tionamidy

Tionamidy to grupa leków tyreostatycznych, które blokują syntezę hormonów tarczycy poprzez hamowanie aktywności peroksydazy tarczycowej. Do najczęściej stosowanych tionamidów należą metimazol (tiamazol), karbimazol oraz propylotiouracyl (PTU).

Leki te stanowią podstawę farmakoterapii nadczynności tarczycy, w tym choroby Gravesa-Basedowa. Hamują one jodowanie tyrozyny i sprzęganie jodotyrozyn, co prowadzi do zmniejszenia produkcji tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Propylotiouracyl dodatkowo hamuje obwodową konwersję T4 do T3.

Działania niepożądane tionamidów obejmują wysypki skórne, świąd, bóle stawów, zaburzenia smaku, nudności oraz – rzadko, ale poważnie – agranulocytozę i uszkodzenie wątroby. Z tego powodu pacjenci przyjmujący tionamidy wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi i funkcji wątroby, szczególnie w pierwszych miesiącach leczenia.

Terapię tionamidami prowadzi się zwykle przez 12-18 miesięcy w przypadku choroby Gravesa-Basedowa, dążąc do uzyskania remisji. U kobiet w ciąży preferowany jest PTU w pierwszym trymestrze ze względu na mniejsze ryzyko embriopatii, z późniejszym przejściem na metimazol, który cechuje się lepszym profilem bezpieczeństwa dotyczącym hepatotoksyczności.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl