Właściwości farmakodynamiczne
Prestarium 2,5 mg 2,5 mg

Peryndopryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i głównym składnikiem Prestarium 2,5 mg, wykazuje kompleksowe działanie w układzie sercowo-naczyniowym, stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Działanie to skutkuje zmniejszeniem oporu obwodowego i obniżeniem ciśnienia tętniczego (zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego) bez wpływu na częstość pracy serca. Maksymalny efekt hipotensyjny pojawia się po 4-6 godzinach od podania dawki 2,5 mg, utrzymując się przez 24 godziny, a normalizacja ciśnienia u pacjentów reagujących na leczenie następuje w ciągu miesiąca. Peryndopryl wykazuje również działanie kardioprotekcyjne, zmniejszając przerost lewej komory oraz poprawiając elastyczność tętnic, co potwierdzono w badaniu EUROPA, gdzie dawka 8 mg (odpowiadająca 10 mg z argininą) zmniejszyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (p <0,001) u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową.

Właściwości farmakodynamiczne peryndoprylu

Peryndopryl, główny składnik produktu leczniczego Prestarium 2,5 mg, należy do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów konwertazy angiotensyny (kod ATC: C09AA04) i wykazuje złożone działanie farmakodynamiczne w układzie sercowo-naczyniowym. Lek ten jest stosowany jako preparat prosty, głównie w terapii nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.1

Mechanizm działania

Peryndopryl jest inhibitorem enzymu przekształcającego angiotensynę I w angiotensynę II (ACE). Enzym konwertujący, będący egzopeptydazą, spełnia dwie kluczowe funkcje: przekształca angiotensynę I w substancję kurczącą naczynia – angiotensynę II oraz powoduje degradację bradykininy (substancji rozszerzającej naczynia) do nieaktywnych heptapeptydów. Zahamowanie aktywności ACE prowadzi do znaczących efektów fizjologicznych:2

  • zmniejszenia stężenia angiotensyny II w osoczu
  • zwiększenia aktywności reninowej osocza (przez zahamowanie ujemnego sprzężenia zwrotnego regulującego wydzielanie reniny)
  • zmniejszenia wydzielania aldosteronu

Istotnym aspektem mechanizmu działania peryndoprylu jest również fakt, że hamowanie ACE prowadzi do zwiększenia aktywności układów kalikreina-kinina (zarówno krążących, jak i miejscowych), co aktywuje również układ prostaglandyn. Ten mechanizm prawdopodobnie uczestniczy w obniżaniu ciśnienia tętniczego krwi oraz może być częściowo odpowiedzialny za niektóre działania niepożądane, takie jak kaszel.3

Należy podkreślić, że peryndopryl działa poprzez swój czynny metabolit – peryndoprylat. Pozostałe metabolity nie wykazują in vitro działania hamującego aktywność ACE.4

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Właściwości w nadciśnieniu tętniczym

Peryndopryl wykazuje skuteczność we wszystkich stopniach nadciśnienia tętniczego – od łagodnego, przez umiarkowane, do ciężkiego. Lek powoduje zmniejszenie wartości ciśnienia tętniczego zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego, niezależnie od pozycji pacjenta (leżącej czy stojącej).5

Mechanizm hipotensyjnego działania peryndoprylu opiera się głównie na zmniejszeniu oporu obwodowego, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego. W konsekwencji obserwuje się zwiększenie przepływu obwodowego, co istotne – bez wpływu na częstość pracy serca.6

Z punktu widzenia funkcji nerek, peryndopryl zwiększa przepływ krwi przez nerki, natomiast filtracja kłębuszkowa (GFR) pozostaje zazwyczaj niezmieniona. To korzystne zjawisko wspiera nerkowe mechanizmy regulacji ciśnienia tętniczego.7

Profil farmakodynamiczny peryndoprylu w leczeniu nadciśnienia charakteryzuje się następującymi parametrami:8

  • maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe występuje po 4-6 godzinach od przyjęcia pojedynczej dawki
  • efekt utrzymuje się przez pełne 24 godziny
  • efekty minimalne osiągają 87-100% wartości efektów maksymalnych
  • obniżenie ciśnienia tętniczego następuje szybko
  • normalizacja ciśnienia u pacjentów reagujących na leczenie osiągana jest w ciągu miesiąca
  • efekt terapeutyczny utrzymuje się bez wystąpienia tachyfilaksji (zjawiska zmniejszenia odpowiedzi na lek w miarę kontynuacji leczenia)
  • odstawienie leku nie powoduje efektu z odbicia („rebound”)

Poza bezpośrednim działaniem hipotensyjnym, peryndopryl wykazuje dodatkowe korzystne działania kardioprotekcyjne. Zmniejsza przerost lewej komory serca, który jest istotnym czynnikiem ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych. Ponadto udowodniono, że lek poprawia elastyczność dużych tętnic oraz zmniejsza stosunek grubości mięśniówki do średnicy światła w małych tętnicach, co ma kluczowe znaczenie w długoterminowej ochronie układu sercowo-naczyniowego.9

Warto podkreślić, że wspomagające leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi wywołuje działanie synergiczne typu addycyjnego. Co istotne, inhibitor ACE (w tym przypadku peryndopryl) stosowany w połączeniu z tiazydowym lekiem moczopędnym zmniejsza także ryzyko wystąpienia hipokaliemii wywołanej leczeniem środkami moczopędnymi.10

Właściwości w niewydolności serca

W przypadku niewydolności serca, peryndopryl wykazuje korzystne działanie poprzez zmniejszenie zarówno obciążenia następczego (afterload), jak i obciążenia wstępnego (preload), co w efekcie zmniejsza pracę serca.11

Badania kliniczne przeprowadzone u pacjentów z niewydolnością serca wykazały szereg korzystnych efektów hemodynamicznych:12

  • zmniejszenie ciśnienia napełniania lewej i prawej komory
  • zmniejszenie całkowitego oporu obwodowego
  • zwiększenie pojemności minutowej serca
  • poprawę wskaźnika sercowego

Co ważne, badania porównawcze z placebo wykazały, że po pierwszym podaniu 2,5 mg peryndoprylu z argininą pacjentom z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca, nie obserwowano objawów znaczącego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, co świadczy o dobrym profilu bezpieczeństwa leku w tej grupie pacjentów.13

Właściwości u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową

Skuteczność peryndoprylu u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową została potwierdzona w wieloośrodkowym, międzynarodowym badaniu EUROPA. To randomizowane, kontrolowane placebo badanie z zastosowaniem podwójnie ślepej próby trwało 4 lata i objęło 12 218 pacjentów w wieku powyżej 18 lat.14

Badana populacja miała potwierdzoną chorobę wieńcową bez klinicznych objawów niewydolności serca. Zdecydowana większość pacjentów (90%) przebyła wcześniej zawał serca i/lub rewaskularyzację naczyń wieńcowych. Pacjenci otrzymywali peryndopryl dodatkowo, oprócz standardowego leczenia obejmującego leki przeciwpłytkowe, leki zmniejszające stężenie lipidów i beta-adrenolityki.15

Głównym kryterium skuteczności w badaniu EUROPA było złożone punkty końcowe obejmujące: śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawały serca niezakończone zgonem i/lub zatrzymania akcji serca zakończone skuteczną resuscytacją. Wyniki badania wykazały, że leczenie peryndoprylem (8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą, co odpowiada 10 mg peryndoprylu z argininą) podawanym raz na dobę spowodowało:16

  • znamienne zmniejszenie całkowitej częstości występowania pierwszorzędowego punktu końcowego o 1,9%
  • względne zmniejszenie ryzyka o 20% (95% CI [9,4; 28,6], p <0,001)

Analiza podgrupy pacjentów z zawałem serca i/lub rewaskularyzacją w wywiadzie wykazała jeszcze bardziej wyraźne korzyści terapeutyczne. W porównaniu do placebo, w tej podgrupie zaobserwowano:17

  • bezwzględne zmniejszenie pierwszorzędowego punktu końcowego o 2,2%
  • względne zmniejszenie ryzyka (RRR) o 22,4% (95% CI [12,0; 31,6], p <0,001)

Dane dotyczące podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS)

Istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania peryndoprylu pochodzą z dużych badań klinicznych oceniających jednoczesne zastosowanie inhibitora ACE z antagonistami receptora angiotensyny II. Dwa kluczowe badania w tym zakresie to ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) oraz VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes).18

Badanie ONTARGET przeprowadzono u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, chorobami naczyń mózgowych w wywiadzie lub cukrzycą typu 2 z towarzyszącymi, udowodnionymi uszkodzeniami narządów docelowych. Natomiast badanie VA NEPHRON-D objęło pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz nefropatią cukrzycową.19

Wyniki tych badań wykazały brak istotnego korzystnego wpływu podwójnej blokady RAAS na parametry nerkowe i/lub wyniki w zakresie chorobowości oraz śmiertelności sercowo-naczyniowej. Co więcej, zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak:20

  • hiperkaliemia
  • ostre uszkodzenie nerek
  • niedociśnienie

Ze względu na podobieństwa w zakresie właściwości farmakodynamicznych różnych inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II, powyższe wyniki mają znaczenie również w przypadku innych leków z tych grup. W związku z tym, u pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy jednocześnie stosować inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.21

Istotnych danych dotyczących podwójnej blokady RAAS dostarczyło także badanie ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints). Badanie to zaprojektowano w celu zbadania korzyści z dodania aliskirenu (bezpośredniego inhibitora reniny) do standardowego leczenia inhibitorem ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek i/lub chorobą układu sercowo-naczyniowego.22

Badanie ALTITUDE zostało przedwcześnie przerwane z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych w grupie otrzymującej aliskiren. Wykazano, że w porównaniu do grupy placebo, u pacjentów otrzymujących aliskiren:23

  • zgony sercowo-naczyniowe i udary mózgu występowały częściej
  • odnotowano częstsze występowanie zdarzeń niepożądanych, w tym ciężkich zdarzeń niepożądanych, takich jak:
    • hiperkaliemia
    • niedociśnienie
    • niewydolność nerek

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dane dotyczące stosowania peryndoprylu u dzieci i młodzieży są ograniczone. Bezpieczeństwo stosowania ani skuteczność peryndoprylu u pacjentów poniżej 18 roku życia nie zostały jednoznacznie określone.24

Przeprowadzono otwarte, nieporównawcze badanie kliniczne z udziałem 62 dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku od 2 do 15 lat, u których współczynnik przesączania kłębuszkowego wynosił >30 ml/min/1,73 m². Metodologia i wyniki badania przedstawiały się następująco:25

  • pacjenci otrzymywali peryndopryl w średniej dawce 0,07 mg/kg mc.
  • dawki były indywidualnie dostosowywane do profilu pacjenta i odpowiedzi ciśnienia tętniczego
  • maksymalna stosowana dawka wynosiła 0,135 mg/kg mc./dobę

Spośród 62 pacjentów włączonych do badania, 59 ukończyło pełny 3-miesięczny okres obserwacji, a 36 pacjentów kontynuowało udział w przedłużonej fazie i było obserwowanych przez co najmniej 24 miesiące (średni okres badania wyniósł 44 miesiące).26

Wyniki badania wykazały, że:27

  • u pacjentów uprzednio leczonych innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi pozostawało stabilne od momentu włączenia do badania do ostatniej oceny
  • u pacjentów wcześniej nieleczonych obserwowano obniżenie ciśnienia tętniczego
  • ponad 75% dzieci osiągnęło podczas ostatniej oceny wartości skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi poniżej 95 percentyla

Profil bezpieczeństwa peryndoprylu u dzieci był zgodny z jego znanym profilem bezpieczeństwa u dorosłych.28

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl