kłącze tataraku

Kłącze tataraku (łac. Rhizoma Calami, Acori Calami Rhizoma) to podziemna część rośliny Acorus calamus, znanej również jako tatarak zwyczajny. W medycynie tradycyjnej surowiec ten jest stosowany ze względu na swoje właściwości lecznicze, szczególnie w schorzeniach układu pokarmowego.

Kłącze tataraku zawiera olejek eteryczny (2-6%), którego głównym składnikiem jest β-azaron, a także glikozydy, flawonoidy i garbniki. Te związki nadają surowcowi właściwości rozkurczowe, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz pobudzające wydzielanie soków trawiennych.

W praktyce klinicznej preparaty z kłącza tataraku znajdują zastosowanie w leczeniu dolegliwości dyspeptycznych, wzdęć, niestrawności oraz jako środek poprawiający apetyt. Warto jednak pamiętać, że ze względu na zawartość β-azaronu, który wykazuje działanie kancerogenne, długotrwałe stosowanie preparatów z tataraku budzi kontrowersje i podlega ograniczeniom w wielu krajach.

W fitoterapii stosuje się głównie wyciągi wodne lub alkoholowe z kłącza tataraku, a także preparaty standaryzowane na zawartość olejku eterycznego. Surowiec ten jest również składnikiem niektórych mieszanek ziołowych o działaniu żołądkowo-jelitowym.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl