ranitydyna chlorowodorek
Ranitydyna chlorowodorek to związek chemiczny z grupy antagonistów receptora histaminowego H2, który przez wiele lat był szeroko stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Substancja ta hamuje wydzielanie kwasu solnego poprzez blokowanie receptorów histaminowych H2 w komórkach okładzinowych żołądka.
Lek ten był wskazany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksu żołądkowo-przełykowego, zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych stanów związanych z nadkwaśnością. W porównaniu do innych leków z tej samej grupy, ranitydyna wykazywała mniej interakcji z innymi lekami i mniejszą hepatotoksyczność niż cymetydyna.
W 2019 roku FDA, a następnie EMA i inne agencje regulacyjne na świecie, wydały ostrzeżenia dotyczące obecności zanieczyszczeń N-nitrozodimetyloaminą (NDMA) w preparatach ranitydyny. NDMA jest klasyfikowana jako prawdopodobny czynnik rakotwórczy dla ludzi. W konsekwencji, większość produktów zawierających ranitydynę została wycofana z rynku farmaceutycznego w wielu krajach, w tym w Polsce.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranigast Fast 150 mg
Ranigast Fast to lek w postaci tabletek musujących zawierający 150 mg ranitydyny chlorowodorku, będącej antagonistą receptorów histaminowych H2 (kod ATC: A02BA02). Ranitydyna hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku zarówno w fazie podstawowej, jak i poposiłkowej, a także zmniejsza wydzielanie pepsyny. Jednorazowa dawka 150 mg zapewnia około 12-godzinne działanie hamujące, co umożliwia stosowanie leku dwa razy na dobę i skuteczną kontrolę nadkwaśności w chorobach przewodu pokarmowego związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego.
antagonista receptora histaminowego H2, aspartam, fenyloketonuria, kwas solny w żołądku, nadciśnienie, nadkwaśność, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, pepsyna, ranitydyna chlorowodorek, receptor histaminowy H2, sok żołądkowy, sorbitol, tabletka musująca, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie podstawowe, wydzielanie poposiłkowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ranisan 75 mg 75 mg
Ranisan 75 mg to tabletki powlekane zawierające 75 mg ranitydyny (84 mg ranitydyny chlorowodorku) jako substancji czynnej. Tabletki mają jasnoróżowy kolor, kształt soczewki i średnicę 7 mm. Skład farmaceutyczny obejmuje substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna (wypełniacz), skrobia kukurydziana (środek wiążący i rozsadzający), kopowidon i powidon 25 (substancje wiążące), magnezu stearynian (substancja poślizgowa), a także składniki otoczki: hypromeloza 5 i 15, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty i czerwony, emulsja dimetykonu z koloidalnym dwutlenkiem tytanu oraz makrogol 6000, które zapewniają odpowiednie właściwości mechaniczne, estetyczne i farmaceutyczne produktu.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ranisan 150 mg 150 mg
Ranitydyna, będąca antagonistą receptorów histaminowych H2 i stosowana w dawce 150 mg (w preparacie Ranisan zawierającym 168 mg ranitydyny chlorowodorku), może wywoływać działania niepożądane wpływające na sprawność psychofizyczną pacjentów, takie jak zawroty głowy oraz niewyraźne widzenie. Objawy te znacząco upośledzają zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co stanowi istotne przeciwwskazanie do wykonywania tych czynności. Szczególnie narażone na te efekty są osoby starsze, pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz osoby przyjmujące leki mogące wchodzić w interakcje z ranitydyną, co może nasilać ryzyko wystąpienia niekorzystnych objawów.
antagonista receptora histaminowego H2, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, działanie niepożądane, interakcje lekowe, koordynacja ruchowa, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niewyraźne widzenie, Ranisan, ranitydyna, ranitydyna chlorowodorek, sprawność psychofizyczna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranisan 75 mg 75 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania ranitydyny chlorowodorku w dawce 75 mg opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przyjmujących lek w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa ranitydyny przy przewlekłym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a testy karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów.
badania farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, karcynogenność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, ranitydyna, ranitydyna chlorowodorek, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranisan 150 mg 150 mg
Ranisan 150 mg, zawierający 168 mg ranitydyny chlorowodorku (odpowiadającego 150 mg ranitydyny), jest lekiem stosowanym w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Wskazania obejmują chorobę wrzodową dwunastnicy i żołądka, w tym owrzodzenia indukowane NLPZ oraz zakażenie Helicobacter pylori jako element terapii eradykacyjnej. Lek jest również stosowany w profilaktyce owrzodzeń dwunastnicy u pacjentów leczonych NLPZ, leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w profilaktyce zespołu Mendelsona przed znieczuleniem ogólnym. Ponadto, Ranisan 150 mg znajduje zastosowanie w zapobieganiu krwawieniom z owrzodzeń stresowych u pacjentów ciężko chorych oraz w profilaktyce nawrotów krwawień z owrzodzeń trawiennych. U dzieci i młodzieży (3-18 lat) lek jest wskazany do krótkotrwałego leczenia owrzodzeń trawiennych oraz leczenia i łagodzenia objawów refluksu żołądkowo-przełykowego, w tym refluksowego zapalenia przełyku potwierdzonego diagnostycznie.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dolegliwość dyspeptyczna, dyspepsja funkcjonalna, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie pooperacyjne, owrzodzenie stresowe, owrzodzenie trawienne, profilaktyka owrzodzeń, ranitydyna chlorowodorek, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia eradykacyjna, zespół Mendelsona, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ranigast 150 mg
Lek Ranigast w postaci tabletek powlekanych zawiera 150 mg ranitydyny (w postaci 168 mg ranitydyny chlorowodorku) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ranitydynę lub substancje pomocnicze preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji alergicznych na ranitydynę lub inne leki z grupy antagonistów receptora H₂, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Ranigastu. Tabletki mają średnicę 9 mm i są pomarańczowe, co może stanowić problem u pacjentów z trudnościami w połykaniu, wówczas należy rozważyć alternatywne postaci farmaceutyczne zawierające ranitydynę, jeśli są dostępne.
antagonista receptora H2, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, dysfagia, farmakoterapia, hipotensja, leczenie objawowe, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, ranitydyna, ranitydyna chlorowodorek, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranisan 150 mg 150 mg
Ranitydyna, substancja czynna preparatu Ranisan 150 mg, jest inhibitorem receptorów histaminowych H2, klasyfikowanym w grupie leków przeciwwrzodowych (kod ATC A02 BA02). Mechanizm działania polega na specyficznym i szybkim blokowaniu receptorów H2 w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje zahamowaniem zarówno podstawowego, jak i poposiłkowego wydzielania kwasu solnego oraz pepsyny. Dzięki temu ranitydyna efektywnie zmniejsza nadmierne wydzielanie kwasu, co jest kluczowe w terapii chorób wrzodowych i innych schorzeń przewodu pokarmowego związanych z nadkwaśnością.
choroba przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, dysfagia, inhibitor receptora histaminowego H2, komórka okładzinowa żołądka, lek przeciwwrzodowy, nadmierne wydzielanie kwasu, okres półtrwania, pepsyna, podstawowe wydzielanie kwasu, ranitydyna chlorowodorek, receptor histaminowy H2, tabletka powlekana, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranigast Fast 150 mg
Ranigast Fast, zawierający 150 mg ranitydyny w formie tabletek musujących, stosowany jest u dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia w dawce 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg (2 tabletki) w przypadku konieczności intensywniejszego leczenia. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) dawka dobowa powinna być ograniczona do 150 mg ze względu na zmniejszone wydalanie leku i ryzyko kumulacji. U chorych dializowanych ranitydynę podaje się w dawce 150 mg bezpośrednio po każdej sesji dializy. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat. Preparat wymaga rozpuszczenia tabletki w około 100-125 ml wody i natychmiastowego spożycia po całkowitym rozpuszczeniu.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ranisan 150 mg 150 mg
Ranisan 150 mg w formie tabletek powlekanych zawiera 168 mg ranitydyny chlorowodorku, co odpowiada 150 mg ranitydyny jako substancji czynnej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na ranitydynę lub składniki pomocnicze preparatu. Przed przepisaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na leki z grupy antagonistów receptora H₂, takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność czy objawy anafilaksji. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości stosowanie Ranisan 150 mg jest przeciwwskazane.
anafilaksja, antagonista receptora H2, inhibitor pompy protonowej, lek zobojętniający kwas żołądkowy, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, postępowanie niefarmakologiczne, Ranisan, ranitydyna, ranitydyna chlorowodorek, reakcja alergiczna, reakcja skórna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranigast 0,5 mg/ml
Ranigast w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 0,5 mg/ml (50 mg ranitydyny w 100 ml roztworu, co odpowiada 56 mg ranitydyny chlorowodorku) jest wskazany do stosowania u pacjentów hospitalizowanych, u których konieczne jest szybkie i skuteczne zmniejszenie wydzielania kwaśnego soku żołądkowego, a podanie leku doustnie jest niemożliwe. Preparat znajduje zastosowanie w ostrych zaostrzeniach choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, szczególnie w okresie okołooperacyjnym, przy ryzyku krwawienia lub perforacji, a także w zespołach hipersekrecyjnych, takich jak zespół Zollingera-Ellisona. Roztwór do infuzji zawiera również sód w ilości 0,10 mmol (2,35 mg) na 1 ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
antagonista receptorów histaminowych H₂, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dieta niskosodowa, komórka okładzinowa żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedrożność przewodu pokarmowego, postać parenteralna, ranitydyna chlorowodorek, receptor H2, roztwór do infuzji, stan przedoperacyjny, zaburzenie połykania, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranisan 75 mg 75 mg
Ranisan 75 mg, zawierający 84 mg ranitydyny chlorowodorku (odpowiadającego 75 mg ranitydyny), jest lekiem stosowanym w leczeniu objawowym dolegliwości przewodu pokarmowego o charakterze czynnościowym, takich jak zgaga, niestrawność (dyspepsja) oraz nudności, pod warunkiem wykluczenia chorób organicznych. Preparat dostępny jest w formie jasnoróżowych tabletek powlekanych o średnicy 7 mm. Ranisan 75 mg jest wskazany do stosowania w przypadku okazjonalnych objawów, zwłaszcza poposiłkowej zgagi, dyspepsji niezwiązanej z chorobą wrzodową oraz czynnościowych nudności, co wymaga uprzedniego wykluczenia poważniejszych schorzeń organicznych przewodu pokarmowego.
choroba organiczna, choroba organiczna przewodu pokarmowego, choroba przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, dyskomfort nadbrzusza, dyspepsja, nudności, ranitydyna, ranitydyna chlorowodorek, refluks żołądkowo-przełykowy, tabletka powlekana, uczucie pełności, wymioty, wzdęcie, zapalenie przełyku, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranisan 75 mg 75 mg
Ranisan 75 mg zawiera 84 mg ranitydyny chlorowodorku, co odpowiada 75 mg ranitydyny w jednej tabletce powlekanej o średnicy 7 mm. Lek jest przeznaczony do stosowania doustnego u dorosłych (≥18 lat) oraz młodzieży powyżej 16 roku życia po konsultacji lekarskiej, z dawką standardową 75 mg na dobę i maksymalną 150 mg (2 tabletki). W przypadku utrzymujących się dolegliwości po godzinie od pierwszej dawki, można podać drugą tabletkę. Stosowanie bez konsultacji lekarskiej nie powinno przekraczać 5 dni, a w przypadku utrzymania lub nasilenia objawów po 14 dniach konieczna jest weryfikacja diagnozy. U dzieci poniżej 16 lat stosowanie leku jest niewskazane.
droga podania, funkcja nerek, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, parametr farmakokinetyczny, Ranisan, ranitydyna chlorowodorek, skuteczność terapeutyczna, stężenie leku w osoczu, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie funkcji nerek, weryfikacja diagnozy, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solvertyl 25 mg/ml
Produkt leczniczy Solvertyl (25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ranitydynę (ranitydyna chlorowodorek) lub na jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Nadwrażliwość może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych zagrażających życiu. Przed zastosowaniem leku konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji na leki z grupy antagonistów receptora H2, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. W przypadku potwierdzenia nadwrażliwości należy bezwzględnie odstąpić od podania Solvertylu i rozważyć alternatywne metody leczenia.