro, ocena histopatologiczna, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój wewnątrzmaciczny, rozwój zarodkowo-płodowy, szczep Wistar Rabies, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daruph 55 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne układy narażone na toksyczność to pokarmowy, krwiotwórczy oraz limfatyczny, z jelitem jako głównym narządem docelowym u szczurów i małp. Zaobserwowano odwracalne zmiany w parametrach krwinek czerwonych i szpiku kostnym oraz redukcję liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych. W badaniach na małpach stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek po 9 miesiącach terapii. Dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia, jednak nie wywoływał samoistnych krwotoków. Pomimo potencjału wydłużania odstępu QT w badaniach in vitro, badania in vivo na małpach nie wykazały istotnych zaburzeń elektrokardiograficznych. Lek nie wykazywał mutagenności w testach Amesa i mikrojądrowym, choć wykazał efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO.
agregacja płytek krwi, badania rakotwórczości, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, dysfagia, działanie fototoksyczne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał potasowy hERG, krwinki czerwone, krwotok skórny, mineralizacja nerek, obumieranie embrionów, obumieranie płodów, odstęp QT, płodność, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, śledziona, szpik kostny, toksyczne działanie leku, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroDulox 30 mg
Duloksetyna nie wykazuje potencjału genotoksycznego, co potwierdzają standardowe testy genotoksyczności. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje nieustalone.
badania na młodych osobnikach, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie mutagenne, działanie neurobehawioralne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, indukcja wątrobowych enzymów mikrosomalnych, NOAEL, parametr AUC, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test genotoksyczności, toksyczność poporodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątroby, wpływ na rozród, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam Orion 2,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lorazepamu obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na płodność i reprodukcję. W badaniach długoterminowych na myszach i szczurach, z 18-miesięcznym okresem podawania doustnego, nie wykazano działania rakotwórczego. Testy mutagenności przeprowadzone na modelu Drosophila melanogaster nie potwierdziły właściwości mutagennych lorazepamu. W badaniach przedimplantacyjnych na szczurach, przy dawce 20 mg/kg masy ciała podawanej doustnie, nie stwierdzono zaburzeń płodności, co wskazuje na brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne zwierząt doświadczalnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naramig 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne naratryptanu, substancji czynnej leku Naramig, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła działań niepożądanych przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani uszkadzającego wpływu na materiał genetyczny, a badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału kancerogennego substancji. Wpływ na płodność szczurów był nieistotny nawet przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową (MRDD) u ludzi wynoszącą 5 mg.
badania rakotwórczości, badania toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, lęk, maksymalna zalecana dawka dobowa, Naramig, naratryptan, poronienie poimplantacyjne, potencjał genotoksyczny, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zmiany szkieletowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valinger Med 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, substancji czynnej preparatu Valinger Med (100 mg, tabletki powlekane), potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych farmakodynamicznych, a ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym w różnych dawkach i na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniła specyficznych objawów toksyczności. Badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego syldenafilu. Ponadto, badania rakotwórczości prowadzone na modelach zwierzęcych przez długi okres nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, efekty farmakodynamiczne, mutacje genowe, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Nitrofural – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nitrofural, substancja czynna w preparatach miejscowych takich jak Nifux i Nitrofurazon (2 mg/g), został poddany badaniom przedklinicznym głównie pod kątem potencjalnego działania rakotwórczego. Badania na samicach szczurów wykazały, że doustne podawanie wysokich dawek nitrofuralu może indukować nowotwory gruczołów mlecznych, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy długotrwałym stosowaniu. Należy jednak podkreślić, że badania te dotyczyły podawania doustnego, a nie miejscowego, które jest zalecaną drogą podania w przypadku omawianych preparatów. Dawki stosowane w badaniach znacznie przekraczały ekspozycję typową dla terapii miejscowej u ludzi, co ogranicza bezpośrednią translatację wyników na praktykę kliniczną.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, badania toksykokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, długoterminowa terapia, działanie rakotwórcze, ekspozycja, genotoksyczność, maść lecznicza, model zwierzęcy, nitrofural, nowotwór gruczołów mlecznych, podanie doustne, produkty lecznicze, stosowanie miejscowe, substancja czynna, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję, wskazania i przeciwwskazania - Leksykon substancji czynnych
Karbidopa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Karbidopa, stosowana w terapii choroby Parkinsona w połączeniu z lewodopą, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 wynoszącymi 1750 mg/kg u myszy oraz 4810-5610 mg/kg u szczurów. Toksyczność jest wyższa u nowo narodzonych szczurów, a objawy zatrucia obejmują ataksję, opadanie powiek i zmniejszoną aktywność. W badaniach przewlekłych na małpach i szczurach, przy dawkach od 25 do 135 mg/kg/dobę, nie stwierdzono istotnych zmian histopatologicznych ani potencjału rakotwórczego. Połączenie karbidopy z lewodopą wykazuje zmienną toksyczność zależną od stosunku dawek, z LD50 w zakresie 1930-3270 mg/kg u myszy, a objawy zatrucia obejmują drgawki kloniczne i drżenia przy wyższych dawkach. W badaniach długoterminowych dawki do 10+100 mg/kg/dobę nie powodowały istotnych zmian morfologicznych, choć obserwowano efekty farmakologiczne, takie jak nadpobudliwość i osłabienie mięśni u małp oraz zmniejszoną aktywność i przerost adenocytów ślinianek u szczurów.
ataksja, badania histopatologiczne, badania rakotwórczości, choroba Parkinsona, drgawki kloniczne, drżenie głowy, drżenie grubofaliste, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipoaktywność, hydrazyna, LD50, lewodopa, masa nerek, nadpobudliwość, neurotoksyczność, niedobór pirydoksyny, osłabienie mięśni, potencjał rakotwórczy, przerost adenocytów, ptoza powiek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Alprazolam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alprazolam nie wykazuje potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdzają testy in vitro (test Amesa) oraz in vivo (test mikrojąderkowy u szczurów) przy dawkach sięgających 100 mg/kg mc./dobę, czyli 500-krotności maksymalnej dawki u ludzi (10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150x dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50x dawka ludzka) nie wykazały działania onkogennego. Ponadto, alprazolam nie wpływał negatywnie na płodność szczurów nawet przy dawce 5 mg/kg mc./dobę (25x dawka ludzka), jednak prenatalna ekspozycja wiązała się z opóźnieniami rozwojowymi i zwiększoną śmiertelnością płodów oraz potencjalnymi zmianami behawioralnymi u potomstwa gryzoni.
aberracje chromosomowe, alprazolam, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, benzodiazepiny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja prenatalna, mutageneza bakteryjna, mutagenność bakteryjna, napady drgawek, neowaskularyzacja rogówki, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność płodowa, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność przewlekła, wady wrodzone, wpływ na narząd wzroku, wpływ na płodność, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doreta 37,5 mg + 325 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Doreta, zawierającego 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu, wykazały brak działania teratogennego u potomstwa szczurów przy dawkach terapeutycznych. Działania embriotoksyczne i fetotoksyczne zaobserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, wynoszących 50/434 mg/kg tramadolu/paracetamolu, co stanowi 8,3-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi. Objawiały się one zmniejszeniem masy ciała płodu oraz zwiększoną częstością występowania nadliczbowych żeber. Niższe dawki (10/87 oraz 25/217 mg/kg) nie wykazywały toksycznego wpływu na zarodek i płód. Produkt nie był poddany kompleksowym badaniom w zakresie rakotwórczości, mutagenności oraz wpływu na płodność, jednak dostępne dane dotyczące poszczególnych składników wskazują na brak takich zagrożeń w dawkach terapeutycznych.
badania mutagenności, badania rakotwórczości, chlorowodorek tramadolu, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lek złożony, mutagenność i rakotwórczość, nadliczbowe żebra, paracetamol, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, toksyczność embrionalna i płodowa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadamen MED 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadamen MED, wykazały brak istotnych działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych, szczególnie w odniesieniu do układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły znaczących zagrożeń zdrowotnych, z wyjątkiem obserwacji u psów, gdzie dawki ≥25 mg/kg/dobę (3,7-18,6-krotna ekspozycja w porównaniu do ludzi po dawce 20 mg) prowadziły do zaniku nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenia spermatogenezy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału onkogennego tadalafilu.
aberracja chromosomowa, AUC, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acnelec 1 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa adapalenu, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, wykazały dobrą tolerancję po miejscowej aplikacji, potwierdzoną badaniami średnioterminowymi (6 miesięcy na królikach) oraz długoterminowymi (2 lata na myszach). Doustne podanie adapalenu w dużych dawkach wywołało objawy toksyczności charakterystyczne dla retinoidów, takie jak hyperwitaminoza A, zanik kości, zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej oraz niewielka niedokrwistość. Dodatkowo, obserwowano łagodne objawy neurologiczne, kardiologiczne i oddechowe, jednak tylko przy wysokich dawkach doustnych, które nie odpowiadają klinicznemu stosowaniu miejscowemu leku Acnelec. Badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności adapalenu, co wskazuje na bezpieczeństwo w kontekście wpływu na materiał genetyczny.
adapalen, badania mutagenności, badania rakotwórczości, genotoksyczność, hyperwitaminoza A, morfologia krwi, niedokrwistość, objawy kardiologiczne, objawy neurologiczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rak chromochłonny rdzenia nadnerczy, retinoidy, toksyczność systemowa, zaburzenia oddechowe, zanik kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sildenafil Bluefish 100 mg
Bezpieczeństwo stosowania syldenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Sildenafil Bluefish, zostało potwierdzone w szerokim zakresie badań przedklinicznych. Oceny farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych na główne układy fizjologiczne, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych narządów wewnętrznych, które mogłyby wskazywać na ryzyko toksyczne przy długotrwałym stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów u zwierząt doświadczalnych.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania histopatologiczne, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, działania niepożądane, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, efekty farmakodynamiczne, genotoksyczność, parametry biochemiczne, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, ryzyko nowotworowe, sildenafil, syldenafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozrodcza, uszkodzenia genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Cylostazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cylostazol, będący inhibitorem fosfodiesterazy typu III (PDE III), zwiększa stężenie cAMP w tkankach, co przekłada się na działanie inotropowe dodatnie oraz rozszerzające naczynia krwionośne. W badaniach przedklinicznych u psów zaobserwowano sercowo-naczyniowe zmiany chorobowe przy dawkach terapeutycznych, które nie występowały u szczurów i małp, wskazując na gatunkowo swoistą toksyczność. Elektrofizjologiczne testy na psach i małpach nie wykazały wydłużenia odstępu QTc, co zmniejsza ryzyko arytmii. Badania genotoksyczności in vivo były negatywne, natomiast in vitro na komórkach jajników chomików chińskich odnotowano słaby, ale istotny wzrost aberracji chromosomalnych. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów (do 500 mg/kg/dobę) i myszy (do 1000 mg/kg/dobę) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów.
aberracje chromosomalne, badania in vitro, badania in vivo, badania rakotwórczości, cykliczny AMP, cylostazol, dodatnie działanie inotropowe, dojrzewanie oocytów, działanie mutagenne, fosfodiesteraza typu III, inhibitor fosfodiesterazy, mutacje genów, naczynia krwionośne, naprawa DNA, nieprawidłowości rozwojowe, obumarcie płodu, opóźnienie kostnienia, płytki krwi, rozszerzanie naczyń krwionośnych, szpik kostny, testy genotoksyczności, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia płodności, zaburzenia rytmu serca, zmiany sercowo-naczyniowe, zmniejszenie masy płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bulgaplin 300 mg
Pregabalina, substancja czynna Bulgaplinu, wykazuje dobrą tolerancję w badaniach przedklinicznych przy dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. Jednakże wielokrotne podanie u szczurów i małp ujawniło efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja. Długoterminowe badania wykazały, że dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną ekspozycję kliniczną (600 mg/dobę) u starszych szczurów albinotycznych powodowały zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, choć toksyczność płodowa pojawia się przy dawkach istotnie wyższych niż kliniczne. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2× maksymalnej dawki u ludzi. Niekorzystny, przemijający wpływ na płodność szczurów występował jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję leczniczą. Testy genotoksyczności były negatywne.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność pourodzeniowa, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki, zmiany siatkówki