niedomoga pamięci

Niedomoga pamięci (zaburzenie pamięci) to stan, w którym pacjent doświadcza trudności z przypominaniem sobie informacji, wydarzeń lub faktów, które wcześniej zostały przyswojone. Jest to objaw występujący w wielu schorzeniach neurologicznych i psychiatrycznych, przy czym może mieć charakter przejściowy lub trwały.

Etiologia niedomogi pamięci jest zróżnicowana i obejmuje choroby neurodegeneracyjne (choroba Alzheimera, otępienie naczyniowe), urazy mózgu, zatrucia, zaburzenia metaboliczne, niedobory witaminowe (szczególnie B12), choroby psychiatryczne oraz efekty uboczne niektórych leków. Stopień i charakter zaburzeń pamięci może być istotnym elementem diagnostycznym wskazującym na konkretną jednostkę chorobową.

W diagnostyce niedomogi pamięci kluczowe znaczenie mają badania neuropsychologiczne, które pozwalają określić rodzaj i zakres zaburzeń (pamięć krótkotrwała, długotrwała, proceduralna, semantyczna, epizodyczna). Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać obrazowanie mózgu (MRI, CT), badania laboratoryjne oraz szczegółowy wywiad dotyczący przyjmowanych leków i substancji psychoaktywnych.

Leczenie niedomogi pamięci zależy od jej przyczyny – od leczenia choroby podstawowej, przez terapię farmakologiczną (inhibitory cholinesterazy, memantyna w chorobie Alzheimera), po trening poznawczy i rehabilitację neuropsychologiczną. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania może znacząco poprawić funkcjonowanie pacjenta i spowolnić postęp zaburzeń.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl