blokada przedsionkowo-komorowa
Blokada przedsionkowo-komorowa (AV block) to zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych z przedsionków do komór serca. W warunkach fizjologicznych impuls elektryczny generowany przez węzeł zatokowo-przedsionkowy przechodzi przez przedsionki, węzeł przedsionkowo-komorowy, pęczek Hisa i jego odnogi, a następnie aktywuje miokardium komór. W przypadku blokady przedsionkowo-komorowej, sygnał ten jest spowolniony lub całkowicie zablokowany.
W klasyfikacji wyróżnia się trzy stopnie blokady przedsionkowo-komorowej. Blokada I stopnia charakteryzuje się wydłużeniem czasu przewodzenia (PQ >0,2s), bez wypadania zespołów QRS. W blokadzie II stopnia występuje okresowe blokowanie impulsów przedsionkowych, co objawia się wypadaniem zespołów komorowych. Wyróżnia się typ Mobitz I (stopniowe wydłużanie PQ aż do wypadnięcia QRS) oraz Mobitz II (nagłe wypadnięcie QRS bez wcześniejszego wydłużania PQ). Blokada III stopnia (całkowita) charakteryzuje się brakiem przewodzenia impulsów z przedsionków do komór, z niezależnym rytmem przedsionków i komór.
Przyczyny blokad przedsionkowo-komorowych obejmują chorobę niedokrwienną serca, zawał mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatię, wady wrodzone, choroby autoimmunologiczne oraz działania niepożądane leków (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, digoksyna). Leczenie zależy od stopnia blokady i objawów klinicznych – od obserwacji w przypadku bezobjawowej blokady I stopnia, przez odstawienie leków wywołujących blokadę, do implantacji stymulatora serca w przypadkach zaawansowanych blokad powodujących objawy kliniczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml
Przeciwwskazania do stosowania lidokainy chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań 20 mg/ml obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na lidokainę, inne amidowe leki miejscowo znieczulające oraz substancje pomocnicze, w tym sód (1,9–2,05 mg/ml). W znieczuleniu podpajęczynówkowym i zewnątrzoponowym przeciwwskazania obejmują nieskorygowaną hipowolemię, koagulopatie, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz krwawienia do OUN lub rdzenia kręgowego, ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, krwiaka kanału kręgowego oraz nasilenia objawów neurologicznych. W terapii przeciwarytmicznej lidokaina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami przewodzenia, zawałem mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy oraz znacznym obniżeniem rzutu serca, z wyjątkiem zagrażających życiu arytmii komorowych.
arytmia komorowa, asystolia, blokada przedsionkowo-komorowa, blokada wewnątrzkomorowa, działanie inotropowe, działanie proarytmiczne, frakcja wyrzutowa, hipowolemia, koagulopatia, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak kanału kręgowego, leczenie przeciwarytmiczne, lek miejscowo znieczulający z grupy amidów, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lidokaina chlorowodorek, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zmniejszony rzut serca, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lignocain 2% 20 mg/ml
Stosowanie lidokainy w okresie ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Preparat Lignocain 2% zawiera lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml, dostępny w ampułkach i pojemnikach o objętości 5, 10 oraz 20 ml, co jest istotne przy kalkulacji dawki. Wskazania do stosowania, zwłaszcza w leczeniu przeciwarytmicznym, muszą być ściśle określone, a dawki minimalne, aby ograniczyć ekspozycję płodu. Blokady nerwów z lidokainą w ciąży, choć relatywnie bezpieczne, powinny być stosowane po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, z preferencją dla alternatywnych metod. Przeciwwskazania do znieczulenia nadtwardówkowego obejmują sytuacje wysokiego ryzyka krwawienia, głębokie zagnieżdżenie łożyska oraz inne stany zwiększające ryzyko powikłań położniczych.
blokada nerwów, blokada przedsionkowo-komorowa, bradykardia, działania niepożądane, krwotok, leczenie przeciwarytmiczne, lidokainy chlorowodorek, mleko kobiece, niedokrwistość, oddzielenie łożyska, okres okołoporodowy, tachykardia komorowa, toksyczność, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amizepin 200 mg
Karbamazepina, substancja czynna leku Amizepin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i u pacjentów w podeszłym wieku. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, ataksja, senność – bardzo często), układu krwiotwórczego (leukopenia – bardzo często; trombocytopenia, eozynofilia – często), układu żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty – bardzo często) oraz skóry (pokrzywka, alergiczne zapalenie skóry – bardzo często). Działania te wykazują zależność od dawki i często ustępują po jej zmniejszeniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne, choć rzadkie lub bardzo rzadkie, reakcje hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości wielonarządowej (np. DRESS, zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia) oraz zaburzenia metabolizmu kostnego (osteomalacja, osteoporoza). Monitorowanie stężenia karbamazepiny w osoczu oraz podawanie dawki w 3-4 dawkach podzielonych jest zalecane w celu minimalizacji ryzyka toksyczności neurologicznej.
agranulocytoza, allel HLA-A*3101, allel HLA-B*1502, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ataksja, białkomocz, blokada przedsionkowo-komorowa, ból głowy, dyskineza, eozynofilia, ginekomastia, hiperamonemia, hipogammaglobulinemia, hiponatremia, karbamazepina, krwiomocz, leukopenia, mlekotok, nadwrażliwość płucna, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, osteomalacja kości, osteoporoza, ostra porfiria, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, rogowacenie liszajowate, ruchy mimowolne, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, skąpomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia akomodacji, zaburzenia spermatogenezy, zaburzenia żołądka i jelit, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzep z zatorami, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność krążenia, zatrucie wodne, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zanikających dróg żółciowych, ziarniniakowe zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmętnienie soczewki