MAO
Monoaminooksydaza (MAO) to kluczowy enzym metabolizujący neuroprzekaźniki monoaminowe, takie jak serotonina, dopamina, noradrenalina i adrenalina. Występuje w dwóch izoformach: MAO-A (dominująca w przewodzie pokarmowym i wątrobie) oraz MAO-B (głównie w płytkach krwi i mózgu).
Inhibitory MAO stanowią ważną grupę leków stosowanych w psychiatrii, szczególnie w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. IMAO nieselektywne blokują obie izoformy enzymu, natomiast selektywne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) lub MAO-B (np. selegilina) wykazują większe bezpieczeństwo kliniczne i mniej interakcji z pokarmami zawierającymi tyraminę.
Stosowanie inhibitorów MAO wiąże się z ryzykiem wystąpienia zespołu serotoninowego (przy jednoczesnym stosowaniu z lekami zwiększającymi stężenie serotoniny) oraz przełomu nadciśnieniowego (po spożyciu pokarmów bogatych w tyraminę). Z tego powodu podczas terapii IMAO konieczne jest przestrzeganie specjalnej diety i unikanie określonych leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Adoben 200 mg
Tapentadol, substancja czynna produktu leczniczego Adoben (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak benzodiazepiny, inne opioidy, leki przeciwkaszlowe zawierające kodeinę lub dekstrometorfan, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne oraz przeciwhistaminowe H1 pierwszej generacji. Kombinacja z gabapentynoidami (gabapentyna, pregabalina) zwiększa ryzyko depresji oddechowej i zgonu. Tapentadol może również nasilać ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne), objawiającego się m.in. klonusem, drżeniem, hiperrefleksją, nadciśnieniem i gorączką >38°C. W przypadku wystąpienia zespołu serotoninowego konieczne jest natychmiastowe odstawienie leków serotoninergicznych i wdrożenie leczenia objawowego.
barbiturany, benzodiazepiny, buprenorfina, częściowy agonista, depresja oddechowa, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fentanyl, flukonazol, gabapentyna, gabapentynoid, hepatotoksyczność, hiperrefleksja, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, ketokonazol, kwas meklofenamowy, leczenie substytucyjne, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwpsychotyczny, MAO, metadon, mieszane właściwości agonistyczno-antagonistyczne, moklobemid, nalbufina, oczny klonus, oksykodon, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pregabalina, przełom nadciśnieniowy, rasagilina, receptor opioidowy, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, spontaniczny klonus, SSRI, tramadol, transferaza urydynodifosforanowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, UGT, układ serotoninergiczny, zespół abstynencyjny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Sinuzolin 0,5 mg/ml
Oksymetazolina, substancja czynna produktu Sinuzolin (0,5 mg/ml, krople do nosa), wykazuje potencjał interakcyjny głównie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (TLPD) oraz inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zwłaszcza tranylcyprominą. Przy prawidłowym stosowaniu donosowym w zalecanych dawkach ryzyko klinicznie istotnych interakcji jest niskie, jednak przedawkowanie lub przypadkowe doustne przyjęcie oksymetazoliny może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z oksymetazoliną, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i ścisłe przestrzeganie zaleceń dawkowania.
alkohol etylowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, efekt hemodynamiczny, inhibitor monoaminooksydazy, krople do nosa, MAO, nadciśnienie tętnicze, oksymetazolina, podanie donosowe, przedawkowanie leku, TLPD, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wpływ na układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Conaret 2,5 mg
Bisoprolol fumaranowy, główny składnik Conaretu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu non-dihydropirydynowego (werapamil, diltiazem), co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia, bradykardii i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Połączenie z lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowo (klonidyna, metylodopa) zwiększa ryzyko niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Bisoprolol może również nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii. Współstosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III wymaga ostrożności ze względu na ryzyko wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca lub chorobą niedokrwienną.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, barbituran, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaranowy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cytochrom P450, digoksyna, diklofenak, dławica piersiowa, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, działanie inotropowe ujemne, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, ibuprofen, indometacyna, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, MAO, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, NLPZ, noradrenalina, pochodna fenotiazyny, propafenon, prostaglandyna, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, retencja sodu, rylmenidyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ współczulny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sinora 0,1 mg/ml
Noradrenalina w produkcie leczniczym Sinora występuje jako biologicznie czynny izomer L i jest podawana wyłącznie w formie roztworu do infuzji dożylnej, co zapewnia pełną biodostępność. Po podaniu dożylnym charakteryzuje się bardzo krótkim okresem półtrwania w osoczu wynoszącym 1-2 minuty, co wymaga ciągłej infuzji dla utrzymania efektu terapeutycznego. Lek jest szybko usuwany z osocza głównie przez wychwyt komórkowy i metabolizm, a jego zdolność do przenikania przez barierę krew-mózg jest ograniczona, co wpływa na minimalne działanie ośrodkowe. Metabolizm noradrenaliny odbywa się przez enzymy COMT i MAO, prowadząc do powstania metabolitów pośrednich (normetanefryna, kwas 3,4-dihydroksymigdałowy) oraz końcowego kwasu 4-hydroksy-3-metoksymigdałowego, które są następnie wydalane przez nerki po koniugacji z glukuronidami lub siarczanami.
4-dihydroksymigdałowy, bariera krew-mózg, biodostępność, COMT, deaminacja, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka noradrenaliny, glukuronid, infuzja dożylna, izomer L, katecholo-O-metylotransferaza, koniugacja, kwas 3, kwas 4-hydroksy-3-metoksymigdałowy, MAO, metabolit pośredni, metabolizm leku, metabolizm noradrenaliny, metylacja, monoaminooksydaza, noradrenalina winian, normetanefryna, okres półtrwania leku, podanie doustne, podanie podskórne, profil bezpieczeństwa leku, przewód pokarmowy, siarczan, stereoizomer, szlak enzymatyczny, wchłanianie leku, wydalanie leku