kortykosteroidoterapia systemowa

Kortykosteroidoterapia systemowa to leczenie polegające na ogólnoustrojowym podawaniu leków z grupy kortykosteroidów, które są syntetycznymi odpowiednikami hormonów wydzielanych przez korę nadnerczy. Ta forma terapii charakteryzuje się szerokim spektrum działania, wpływając na procesy metaboliczne, odpornościowe i przeciwzapalne w całym organizmie.

Główne wskazania do kortykosteroidoterapii systemowej obejmują choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów), choroby zapalne jelit, astmę oskrzelową w ciężkim przebiegu, choroby hematologiczne, zespoły nerczycowe, a także liczne schorzenia dermatologiczne o podłożu zapalnym. Leki te są również stosowane w terapii przeciwwstrząsowej oraz jako element leczenia immunosupresyjnego po przeszczepach narządów.

Kortykosteroidy systemowe podawane są w różnych postaciach – dożylnie, domięśniowo lub doustnie, w zależności od pilności wskazań i stanu klinicznego pacjenta. Dawkowanie zależy od jednostki chorobowej, jej nasilenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Zazwyczaj stosuje się strategię najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.

Długotrwała kortykosteroidoterapia systemowa wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, wśród których wymienia się: osteoporozę, wzrost masy ciała, hiperglikemię, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia psychiczne, zwiększoną podatność na infekcje, zaćmę, jaskrę, zaburzenia elektrolitowe oraz zespół Cushinga. Z tego powodu terapia wymaga ścisłego monitorowania i nie powinna być gwałtownie przerywana ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu odstawiennego.