zmiany skórne pęcherzowe i złuszczające
Zmiany skórne pęcherzowe i złuszczające stanowią grupę dermatoz charakteryzujących się powstawaniem pęcherzy oraz złuszczaniem naskórka. Ich etiologia może być różnorodna – od chorób autoimmunologicznych, przez infekcje, reakcje polekowe, po zaburzenia genetyczne.
Wśród najczęstszych jednostek chorobowych powodujących zmiany pęcherzowe należy wymienić pęcherzycę zwykłą, pemfigoid pęcherzowy, liniową IgA dermatozę pęcherzową, pęcherzycę paraneoplastyczną oraz chorobę Duhringa. Diagnostyka obejmuje badania histopatologiczne, immunofluorescencyjne oraz serologiczne w celu wykrycia przeciwciał skierowanych przeciwko strukturom skóry.
Zmiany złuszczające mogą występować w przebiegu łuszczycy, łupieżu różowego Giberta, liszaja płaskiego czy chorób metabolicznych. Szczególnie groźne są zespoły o gwałtownym przebiegu, jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), które charakteryzują się wysoką śmiertelnością.
Leczenie zmian pęcherzowych i złuszczających zależy od ich etiologii. W przypadku chorób autoimmunologicznych stosuje się glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne oraz immunoglobuliny. W zespołach polekowych kluczowe jest odstawienie leku wywołującego reakcję oraz leczenie objawowe. Niektóre przypadki wymagają hospitalizacji, szczególnie przy rozległych zmianach powodujących zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – GluaMet
Produkt leczniczy GluaMet, zawierający wildagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg), jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak wymaga ścisłego przestrzegania środków ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek, chorobami układu krążenia, oddechowego, posocznicą, odwodnieniem, niewydolnością wątroby, źle kontrolowaną cukrzycą czy przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych. Monitorowanie czynności nerek jest kluczowe – GFR powinno być oceniane przed rozpoczęciem terapii i okresowo w trakcie leczenia; metformina jest przeciwwskazana przy GFR <30 ml/min. W przypadku badań z użyciem środków kontrastowych zawierających jod, stosowanie metforminy należy przerwać na co najmniej 48 godzin, a wznowić po potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek. Ponadto, u pacjentów z aktywnością aminotransferaz (AlAT, AspAT) przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy, GluaMet jest przeciwwskazany, a funkcję wątroby należy monitorować regularnie, zwłaszcza w pierwszym roku leczenia.
AlAT, AspAT, astenia, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, GFR, górna granica normy, hipotermia, insulina, ketoza, kwasica mleczanowa, leki zaburzające czynność nerek, metformina, nefropatia kontrastowa, ostre zapalenie trzustki, pochodne sulfonylomocznika, wildagliptyna, zmiany skórne pęcherzowe i złuszczające - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Agnis
Wildagliptyna (AGNIS, 50 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1, cukrzycową kwasicą ketonową oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza gdy aktywność aminotransferaz (AlAT lub AspAT) przekracza trzykrotnie górną granicę normy (ULN). U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych hemodializie stosowanie wildagliptyny wymaga szczególnej ostrożności i dostosowania dawkowania. Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe – badania czynnościowe należy wykonywać przed rozpoczęciem terapii, następnie co 3 miesiące przez pierwszy rok, a potem okresowo. W przypadku utrzymującej się aktywności aminotransferaz ≥3x ULN lub wystąpienia objawów zaburzeń wątroby (np. żółtaczka) leczenie należy przerwać i nie wznawiać po normalizacji wyników.
aminotransferazy, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, funkcja wątroby, hemodializa, hipoglikemia, niewydolność serca, ostre zapalenie trzustki, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie cukrzycowe, próby czynnościowe wątroby, schyłkowa niewydolność nerek, wildagliptyna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie skórne, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zmiany skórne pęcherzowe i złuszczające, żółtaczka