adrenalektomia laparoskopowa
Adrenalektomia laparoskopowa to małoinwazyjna technika chirurgiczna polegająca na usunięciu nadnercza przy użyciu laparoskopu. Metoda ta stanowi obecnie złoty standard w leczeniu większości łagodnych guzów nadnerczy o średnicy poniżej 6-8 cm.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, z dostępu przezotrzewnowego lub zaotrzewnowego. Technika przezotrzewnowa zapewnia lepszą wizualizację pola operacyjnego i większą przestrzeń roboczą, natomiast dostęp zaotrzewnowy jest korzystniejszy u pacjentów po wcześniejszych zabiegach w obrębie jamy brzusznej.
Główne wskazania do adrenalektomii laparoskopowej obejmują: gruczolaki wydzielające hormony (w tym guzy wywołujące zespół Cushinga i hiperaldosteronizm), guzy chromochłonne, wybrane przypadki przerzutów nowotworowych oraz guzy niewydzielające hormony o wielkości powyżej 4 cm. Przeciwwskazaniem jest podejrzenie raka kory nadnerczy z inwazją miejscową.
Korzyści adrenalektomii laparoskopowej w porównaniu z metodą otwartą to: mniejszy ból pooperacyjny, krótszy czas hospitalizacji (zwykle 2-3 dni), szybszy powrót do aktywności, mniejsza utrata krwi oraz lepszy efekt kosmetyczny. Powikłania występują rzadko i mogą obejmować krwawienie, uszkodzenie narządów sąsiednich czy konwersję do zabiegu otwartego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nadciśnienie wtórne – Leczenie
Nadciśnienie wtórne, stanowiące około 5-10% przypadków nadciśnienia tętniczego, charakteryzuje się identyfikowalną przyczyną, której leczenie może prowadzić do wyleczenia lub znacznej poprawy kontroli ciśnienia. Kluczowe jest zindywidualizowane podejście terapeutyczne, uwzględniające chorobę podstawową oraz współistniejące schorzenia. Wśród najczęstszych przyczyn wymienia się pierwotny hiperaldosteronizm, gdzie leczenie obejmuje laparoskopową adrenalektomię w przypadku jednostronnego gruczolaka lub terapię antagonistami receptora mineralokortykoidowego (np. spironolakton w dawkach 12,5-100 mg/dobę) przy obustronnym przerostem nadnerczy. W chorobach naczyniowo-nerkowych stosuje się inhibitory ACE lub ARB w jednostronnym zwężeniu tętnicy nerkowej, natomiast w obustronnym zwężeniu przeciwwskazane są ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji nerek. W przewlekłej chorobie nerek (PChN) celem jest kontrola ciśnienia poniżej 130/80 mmHg z preferencją antagonistów układu renina-angiotensyna, co zapobiega progresji choroby i białkomoczu.
adrenalektomia laparoskopowa, amiloryd, angioplastyka tętnicy nerkowej, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, antagonista wapnia, beta-bloker, białkomocz, choroba podstawowa, ciśnienie tętnicze, CPAP, denerwacja nerkowa, diuretyk tiazydowy, doksazosyna, dysplazja włóknisto-mięśniowa, eplerenon, gruczolak nadnercza, guz chromochłonny, hiperaldosteronizm pierwotny, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reniny, kłębuszkowe zapalenie nerek, klonidyna, nadciśnienie oporne, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie wtórne, nefropatia cukrzycowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obturacyjny bezdech senny, pheochromocytoma, powikłania sercowo-naczyniowe, przełom nadciśnieniowy, przerost nadnerczy, przewlekła choroba nerek, receptor alfa-adrenergiczny, redukcja masy ciała, spironolakton, uwulopalatofaryngoplastyka, zespół Conna, zespół Cushinga, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon chorób i schorzeń
Feochromocytoma – Leczenie
Feochromocytoma to rzadki nowotwór chromochłonny rdzenia nadnerczy, produkujący katecholaminy, którego leczenie opiera się na całkowitej adrenalektomii poprzedzonej precyzyjnym przygotowaniem farmakologicznym. Kluczowym elementem jest blokada receptorów alfa-adrenergicznych, stosowana przez 7-14 dni przed operacją, z lekami takimi jak fenoksybenzamina (początkowa dawka 10 mg 2-3 razy dziennie) lub selektywne alfa-1 antagoniści (doksazosyna, prazosyna, terazosyna). Beta-adrenolityki włącza się dopiero po skutecznej blokadzie alfa, aby uniknąć przełomu nadciśnieniowego. W trakcie operacji, najczęściej laparoskopowej (około 90% przypadków), konieczne jest ścisłe monitorowanie hemodynamiczne, a w przypadku guzów >6 cm, złośliwych lub z przerzutami wskazana jest adrenalektomia otwarta. Po zabiegu monitoruje się stężenia katecholamin/metanefryn w surowicy lub moczu, a pacjenci wymagają długoterminowej kontroli endokrynologicznej co 6-12 miesięcy przez pierwsze 5 lat, a następnie corocznie.
131I-MIBG, 177Lu-DOTATATE, ablacja RFA, adrenalektomia, adrenalektomia laparoskopowa, adrenalektomia oszczędzająca, beta-adrenolityki, blokada alfa-adrenergiczna, blokery kanału wapniowego, choroba von Hippla-Lindaua, embolizacja tętnicza, fenoksybenzamina, fentolamina, feochromocytoma, hipotonia ortostatyczna, inhibitory kinazy tyrozynowej, kabozantynib, katecholaminy, komórki chromochłonne, krioablacja, leczenie chirurgiczne, Lutathera, metyrozyna, nadciśnienie tętnicze, nerwiakowłókniakowatość typu 1, nitroprusydek sodu, przełom nadciśnieniowy, schemat CVD, sunitynib, temozolomid, terapia PRRT, zaburzenia hemodynamiczne, zespół MEN2, zespół paraganglioma-pheochromocytoma - Leksykon chorób i schorzeń
Łagodne guzy nadnerczy – Leczenie
Leczenie łagodnych guzów nadnerczy opiera się na ocenie wielkości guza, jego aktywności hormonalnej oraz ryzyka złośliwości. Guzy nieczynne hormonalnie i mniejsze niż 4-5 cm, bez cech złośliwości, kwalifikują się do obserwacji z kontrolą obrazową co 3-6 miesięcy, a następnie co 1-2 lata oraz corocznymi badaniami hormonalnymi przez 5 lat. Wskazaniem do adrenalektomii są guzy czynne hormonalnie, o średnicy powyżej 4-5 cm, wykazujące szybki wzrost (>1 cm) lub podejrzenie złośliwości. Preferowaną metodą chirurgiczną jest laparoskopowa adrenalektomia, zapewniająca krótszy czas hospitalizacji (1-3 dni) i szybszy powrót do aktywności, natomiast adrenalektomia otwarta stosowana jest przy większych guzach lub podejrzeniu złośliwości. Farmakoterapia przedoperacyjna obejmuje alfa- i beta-blokery w pheochromocytoma, inhibitory syntezy kortyzolu (ketokonazol, metyrapon) w zespole Cushinga oraz antagoniści receptora mineralokortykosteroidowego (spironolakton, eplerenon) w aldosteronomie, a także suplementację potasu i wyrównanie zaburzeń metabolicznych.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, adenoma nadnerczy, adrenalektomia, adrenalektomia laparoskopowa, alfa-bloker, antagonista receptora glikokortykosteroidowego, antagonista wapnia, badanie hormonalne, badanie obrazowe, beta-bloker, dysfagia, endokrynologia, eplerenon, farmakoterapia, gruczolak nadnerczy, guz chromochłonny, guz czynny hormonalnie, incydentaloma nadnerczy, katecholamina, ketokonazol, krioablacja, łagodny guz nadnerczy, metyrapon, mifepryston, niedoczynność nadnerczy, pheochromocytoma, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, spironolakton, zespół Cushinga