degeneracja ścięgna
Degeneracja ścięgna to proces patologiczny, charakteryzujący się zmianami zwyrodnieniowymi w strukturze i składzie ścięgien. Jest to schorzenie często występujące u osób w średnim i starszym wieku, które prowadzi do osłabienia mechanicznej wytrzymałości ścięgna i zwiększa ryzyko jego uszkodzenia.
W patogenezie degeneracji ścięgien kluczową rolę odgrywają zaburzenia w metabolizmie kolagenu, zmniejszona waskularyzacja oraz powtarzające się mikrourazy. Przewlekłe przeciążenia, szczególnie w obszarach o gorszym ukrwieniu, inicjują kaskadę zmian komórkowych i molekularnych, które prowadzą do dezorganizacji włókien kolagenowych i gromadzenia substancji pozakomórkowej.
Klinicznie degeneracja ścięgna objawia się bólem, obrzękiem oraz ograniczeniem funkcji. Najczęściej dotyczy ścięgna Achillesa, ścięgien stożka rotatorów barku, ścięgna rzepki oraz ścięgien nadgarstka. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe: USG i MRI, które uwidaczniają pogrubienie ścięgna, niejednorodną echostrukturę oraz obszary zwiększonego sygnału.
Leczenie degeneracji ścięgien obejmuje metody zachowawcze (fizjoterapia, leki przeciwzapalne, iniekcje z osocza bogatopłytkowego lub kwasu hialuronowego) oraz interwencje chirurgiczne w przypadkach zaawansowanych zmian. Coraz większe znaczenie mają nowoczesne terapie biologiczne mające na celu regenerację uszkodzonych tkanek.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tendinopatia – Etiologia i przyczyny
Tendinopatia to schorzenie ścięgien o wieloczynnikowej etiologii, charakteryzujące się bólem, obrzękiem i upośledzeniem funkcji, będące efektem przewlekłego przeciążenia mechanicznego prowadzącego do mikrourazów i degeneracji włókien kolagenowych. Patofizjologia obejmuje degenerację kolagenu, neowaskularyzację, zmiany w metabolizmie komórek macierzystych oraz apoptozę komórek ścięgna, co wskazuje na przewlekły proces degeneracyjny, a nie typowe zapalenie. Czynniki ryzyka dzielą się na modyfikowalne (np. intensywność treningu, technika, obuwie, masa ciała, palenie tytoniu) oraz niemodyfikowalne (wiek, genetyka, anatomia), a także systemowe (cukrzyca, otyłość, choroby autoimmunologiczne, zmiany hormonalne). Szczególne znaczenie mają leki takie jak fluorochinolony i kortykosteroidy, które mogą zwiększać ryzyko tendinopatii i zerwania ścięgna, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu, co podnosi ryzyko zerwania nawet 46-krotnie.
apoptoza komórkowa, biomechanika ruchu, degeneracja kolagenu, degeneracja ścięgna, dna moczanowa, fluorochinolony, inhibitor aromatazy, kolagen typu I, kolagen typu III, komórka macierzysta ścięgna, końcowy produkt zaawansowanej glikacji, kortykosteroidy, macierz kolagenowa, neowaskularyzacja, reumatoidalne zapalenie stawów, statyny, substancja P, tendinitis, tendinopatia, tendinopatia pośladkowa, tendinosis, włókno kolagenowe, zerwanie ścięgna - Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć tenisisty – Objawy
Łokieć tenisisty (lateral epicondylitis) to przewlekłe schorzenie zapalne i degeneracyjne ścięgien mięśni prostowników przedramienia przyczepiających się do nadkłykcia bocznego kości ramiennej, dotykające 1-3% populacji, głównie w wieku 30-50 lat. Objawia się bólem o charakterze ostrym lub palącym, nasilającym się podczas czynności obciążających staw łokciowy, takich jak uścisk dłoni, podnoszenie przedmiotów czy ruchy skrętne nadgarstka, a także osłabieniem siły chwytu. Ból lokalizuje się w okolicy nadkłykcia bocznego i może promieniować wzdłuż przedramienia do nadgarstka. Przebieg choroby jest zwykle przewlekły, z fazami od łagodnego bólu po ból stały utrudniający codzienne funkcjonowanie. Rokowanie jest dobre – w 90% przypadków dochodzi do poprawy w ciągu 12 miesięcy, choć objawy mogą utrzymywać się od 6 do 24 miesięcy. Czynniki wpływające na czas rekonwalescencji to m.in. wiek pacjenta, intensywność aktywności oraz wczesne wdrożenie leczenia zachowawczego.
badanie fizykalne, badanie obrazowe, bolesność uciskowa, degeneracja ścięgna, diagnostyka różnicowa, faza ostra, faza podostra, faza przewlekła, iniekcja steroidowa, leczenie operacyjne, lek przeciwzapalny, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, mikrouszkodzenie ścięgna, nadkłykieć boczny, obrzęk, osłabienie chwytu, osocze bogatopłytkowe, sztywność stawu, tendinoza, zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, zespół uciskowy nerwu