oddzielanie się napletka
Oddzielanie się napletka (zrostów napletkowo-żołędziowych) to naturalny proces fizjologiczny zachodzący u chłopców w okresie niemowlęcym i wczesnodziecięcym. U noworodków napletek jest zazwyczaj zrośnięty z żołędzią prącia, co stanowi fizjologiczną ochronę przed infekcjami w pierwszych miesiącach życia.
Proces oddzielania się napletka rozpoczyna się spontanicznie i zazwyczaj przebiega bezobjawowo. Zrosty napletkowo-żołędziowe ustępują stopniowo dzięki naturalnym erekcjom oraz namnażaniu się komórek nabłonka. U około 50% chłopców napletek staje się całkowicie odprowadzalny do 3. roku życia, u 90% do 5. roku życia, a u niemal wszystkich do okresu dojrzewania.
Ważnym aspektem klinicznym jest nieingerowanie w naturalny proces oddzielania się napletka. Forsowne odprowadzanie napletka u małych chłopców może prowadzić do mikrourazów, blizn i wtórnego zwężenia napletka (nabytej stulejki). Interwencja chirurgiczna jest wskazana tylko w przypadkach rzeczywistej stulejki, nawracających infekcji lub utrudnionego oddawania moczu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa atomoksetyny nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka. Badania obejmowały toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt powodowały ekspozycję zbliżoną lub nieznacznie wyższą niż u pacjentów z wolno metabolizującym CYP2D6 przy maksymalnej dawce dobowej 1,4 mg/kg m.c. W badaniach na młodych szczurach zaobserwowano nieznaczne opóźnienia w rozwoju drożności pochwy, opóźnienia w oddzielaniu napletka oraz zmniejszenie masy najądrza i liczby plemników przy dawkach ≥10 mg/kg m.c./dobę, jednak bez wpływu na płodność i zdolność rozrodczą.
atomoksetyna, cytochrom CYP2D6, drożność pochwy, działanie niepożądane, genotoksyczność, masa najądrza, metabolizm intensywny, niezwiązana atomoksetyna, oddzielanie się napletka, organogeneza, rakotwórczość, teratogenność, tętnica podobojczykowa, tętnica szyjna, toksyczność, wczesna resorpcja, wolny metabolizm CYP2D6 -
Leksykon leków
Dane przedkliniczne dotyczące atomoksetyny, substancji czynnej leku Atofab, wskazują na brak istotnych zagrożeń dla ludzi w standardowych badaniach toksykologicznych i farmakologicznych. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt generowały ekspozycję na atomoksetynę porównywalną lub nieznacznie wyższą niż u osób z wolnym metabolizmem CYP2D6 stosujących maksymalną zalecaną dawkę 1,4 mg/kg mc./dobę. Badania na młodych szczurach wykazały nieznaczne opóźnienia w rozwoju płciowym (np. opóźnienie drożności pochwy przy wszystkich dawkach oraz oddzielania napletka przy ≥10 mg/kg mc./dobę) oraz zmniejszenie masy najądrza i liczby plemników u samców przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę, jednak bez wpływu na płodność. Znaczenie tych obserwacji dla ludzi pozostaje nieokreślone i wymaga dalszych badań.
atomoksetyna, atypowe pochodzenie tętnicy szyjnej, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dane farmakokinetyczne, liczba plemników, masa najądrza, niezwiązana atomoksetyna, oddzielanie się napletka, organogeneza, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój neurobehawioralny, tętnica podobojczykowa, toksyczność matczyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ rozrodczy samca, wczesna resorpcja, wolny metabolizm CYP2D6
