wypryskowe zmiany skórne
Wypryskowe zmiany skórne (egzema) to grupa nieswoistych, zapalnych dermatoz charakteryzujących się obecnością świądu oraz polimorficznych wykwitów skórnych. Typowe objawy obejmują rumień, grudki, pęcherzyki, nadżerki, strupy oraz lichenifikację w przypadku zmian przewlekłych.
W patogenezie wyprysku uczestniczą zarówno mechanizmy immunologiczne, jak i nieimmunologiczne. Wyróżnia się kilka głównych postaci klinicznych: wyprysk kontaktowy alergiczny, wyprysk kontaktowy z podrażnienia, wyprysk atopowy, wyprysk pieniążkowaty oraz wyprysk potnicowy. Rozpoznanie stawia się na podstawie wywiadu, obrazu klinicznego oraz badań dodatkowych, takich jak testy płatkowe.
Leczenie wypryskowych zmian skórnych obejmuje eliminację czynników wyzwalających, odpowiednią pielęgnację skóry oraz farmakoterapię. Podstawą leczenia miejscowego są emolienty oraz glikokortykosteroidy o odpowiedniej sile działania. W przypadkach opornych stosuje się inhibitory kalcyneuryny, fototerapię lub leczenie ogólne immunosupresyjne. Szczególnie istotna jest edukacja pacjenta dotycząca przewlekłego charakteru schorzenia i profilaktyki nawrotów.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Izokonazol, będący substancją czynną o działaniu przeciwgrzybiczym, jest stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych, dostosowanych do lokalizacji zakażenia. W przypadku kremu dopochwowego Izovag (10 mg/g) zaleca się aplikację raz na dobę przez 7 dni, głęboko do pochwy, najlepiej na noc i w pozycji leżącej, z wyłączeniem okresu miesiączki. Krem Travogen (10 mg/g) stosuje się miejscowo na skórę raz dziennie przez 2-3 tygodnie, z możliwością wydłużenia do 4 tygodni w zakażeniach opornych, zwłaszcza przestrzeni międzypalcowych. Preparat Travocort (10 mg/g izokonazolu + 1 mg/g diflukortolonu) stosuje się dwa razy dziennie do ustąpienia objawów, maksymalnie przez 2 tygodnie, z zaleceniem kontynuacji terapii preparatem bez glikokortykosteroidu po tym okresie. W przypadku zakażeń przestrzeni międzypalcowych dłoni i stóp, zaleca się stosowanie paska gazy nasączonej kremem, a leczenie powinno trwać co najmniej 2 tygodnie po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom.
azotan izokonazolu, czas trwania terapii, działanie przeciwgrzybicze, glikokortykosteroid, Izovag, krem dopochwowy, nawrót zakażenia, populacja pediatryczna, postać farmaceutyczna, stan zapalny, substancja czynna, Travocort, Travogen, walerianian diflukortolonu, wypryskowe zmiany skórne, zakażenie grzybicze, zakażenie oporne, zakażenie przestrzeni międzypalcowych -
Leksykon substancji czynnych
Pirydoksyna (witamina B6) jest powszechnie stosowana w terapii zarówno w monoterapii, jak i w preparatach złożonych, często w połączeniu z magnezem, tiaminą czy cyjanokobalaminą. Toksyczność pirydoksyny ujawnia się głównie przy długotrwałym stosowaniu dawek powyżej 50 mg/dobę lub krótkotrwałym przy dawkach przekraczających 1 g/dobę. Objawy przedawkowania obejmują przede wszystkim neurotoksyczność manifestującą się neuropatią obwodową, parestezjami, ataksją czuciową oraz zaburzeniami czucia głębokiego. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić drgawki i zmiany w EEG. U noworodków i niemowląt przedawkowanie może powodować uspokojenie, hipotonię oraz zaburzenia oddechowe. Uszkodzenia nerwów obwodowych są zazwyczaj odwracalne po odstawieniu witaminy B6. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u małych dzieci ze względu na zwiększoną wrażliwość na toksyczne działanie pirydoksyny.
alkohol benzylowy, arytmia, asystolia, ataksja czuciowa, blokada zwojów nerwowych, chlorek wapnia, cyjanokobalamina, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, drgawki, działanie antycholinergiczne, glukonian wapnia, hemodializa, hipotonia, lidokaina, łojotokowe zapalenie skóry, metylosiarczan neostygminy, neuropatia, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność pirydoksyny, niedokrwistość niedobarwliwa, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, parestezje, pirydoksyna, rabdomioliza, reakcja alergiczna, tiamina, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wypryskowe zmiany skórne, zaburzenia czucia głębokiego, zaburzenia oddechowe, zaburzenia rytmu serca -
Leksykon leków
Neurovit zawiera tiaminy chlorowodorek (B1) 100 mg, pirydoksyny chlorowodorek (B6) 200 mg oraz cyjanokobalaminę (B12) 0,20 mg, z których każdy wykazuje odmienny profil toksyczności. Tiamina cechuje się szerokim zakresem terapeutycznym, jednak dawki powyżej 10 g mogą wywołać blokadę zwojów nerwowych, objawiającą się tłumieniem przewodzenia impulsów nerwowych, podobnie do działania kurary. Witamina B6 przy długotrwałym stosowaniu powyżej 50 mg/dobę (6-12 miesięcy) może indukować neuropatię obwodową, a dawki przekraczające 1 g/dobę przez ponad 2 miesiące niosą ryzyko neurotoksyczności z uszkodzeniem układu nerwowego, zaburzeniami czucia i funkcji motorycznych. Dawki >2 g/dobę wiążą się z poważnymi objawami neurologicznymi, takimi jak neuropatia z ataksją, drgawki i zmiany w EEG, a także rzadkimi objawami hematologicznymi i skórnymi (niedokrwistość niedobarwliwa, łojotokowe zapalenie skóry). Cyjanokobalamina w wysokich dawkach, zwłaszcza pozajelitowo, może wywoływać reakcje alergiczne, w tym zmiany skórne i łagodną postać trądziku.
ataksja, blokada nerwowo-mięśniowa, blokada zwojów nerwowych, cyjanokobalamina, działanie neurotoksyczne, łojotokowe zapalenie skóry, neuropatia obwodowa, niedokrwistość niedobarwliwa, objawy neurologiczne, pirydoksyny chlorowodorek, przewodzenie impulsów nerwowych, reakcja alergiczna, reakcja skórna, tiaminy chlorowodorek, toksykologia kliniczna, trądzik, wspomaganie oddychania, wypryskowe zmiany skórne, zaburzenia czucia, zapis EEG
