Wskazania do stosowania
Ranigast 0,5 mg/ml
Ranigast w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 0,5 mg/ml (50 mg ranitydyny w 100 ml roztworu, co odpowiada 56 mg ranitydyny chlorowodorku) jest wskazany do stosowania u pacjentów hospitalizowanych, u których konieczne jest szybkie i skuteczne zmniejszenie wydzielania kwaśnego soku żołądkowego, a podanie leku doustnie jest niemożliwe. Preparat znajduje zastosowanie w ostrych zaostrzeniach choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, szczególnie w okresie okołooperacyjnym, przy ryzyku krwawienia lub perforacji, a także w zespołach hipersekrecyjnych, takich jak zespół Zollingera-Ellisona. Roztwór do infuzji zawiera również sód w ilości 0,10 mmol (2,35 mg) na 1 ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
Wskazania do stosowania leku Ranigast roztwór do infuzji
Ranigast w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 0,5 mg/ml jest przeznaczony wyłącznie do stosowania u pacjentów hospitalizowanych, u których konieczne jest zmniejszenie wydzielania kwaśnego soku żołądkowego, a jednocześnie nie ma możliwości podania leku w formie doustnej. 1
Szczegółowe wskazania kliniczne
Ranigast w postaci roztworu do infuzji jest wskazany w następujących schorzeniach wymagających hospitalizacji:
- Choroba wrzodowa dwunastnicy – w przypadkach zaostrzenia choroby, gdy pacjent nie może przyjmować leków doustnie, np. w okresie okołooperacyjnym lub w trakcie ciężkiego rzutu choroby 2
- Choroba wrzodowa żołądka – szczególnie w ostrych przypadkach, gdy istnieje ryzyko krwawienia lub perforacji, a podanie doustnej formy leku jest utrudnione lub niemożliwe 3
- Inne zespoły z objawowym nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego – w tym zespół Zollingera-Ellisona, zespoły hipersekreyjne wymagające szybkiej kontroli nadmiernego wydzielania kwasu solnego w warunkach szpitalnych 4
Sytuacje kliniczne wymagające stosowania roztworu do infuzji
Forma parenteralna leku Ranigast powinna być rozważana w następujących okolicznościach:
- U pacjentów w stanie przedoperacyjnym, szczególnie przed zabiegami w obrębie przewodu pokarmowego
- W przypadku aktywnego krwawienia z przewodu pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie zahamowanie wydzielania kwasu żołądkowego
- U pacjentów nieprzytomnych lub z zaburzeniami świadomości
- U pacjentów z zaburzeniami połykania
- U pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego
- W innych stanach uniemożliwiających prawidłowe wchłanianie leków podawanych doustnie
Skład i postać farmaceutyczna
Ranigast jest dostępny w postaci roztworu do infuzji, który jest przezroczystym roztworem bez zapachu. 5 Każde 100 ml roztworu zawiera 50 mg ranitydyny (Ranitidinum), co odpowiada 56 mg ranitydyny chlorowodorku. 6
Warto zauważyć, że roztwór zawiera substancję pomocniczą o znanym działaniu – sód, w ilości 0,10 mmol (2,35 mg) w każdym ml roztworu. 7 Jest to istotna informacja dla pacjentów będących na diecie z kontrolowaną zawartością sodu.
Mechanizm działania ranitydyny
Ranitydyna, substancja czynna preparatu Ranigast, jest antagonistą receptorów histaminowych H₂ w błonie śluzowej żołądka. Jej działanie polega na blokowaniu wiązania histaminy z receptorami H₂ w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania kwasu solnego. Jest to szczególnie istotne w stanach chorobowych związanych z nadmierną sekrecją kwasu żołądkowego, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy.
Wykorzystanie formy roztworu do infuzji pozwala na szybkie osiągnięcie terapeutycznego stężenia leku we krwi, co jest niezbędne w sytuacjach klinicznych wymagających natychmiastowego działania.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Nazwa produktu leczniczego | Ranigast, 0,5 mg/ml, roztwór do infuzji |
| Substancja czynna | Ranitydyna (Ranitidinum) |
| Zawartość substancji czynnej | 50 mg ranitydyny w 100 ml roztworu (0,5 mg/ml) |
| Postać chlorowodorku | 56 mg ranitydyny chlorowodorku w 100 ml |
| Zawartość sodu | 0,10 mmol (2,35 mg) sodu w 1 ml roztworu |
| Postać farmaceutyczna | Przezroczysty roztwór do infuzji, bez zapachu |
Przeciwwskazania do stosowania postaci parenteralnej
Należy pamiętać, że postać parenteralna Ranigastu powinna być stosowana wyłącznie w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Po ustąpieniu okoliczności uniemożliwiających podanie doustne, należy rozważyć zmianę drogi podania na doustną, która jest preferowana w długoterminowej terapii.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania