Lutathera
Lutathera (lutetium Lu 177 dotatate) to innowacyjny radiofarmaceutyk stosowany w terapii radioizotopowej, przeznaczony do leczenia nieoperacyjnych lub przerzutowych nowotworów neuroendokrynnych trzustki i przewodu pokarmowego (GEP-NET), wykazujących ekspresję receptorów somatostatynowych. Ten lek łączy w sobie analog somatostatyny (dotatate), który selektywnie wiąże się z receptorami somatostatynowymi na komórkach nowotworowych, z izotopem promieniotwórczym lutetem-177.
Mechanizm działania Lutathery polega na emisji promieniowania beta przez lutet-177, co prowadzi do uszkodzenia DNA i śmierci komórek nowotworowych. Skuteczność tego leku została potwierdzona w badaniu klinicznym NETTER-1, gdzie wykazano znaczące wydłużenie czasu przeżycia bez progresji choroby u pacjentów z zaawansowanymi guzami neuroendokrynnymi w porównaniu do leczenia wysokimi dawkami oktreotydu.
Leczenie Lutatherą jest przeprowadzane w specjalistycznych ośrodkach medycyny nuklearnej i wymaga odpowiedniego przygotowania pacjenta, w tym nefroprotekcji z wykorzystaniem aminokwasów. Do najczęstszych działań niepożądanych należą nudności, wymioty, zmęczenie, trombocytopenia, limfopenia oraz potencjalne uszkodzenie nerek. Terapia zwykle składa się z czterech wlewów dożylnych podawanych w odstępach 8-tygodniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Feochromocytoma – Leczenie
Feochromocytoma to rzadki nowotwór chromochłonny rdzenia nadnerczy, produkujący katecholaminy, którego leczenie opiera się na całkowitej adrenalektomii poprzedzonej precyzyjnym przygotowaniem farmakologicznym. Kluczowym elementem jest blokada receptorów alfa-adrenergicznych, stosowana przez 7-14 dni przed operacją, z lekami takimi jak fenoksybenzamina (początkowa dawka 10 mg 2-3 razy dziennie) lub selektywne alfa-1 antagoniści (doksazosyna, prazosyna, terazosyna). Beta-adrenolityki włącza się dopiero po skutecznej blokadzie alfa, aby uniknąć przełomu nadciśnieniowego. W trakcie operacji, najczęściej laparoskopowej (około 90% przypadków), konieczne jest ścisłe monitorowanie hemodynamiczne, a w przypadku guzów >6 cm, złośliwych lub z przerzutami wskazana jest adrenalektomia otwarta. Po zabiegu monitoruje się stężenia katecholamin/metanefryn w surowicy lub moczu, a pacjenci wymagają długoterminowej kontroli endokrynologicznej co 6-12 miesięcy przez pierwsze 5 lat, a następnie corocznie.
131I-MIBG, 177Lu-DOTATATE, ablacja RFA, adrenalektomia, adrenalektomia laparoskopowa, adrenalektomia oszczędzająca, beta-adrenolityki, blokada alfa-adrenergiczna, blokery kanału wapniowego, choroba von Hippla-Lindaua, embolizacja tętnicza, fenoksybenzamina, fentolamina, feochromocytoma, hipotonia ortostatyczna, inhibitory kinazy tyrozynowej, kabozantynib, katecholaminy, komórki chromochłonne, krioablacja, leczenie chirurgiczne, Lutathera, metyrozyna, nadciśnienie tętnicze, nerwiakowłókniakowatość typu 1, nitroprusydek sodu, przełom nadciśnieniowy, schemat CVD, sunitynib, temozolomid, terapia PRRT, zaburzenia hemodynamiczne, zespół MEN2, zespół paraganglioma-pheochromocytoma