zespół toksycznej nekrolizy naskórka
Zespół toksycznej nekrolizy naskórka (TEN, Toxic Epidermal Necrolysis) to rzadkie, zagrażające życiu schorzenie dermatologiczne charakteryzujące się rozległym złuszczaniem naskórka i błon śluzowych. Jest najbardziej nasiloną postacią reakcji polekowej, stanowiącą kontinuum z zespołem Stevensa-Johnsona (SJS), od którego różni się zasięgiem zmian (w TEN złuszczanie obejmuje >30% powierzchni ciała).
Najczęstszą przyczyną TEN są reakcje nadwrażliwości na leki, w szczególności antybiotyki (sulfonamidy), leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina, lamotrygina), allopurynol, niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz newirapina. Patogeneza obejmuje aktywację limfocytów T, wydzielanie cytokin prozapalnych oraz indukcję apoptozy keratynocytów, co prowadzi do masywnej nekrolizy naskórka.
Klinicznie TEN rozpoczyna się od objawów grypopodobnych, po których następuje bolesna wysypka rumieniowa, przekształcająca się w pęcherze i prowadząca do rozległego oddzielania się naskórka. Charakterystyczny jest objaw Nikolskiego oraz zajęcie błon śluzowych co najmniej dwóch okolic (usta, oczy, narządy płciowe). Powikłania obejmują zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zakażenia, niewydolność wielonarządową oraz ślepotę.
Leczenie wymaga natychmiastowej hospitalizacji, najlepiej w ośrodkach oparzeniowych lub na oddziałach intensywnej terapii. Obejmuje przerwanie podawania leku wywołującego, intensywną opiekę wspomagającą (płynoterapia, wyrównywanie elektrolitów, żywienie), zapobieganie zakażeniom oraz specjalistyczną pielęgnację skóry i błon śluzowych. Kontrowersyjne pozostaje stosowanie kortykosteroidów, immunoglobulin dożylnych i leków immunosupresyjnych.
Śmiertelność w TEN wynosi 25-30%, głównie z powodu powikłań septycznych i niewydolności wielonarządowej. Rokowanie można ocenić przy pomocy skali SCORTEN, uwzględniającej wiek, choroby współistniejące, rozległość zmian oraz parametry laboratoryjne. Pacjenci, którzy przeżyli TEN, wymagają długotrwałej obserwacji ze względu na możliwe odległe powikłania, szczególnie okulistyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Telam 80 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Telam, zawierający telmisartan (80 mg) i amlodypinę (5 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z pięciu kontrolowanych badań klinicznych obejmujących ponad 3500 pacjentów, z czego ponad 2500 stosowało terapię skojarzoną. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy oraz obrzęk obwodowy, klasyfikowane jako często występujące (≥ 1/100 do < 1/10). Rzadziej występują ciężkie omdlenia (< 1/1000). Działania niepożądane dotyczące układu nerwowego obejmują również senność, migrenę, ból głowy i parestezje (niezbyt często), a w zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się bradykardię, kołatanie serca, niedociśnienie i ortostatyczne niedociśnienie (niezbyt często), z bardzo rzadkimi przypadkami zawału mięśnia sercowego, arytmii, częstoskurczu komorowego i migotania przedsionków. Obrzęk okolic kostek jest głównie związany z amlodypiną. Należy zwrócić uwagę na potencjalne zaburzenia czynności wątroby, szczególnie u pacjentów japońskich, oraz na rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, częstomocz, częstoskurcz komorowy, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hiponatremia, infekcja dróg moczowych, infekcja górnych dróg oddechowych, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwistość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, posocznica, przerost dziąseł, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, upośledzenie widzenia, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherza, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Antidol 15 500 mg + 15 mg
Produkt leczniczy Antidol 15, zawierający 500 mg paracetamolu oraz 15 mg fosforanu kodeiny, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z konwencją MedDRA. Do najczęstszych należą zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy (≥1/100 do <1/10), nudności, wymioty i zaparcia (≥1/100 do <1/10), a także obniżenie ciśnienia tętniczego i omdlenia (≥1/100 do <1/10), szczególnie po zastosowaniu większych dawek. Rzadziej obserwuje się zaburzenia snu (≥1/1000 do <1/100), suchość w jamie ustnej (≥1/10 000 do <1/1000), duszność (≥1/10 000 do <1/1000) oraz szumy uszne (≥1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadkie (<1/10 000) są poważne reakcje hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, wstrząs), zahamowanie ośrodka oddechowego, ciężkie reakcje skórne (TEN, SJS, AGEP) oraz skurcz oskrzeli i obrzęk płuc, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną czynnością płuc lub po dużych dawkach.
agranulocytoza, bezsenność, cholecystektomia, ciśnienie śródczaszkowe, duszność, enzymy wątrobowe, leukopenia, małopłytkowość, nadmierna potliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, paracetamol z kodeiną, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szum uszny, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk alergiczny, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, zahamowanie ośrodka oddechowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telam 40 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Telam, zawierający telmisartan 40 mg oraz amlodypinę 5 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa wynikającym z farmakologii obu składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy oraz obrzęk obwodowy, występujące często (≥1/100 do <1/10). Inne często zgłaszane objawy to zmiany rytmu wypróżnień, takie jak biegunka i zaparcia. Poważne działania niepożądane, w tym ciężkie omdlenia, obrzęk naczynioruchowy oraz posocznica, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z pięciu kontrolowanych badań klinicznych obejmujących ponad 3500 pacjentów, z czego ponad 2500 otrzymywało kombinację telmisartanu i amlodypiny. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
amlodypina, arytmia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, duszność, eozynofilia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hiponatremia, infekcja dróg moczowych, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezja, posocznica, przerost dziąseł, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, telmisartan, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherza, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spironol 100 100 mg
Spironol 100 mg (spironolakton) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do najczęstszych należą ginekomastia u mężczyzn, występująca często i zależna od dawki oraz czasu leczenia, zwykle odwracalna po odstawieniu leku. Istotne są również zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia i małopłytkowość, które zwiększają ryzyko infekcji i powikłań krwotocznych. Ze względu na antagonizm aldosteronu, spironolakton może powodować hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących suplementy potasu. Ponadto obserwuje się objawy neurologiczne (splątanie, zawroty głowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka), a także zaburzenia czynności wątroby, co wymaga monitorowania enzymów wątrobowych.
agranulocytoza, antagonista aldosteronu, dezorientacja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperkaliemia, hirsutyzm, kurcz mięśni, lek nefrotoksyczny, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mastalgia, niewydolność nerek, nudność, ostra niewydolność nerek, parametr hematologiczny, pemfigoid, pokrzywka, powikłanie hematologiczne, spironolakton, splątanie, świąd, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie libido, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Andepin 20 mg
Fluoksetyna, substancja czynna leku Andepin 20 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Do bardzo często występujących działań należą bezsenność, bóle głowy, biegunka, nudności oraz zmęczenie (astenia). Często obserwuje się także lęk, niepokój, obniżone libido, zaburzenia snu, kołatanie serca, wysypkę, bóle stawów, częste oddawanie moczu, krwawienia ginekologiczne oraz zaburzenia erekcji i wytrysku. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, takie jak małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, arytmie komorowe, zapalenie naczyń, zespół serotoninowy, konwulsje, a także ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo częstych (>10%) do bardzo rzadkich (<0,01%), a niektóre zdarzenia mają częstość nieznaną ze względu na ograniczone dane.
akatyzja, arytmia komorowa, atak paniki, ataksja, bruksizm, choroba posurowicza, częstomocz, depersonalizacja, dyskineza, fluoksetyna, halucynacja, hipomania, hiponatremia, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kapsułka twarda, konwulsja, letarg, małopłytkowość, mioklonia, mlekotok, myśl samobójcza, nadmierne wydzielanie prolaktyny, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sedacja, skaza krwotoczna, splątanie, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wybroczyna, zaburzenie erekcji, zaburzenie orgazmu, zaburzenie smaku, zaburzenie wytrysku, zapalenie naczyń, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół odstawienny, zespół policzkowo-językowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Targocid 400 mg
Teikoplanina, substancja czynna leku Targocid dostępnego w dawkach 200 mg i 400 mg, wykazuje istotne ryzyko nefrotoksyczności, szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek nasycających (12 mg/kg dwa razy na dobę) oraz dawki podtrzymującej 12 mg/kg raz na dobę. W badaniu obserwacyjnym obejmującym 300 pacjentów z ciężkimi zakażeniami, wskaźnik potwierdzonej nefrotoksyczności wyniósł 11,0% w ciągu pierwszych 10 dni terapii, a skumulowany do 60 dni po zakończeniu leczenia osiągnął 20,6%. U pacjentów otrzymujących więcej niż 5 dawek nasycających nefrotoksyczność wzrastała do 27%. Przy niskich dawkach (6 mg/kg dwa razy na dobę, następnie 6 mg/kg raz na dobę) ryzyko nefrotoksyczności jest znacznie niższe i wynosi około 2%. Ponadto, działania niepożądane obejmują m.in. zwiększone stężenie kreatyniny, niewydolność nerek, reakcje skórne (wysypka, rumień, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, agranulocytoza), reakcje anafilaktyczne oraz zaburzenia neurologiczne i słuchu.
agranulocytoza, AlAT, antybiotyk glikopeptydowy, AspAT, bilirubina, enzym wątrobowy, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, klirens kreatyniny, kreatynina we krwi, leukopenia, małopłytkowość, nefrotoksyczność, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz oskrzeli, teikoplanina, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie kości i stawów, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wsierdzia, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka