ostra zastoinowa niewydolność serca
Ostra zastoinowa niewydolność serca (OZNS) to stan nagłego pogorszenia funkcji serca jako pompy, prowadzący do niewystarczającego przepływu krwi przez narządy oraz zastoju krwi w krążeniu płucnym lub systemowym. Jest to stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
Etiologia OZNS obejmuje zaostrzenie przewlekłej niewydolności serca, ostry zespół wieńcowy, zaburzenia rytmu serca, wady zastawkowe, nadciśnienie tętnicze, zapalenie mięśnia sercowego oraz przyczyny pozasercowe jak zatorowość płucna czy sepsa. Klinicznie manifestuje się dusznością spoczynkową, ortopnoe, przyśpieszonym oddechem, trzeszczeniami nad polami płucnymi, obrzękami obwodowymi i cechami hipoperfuzji narządowej.
Diagnostyka OZNS opiera się na badaniach laboratoryjnych (peptydy natriuretyczne, troponiny, parametry nerkowe), EKG, RTG klatki piersiowej oraz echokardiografii. Leczenie obejmuje tlenoterapię, diuretyki pętlowe (furosemid), leki wazodylatacyjne (nitrogliceryna), inotropowe (dobutamina, milrinon) oraz w ciężkich przypadkach mechaniczne wspomaganie krążenia.
Klasyfikacja kliniczna wg Forrestera dzieli OZNS na cztery profile hemodynamiczne zależne od obecności zastoju i/lub hipoperfuzji. W nowoczesnym podejściu terapeutycznym kluczowe jest szybkie wdrożenie leczenia przyczynowego, monitorowanie parametrów hemodynamicznych oraz zapobieganie uszkodzeniom narządowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gelaspan –
Gelaspan to roztwór do infuzji zawierający 40,0 g/1000 ml zmodyfikowanej płynnej żelatyny oraz elektrolity (Na⁺ 151 mmol/l, Cl⁻ 103 mmol/l, K⁺ 4 mmol/l, Ca²⁺ 1 mmol/l, Mg²⁺ 1 mmol/l, octany 24 mmol/l). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na żelatynę, galaktozo-α-1,3-galaktozę (alfa-gal) lub alergią na czerwone mięso, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych. Ponadto, Gelaspan nie powinien być stosowany u osób z hiperwolemią, przewodnieniem oraz ostrą zastoinową niewydolnością serca, gdyż może nasilać objawy przeciążenia płynami, prowadzić do dekompensacji krążenia i obrzęku płuc. Wskazane jest unikanie podawania u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza hipernatremią, hiperkaliemią i hiperkalcemią, ze względu na potencjalne pogorszenie tych stanów.
3-galaktozę, alergia na czerwone mięso, dekompensacja krążenia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipernatremia, hiperwolemia, marskość wątroby, nadwrażliwość na galaktozo-α-1, nadwrażliwość na żelatynę, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, objętość osocza, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, ostra zastoinowa niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, płynna żelatyna, przewodnienie, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, retencja płynów, roztwór do infuzji, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia hemostazy, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Furosemide Norameda 10 mg/ml
Furosemide Norameda w stężeniu 10 mg/ml jest dostępny w ampułkach 2 ml (20 mg) i 5 ml (50 mg) do podawania dożylnego lub domięśniowego, przy czym preferowaną drogą jest podanie dożylne. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat rozpoczyna się od 20-40 mg dożylnie, z możliwością stopniowego zwiększania dawki o 20 mg co minimum 2 godziny, maksymalnie do 1500 mg na dobę. U dzieci poniżej 15 lat dawka wynosi 0,5-1 mg/kg masy ciała, nie przekraczając 20 mg na dobę. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (kreatynina > 5 mg/dl) szybkość infuzji nie powinna przekraczać 2,5 mg/min. W podeszłym wieku dawka początkowa to 20 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania. Monitorowanie masy ciała jest kluczowe, z zaleceniem, aby utrata masy nie przekraczała 1 kg/dobę.
bolus, choroby nerek, choroby wątroby, ciągła infuzja, dawka podzielona, furosemid, obrzęk płuc, ostra niewydolność serca, ostra zastoinowa niewydolność serca, podanie domięśniowe, podanie dożylne, przewlekła zastoinowa niewydolność serca, roztwór do wstrzykiwań, stężenie kreatyniny, terapia diuretyczna, wchłanianie jelitowe, wielokrotne wstrzyknięcie, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia czynności nerek