egzopeptydaza

Egzopeptydaza to enzym proteolityczny, który katalizuje hydrolizę wiązań peptydowych, działając od końca łańcucha białkowego. W przeciwieństwie do endopeptydaz, które rozcinają wiązania peptydowe wewnątrz łańcucha, egzopeptydazy usuwają pojedyncze aminokwasy, rozpoczynając od końca N-terminalnego (aminopeptydazy) lub C-terminalnego (karboksypeptydazy).

Egzopeptydazy odgrywają kluczową rolę w procesach trawienia białek, degradacji wewnątrzkomórkowej oraz modyfikacji posttranslacyjnej białek. Są niezbędne do pełnego rozkładu peptydów do wolnych aminokwasów, które mogą być następnie wykorzystane przez organizm. Zaburzenia aktywności egzopeptydaz mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym chorób metabolicznych i neurodegeneracyjnych.

W diagnostyce medycznej pomiar aktywności określonych egzopeptydaz może służyć jako marker biochemiczny w różnych schorzeniach. Na przykład, dipeptydylopeptydaza-4 (DPP-4) jest celem leków przeciwcukrzycowych, a karboksypeptydaza B jest ważnym enzymem w kaskadzie krzepnięcia. Wiele inhibitorów egzopeptydaz znalazło zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, cukrzycy oraz innych chorób przewlekłych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vilpin Combi 5 mg + 10 mg

Vilpin Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej. Peryndopryl, poprzez hamowanie ACE, zmniejsza stężenie angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego, przy jednoczesnym zwiększeniu aktywności układu kalikreina-kinina i prostaglandyn. Maksymalne działanie hipotensyjne peryndoprylu pojawia się po 4-6 godzinach i utrzymuje przez 24 godziny, osiągając 87-100% maksymalnego efektu. W badaniu EUROPA (n=12 218) peryndopryl 8 mg/dobę istotnie zmniejszył ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (bezpieczeństwo potwierdzone p<0,001). Amlodypina, jako dihydropirydynowy bloker kanału wapniowego, rozszerza naczynia obwodowe i wieńcowe, zmniejszając obciążenie następcze i poprawiając perfuzję mięśnia sercowego. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina 5-10 mg/dobę istotnie redukowała hospitalizacje z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacje (11,8% vs 15,7%, p=0,03).
amlodypina, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, egzopeptydaza, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor napływu jonów wapniowych, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, skurcz tętnic wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tiazydowy lek moczopędny, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Perindopril Krka 4 mg

Perindopril Krka, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) z grupy C09AA04, zawiera 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu). Mechanizm działania polega na hamowaniu przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Dodatkowo, zahamowanie ACE powoduje wzrost aktywności układu kalikreiny-kininy i prostaglandyn, co przyczynia się do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Peryndopryl wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego o różnym stopniu nasilenia, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalny efekt hipotensyjny pojawia się między 4 a 6 godziną po podaniu dawki, utrzymując się przez co najmniej 24 godziny, a normalizacja ciśnienia następuje zwykle w ciągu miesiąca terapii bez tachyfilaksji czy efektu z odbicia. Lek poprawia także parametry układu sercowo-naczyniowego, zmniejszając przerost lewej komory, poprawiając elastyczność tętnic oraz zmniejszając stosunek grubości mięśniówki do światła naczyń.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykinina, całkowity obwodowy opór naczyniowy, ciśnienie napełniania komory, efekt z odbicia, egzopeptydaza, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reniny, kinaza, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, opór naczyniowy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, podwójna blokada RAAS, pojemność minutowa serca, prostaglandyny, przepływ obwodowy, przerost lewej komory, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, skurcz naczyń, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, wskaźnik sercowy, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlessa 8 mg + 5 mg

Amlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego, obniżenia ciśnienia tętniczego (zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego) oraz zwiększenia przepływu krwi przez nerki, bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalny efekt hipotensyjny pojawia się po 4-6 godzinach i utrzymuje przez co najmniej 24 godziny, zapewniając stabilną kontrolę ciśnienia. W badaniu EUROPA wykazano, że peryndopryl w dawce 8 mg (odpowiadającej 10 mg peryndoprylu z argininą) zmniejsza względne ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (95% CI [9,4; 28,6], p<0,001), a u pacjentów po zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji – o 22,4% (95% CI [12,0; 31,6], p<0,001). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia, co potwierdzają badania ONTARGET, VA NEPHRON-D oraz ALTITUDE.
aldosteron, amlodypina, angiotensyna, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bradykinina, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca typu 2, dławica Prinzmetala, efekt z odbicia, egzopeptydaza, glicerol triazotan, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwpłytkowy, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, nitrogliceryna, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, przerost lewej komory, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tiazydowy lek moczopędny, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zapis EKG, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prestozek Combi 4 mg + 5 mg

Prestozek Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Peryndopryl obniża ciśnienie tętnicze poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co skutkuje zmniejszeniem oporu obwodowego i redukcją wydzielania aldosteronu, a także zwiększeniem aktywności układu kalikreina-kinina. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe peryndoprylu występuje między 4 a 6 godziną po podaniu i utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny. W badaniu EUROPA (n=12 218) stosowanie 8 mg peryndoprylu dziennie zmniejszyło ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych (śmiertelność, zawał, zatrzymanie akcji serca) o 20% (p<0,001). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane u pacjentów z nefropatią cukrzycową ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i uszkodzenia nerek.
aldosteron, amlodypina, angiotensyna II, antagonista wapnia, astma, ból wieńcowy, bradykinina, chlorotalidon, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, digoksyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, egzopeptydaza, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, przepływ krwi obwodowy, przepływ nerkowy, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, renina osocza, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, zawał serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prestarium 2,5 mg 2,5 mg

Peryndopryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i głównym składnikiem Prestarium 2,5 mg, wykazuje kompleksowe działanie w układzie sercowo-naczyniowym, stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Działanie to skutkuje zmniejszeniem oporu obwodowego i obniżeniem ciśnienia tętniczego (zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego) bez wpływu na częstość pracy serca. Maksymalny efekt hipotensyjny pojawia się po 4-6 godzinach od podania dawki 2,5 mg, utrzymując się przez 24 godziny, a normalizacja ciśnienia u pacjentów reagujących na leczenie następuje w ciągu miesiąca. Peryndopryl wykazuje również działanie kardioprotekcyjne, zmniejszając przerost lewej komory oraz poprawiając elastyczność tętnic, co potwierdzono w badaniu EUROPA, gdzie dawka 8 mg (odpowiadająca 10 mg z argininą) zmniejszyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (p <0,001) u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, aliskiren, angiotensyna I, angiotensyna II, beta-adrenolityk, bradykinina, czynny metabolit, efekt z odbicia, egzopeptydaza, enzym konwertujący, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reniny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, tiazydowy lek moczopędny, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, układ RAAS, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zawał serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Perindanor 8 mg

Peryndopryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) z aktywnym metabolitem peryndoprylatem, wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego wszystkich stopni, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe niezależnie od pozycji ciała. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się po 4-6 godzinach od podania, a efekt utrzymuje się przez 24 godziny, z działaniem na poziomie 87-100% przed kolejną dawką. Lek zmniejsza opór obwodowy, poprawia przepływ nerkowy bez wpływu na GFR oraz korzystnie wpływa na elastyczność dużych tętnic i strukturę małych naczyń. W badaniu EUROPA (n=12 218) u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową peryndopryl 8 mg/dobę zmniejszył względne ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (p<0,001), a w podgrupie po zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji o 22,4% (p<0,001). U dzieci z nadciśnieniem (wiek 2-15 lat, GFR >30 ml/min/1,73 m²) dawka 0,07 mg/kg mc. (maks. 0,135 mg/kg/dobę) była skuteczna i bezpieczna, z ponad 75% pacjentów osiągających ciśnienie poniżej 95 percentyla.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykinina, choroba naczyń mózgowych, diuretyk tiazydowy, egzopeptydaza, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, opór obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndoprylat, prostaglandyny, przepływ nerkowy, przepływ obwodowy krwi, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, renina, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlessa 4 mg + 5 mg

Lek Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje synergistyczne działanie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej choroby wieńcowej. Peryndopryl obniża stężenie angiotensyny II, zwiększa poziom bradykininy i zmniejsza wydzielanie aldosteronu, co prowadzi do redukcji obwodowego oporu naczyniowego i ciśnienia tętniczego, bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe peryndoprylu pojawia się po 4-6 godzinach i utrzymuje przez co najmniej 24 godziny. W badaniu EUROPA, stosowanie 8 mg peryndoprylu (odpowiadające 10 mg peryndoprylu z argininą) raz na dobę u pacjentów z chorobą wieńcową zmniejszyło względne ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (p<0,001). Amlodypina działa poprzez blokadę kanałów wapniowych, rozszerzając tętniczki obwodowe i wieńcowe, co zmniejsza afterload i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, skutkując obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz redukcją częstości napadów dławicy piersiowej. Jej działanie utrzymuje się przez całą dobę po podaniu raz na dobę, a profil metaboliczny jest neutralny, co umożliwia stosowanie u pacjentów z cukrzycą, astmą czy dną moczanową.
aldosteron, amlodypina, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, bradykinina, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, egzopeptydaza, glicerol triazotan, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, obwodowy opór naczyniowy, odcinek ST, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, tiazydowy lek moczopędny, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prestozek Combi 4 mg + 10 mg

Prestozek Combi to preparat złożony, łączący inhibitor konwertazy angiotensyny (peryndopryl) oraz antagonista wapnia (amlodypina), klasyfikowany w grupie leków działających na układ renina-angiotensyna (kod ATC: C09BB04). Peryndopryl hamuje enzym ACE, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu, a także aktywacji układu kalikreina-kinina i prostaglandyn, co przyczynia się do efektu hipotensyjnego i może wywoływać charakterystyczny kaszel. Lek wykazuje skuteczność w redukcji zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ciśnienia tętniczego we wszystkich stopniach nadciśnienia, bez wpływu na częstość akcji serca, z maksymalnym efektem terapeutycznym osiąganym między 4 a 6 godziną po podaniu i utrzymującym się przez co najmniej 24 godziny. Peryndopryl poprawia także strukturę i funkcję mięśnia sercowego, zmniejszając przerost lewej komory oraz korzystnie wpływając na elastyczność dużych i małych tętnic.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, amlodypina bezylan, angiotensyna II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, efekt hipotensyjny, egzopeptydaza, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor płytek krwi, nadciśnienie tętnicze, opór obwodowy naczyń, peryndopryl z argininą, peryndopryl z tert-butyloaminą, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, ujemne sprzężenie zwrotne, układ kalikreina-kinina, układ renina-angiotensyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawał serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Perindopril Krka 8 mg

Perindopril Krka, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) z kodem ATC C09AA04, działa poprzez hamowanie przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zmniejszenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności bradykininy. Jego aktywny metabolit, peryndoprylat, odpowiada za efekt farmakodynamiczny. Lek skutecznie obniża zarówno skurczowe, jak i rozkurczowe ciśnienie tętnicze, niezależnie od pozycji ciała, poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego i poprawę przepływu krwi obwodowej i nerkowej, przy zachowanym GFR. Maksymalne działanie hipotensyjne występuje 4-6 godzin po podaniu, a efekt terapeutyczny utrzymuje się co najmniej 24 godziny, bez ryzyka tachyfilaksji czy efektu odbicia po przerwaniu terapii. Perindopril wykazuje również korzystny wpływ na remodelowanie układu sercowo-naczyniowego, redukując przerost lewej komory i poprawiając elastyczność tętnic.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykinina, ciśnienie tętnicze, efekt terapeutyczny, egzopeptydaza, elastyczność tętnic, enzym konwertujący, heptapeptyd, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reniny, kinaza, konwersja angiotensyny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, obwodowy opór naczyniowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl z tert-butyloaminą, peryndoprylat, przepływ krwi przez nerki, przepływ obwodowy, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, udar mózgu, układ kalikreiny-kininy, układ prostaglandyn, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawał serca niezakończony zgonem