badanie radiologiczne żołądka

Badanie radiologiczne żołądka to diagnostyczna procedura obrazowa, polegająca na uwidocznieniu struktury i funkcji żołądka za pomocą promieniowania rentgenowskiego. Najczęściej wykonywane jest jako badanie z kontrastem, znane jako pasaż przewodu pokarmowego lub górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Podczas badania pacjent przyjmuje doustnie środek kontrastowy (najczęściej zawiesinę siarczanu baru lub wodny roztwór jodowy), który pokrywa błonę śluzową żołądka, czyniąc ją widoczną w obrazie RTG. Lekarz radiolog obserwuje przepływ kontrastu, oceniając kształt, wielkość, położenie oraz elastyczność ścian żołądka, a także wykrywając potencjalne zmiany strukturalne.

Wskazania do badania radiologicznego żołądka obejmują diagnostykę chorób wrzodowych, nowotworów, przepuklin przeponowych, zwężeń odźwiernika, zaburzeń motoryki oraz anomalii anatomicznych. Mimo że zostało w dużej mierze zastąpione przez gastroskopię, która pozwala na bezpośrednią wizualizację błony śluzowej i pobranie wycinków, badanie radiologiczne nadal pozostaje wartościowym narzędziem diagnostycznym, szczególnie w ocenie funkcjonalnej narządu.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Propylu parahydroksybenzoesan – Wskazania do stosowania

Propylu parahydroksybenzoesan (E216) jest konserwantem obecnym w preparacie Barium sulfuricum Medana, stosowanym w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego. W zawiesinie doustnej i doodbytniczej preparatu występuje w stężeniu 0,25 mg/ml, zapewniając trwałość mikrobiologiczną środka kontrastującego, którym jest siarczan baru (1 g/ml). Pozostałe składniki pomocnicze to sorbitol 70% (33 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (0,75 mg/ml) oraz etanol z aromatu (0,04 mg/ml). Preparat jest wskazany do badań radiologicznych przełyku, żołądka, jelita cienkiego i jelita grubego, umożliwiając uzyskanie obrazów struktur przewodu pokarmowego dzięki zawartości siarczanu baru.
badanie obrazowe, badanie radiologiczne jelita cienkiego, badanie radiologiczne jelita grubego, badanie radiologiczne przełyku, badanie radiologiczne żołądka, Barium sulfuricum Medana, diagnostyka radiologiczna przewodu pokarmowego, konserwant, metylu parahydroksybenzoesan, paraben, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, siarczan baru, sorbitol, środek kontrastujący, zawiesina doustna i doodbytnicza
Leksykon substancji czynnych
Metylu parahydroksybenzoesan – Wskazania do stosowania

Metylu parahydroksybenzoesan (E218) jest konserwantem stosowanym w preparatach diagnostycznych zawierających siarczan baru, takich jak Barium sulfuricum Medana, w celu zapewnienia stabilności mikrobiologicznej i przedłużenia trwałości zawiesin. Preparat ten zawiera 0,75 mg E218 na 1 ml oraz 1 g siarczanu baru jako substancji czynnej. W diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego preparaty z E218 są wykorzystywane do oceny przełyku, żołądka, jelita cienkiego i jelita grubego, umożliwiając wykrycie zmian strukturalnych, zwężeń, przetok, polipów, guzów oraz procesów zapalnych. Podawanie preparatu odbywa się doustnie lub doodbytniczo, w zależności od badanego odcinka przewodu pokarmowego.
badanie radiologiczne jelita cienkiego, badanie radiologiczne jelita grubego, badanie radiologiczne przełyku, badanie radiologiczne żołądka, Barium sulfuricum Medana, choroba zapalna, diagnostyka radiologiczna przewodu pokarmowego, guz, metylu parahydroksybenzoesan, nowotwór, polip, propylu parahydroksybenzoesan, przetoka, siarczan baru, sorbitol, środek kontrastowy, wrzód, zawiesina doustna i doodbytnicza, zmiana strukturalna, zwężenie

badanie radiologiczne żołądka

Powiązane wpisy

Propylu parahydroksybenzoesan – Wskazania do stosowania

Metylu parahydroksybenzoesan – Wskazania do stosowania