choroby infekcyjne
Choroby infekcyjne (zakaźne) to schorzenia wywoływane przez patogeny, takie jak bakterie, wirusy, grzyby, pasożyty lub priony. Patogeny te wnikają do organizmu gospodarza, namnażają się w nim i wywołują odpowiedź immunologiczną oraz objawy kliniczne charakterystyczne dla danej jednostki chorobowej.
Transmisja chorób infekcyjnych może odbywać się drogą kropelkową, powietrzno-pyłową, pokarmową, przez kontakt bezpośredni, przez wektory (np. owady), drogą płciową lub wertykalnie (z matki na dziecko). Patogeny mogą rozprzestrzeniać się endemicznie, epidemicznie lub pandemicznie, co stanowi istotne wyzwanie dla zdrowia publicznego.
Diagnostyka chorób infekcyjnych obejmuje badania mikrobiologiczne (posiewy, hodowle), serologiczne (wykrywanie przeciwciał), molekularne (PCR, sekwencjonowanie), obrazowe oraz ocenę kliniczną. Nowoczesne metody diagnostyczne umożliwiają szybką identyfikację patogenów i wdrożenie celowanego leczenia.
Leczenie chorób infekcyjnych opiera się na stosowaniu leków przeciwdrobnoustrojowych (antybiotyki, leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze, przeciwpasożytnicze), leczeniu objawowym oraz wspomagającym. Narastająca oporność na leki przeciwdrobnoustrojowe stanowi obecnie jedno z największych zagrożeń dla skutecznej terapii.
Profilaktyka chorób infekcyjnych obejmuje szczepienia ochronne, chemoprofilaktykę, izolację chorych, dezynfekcję, zapewnienie dostępu do czystej wody i właściwych warunków sanitarnych oraz edukację społeczeństwa. Skuteczne strategie zapobiegania pozwoliły na wyeliminowanie niektórych chorób zakaźnych (np. ospy prawdziwej) i znaczące ograniczenie występowania innych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów – Diagnostyka i diagnoza
Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (MIZS) jest najczęstszą przewlekłą chorobą reumatologiczną wieku dziecięcego, diagnozowaną na podstawie kryteriów klinicznych: wystąpienia objawów przed 16. rokiem życia, utrzymywania się zapalenia stawów przez minimum 6 tygodni oraz wykluczenia innych przyczyn. ILAR wyróżnia siedem podtypów MIZS, różniących się liczbą zajętych stawów i obecnością markerów laboratoryjnych, takich jak ANA (obecne u 70-75% pacjentów z postacią skąpostawową), RF (zwykle ujemny, ale dodatni w postaci wielostawowej) oraz anty-CCP, który wiąże się z gorszym rokowaniem. W diagnostyce rutynowo ocenia się markery stanu zapalnego: OB/ESR, CRP oraz ferrytynę, szczególnie podwyższone w postaci układowej. Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in. septyczne zapalenie stawów, boreliozę, gorączkę reumatyczną, białaczkę oraz toczeń rumieniowaty układowy. Kluczowe jest wczesne skierowanie do reumatologa dziecięcego, gdyż mediana czasu od objawów do rozpoznania wynosi około 56 dni, a opóźnienie może skutkować trwałymi uszkodzeniami stawów.
antygen HLA-B27, badanie ogólne moczu, białko C-reaktywne, borelioza, choroba reumatologiczna, choroby infekcyjne, choroby tkanki łącznej, czynnik reumatoidalny, gorączka reumatyczna, jaskra, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, morfologia krwi obwodowej, obrzęk stawu, odczyn Biernackiego, postać układowa, przeciwciała anty-CCP, przeciwciała przeciwjądrowe, reaktywne zapalenie stawów, reumatolog dziecięcy, rezonans magnetyczny, scyntygrafia kości, septyczne zapalenie stawów, sztywność poranna, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, zaćma, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej, zdjęcie rentgenowskie