wysięk nadrzęskowy

Wysięk nadrzęskowy (ang. suprachoroidal effusion) to nagromadzenie płynu w przestrzeni między naczyniówką a twardówką oka, czyli w przestrzeni nadnaczyniówkowej (nadrzęskowej). Stan ten najczęściej występuje jako powikłanie zabiegów chirurgicznych oka, szczególnie w przypadkach obniżonego ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Czynnikami ryzyka rozwoju wysięku nadrzęskowego są: zaawansowany wiek, jaskra, zabiegi przeciwjaskrowe, krótkowzroczność, stany zapalne oka, choroby układowe (np. nadciśnienie tętnicze, miażdżyca), stosowanie leków przeciwkrzepliwych oraz wcześniejsze operacje okulistyczne. Mechanizm powstawania wysięku związany jest z przesiękiem z naczyń naczyniówki przy obniżonym ciśnieniu wewnątrzgałkowym.

Objawy kliniczne wysięku nadrzęskowego obejmują: spłycenie komory przedniej oka, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, pogorszenie ostrości wzroku oraz ból oka. W badaniu oftalmoskopowym widoczne są uniesione, kopulaste, brunatne zmiany na dnie oka. Diagnostyka obejmuje badanie ultrasonograficzne oka oraz optyczną koherentną tomografię (OCT).

Leczenie wysięku nadrzęskowego zależy od jego nasilenia. W przypadkach łagodnych stosuje się leczenie zachowawcze: cykloplegiki, kortykosteroidy oraz leki hiperosmotyczne. W ciężkich przypadkach konieczna może być interwencja chirurgiczna polegająca na drenażu płynu z przestrzeni nadrzęskowej. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć pełne ustąpienie wysięku może trwać kilka tygodni.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl