dawkowanie iwabradyny
Iwabradyna jest lekiem przeciwdławicowym, stosowanym w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Jej działanie polega na selektywnym hamowaniu kanałów If w węźle zatokowo-przedsionkowym, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca bez wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodnictwo śródkomorowe czy repolaryzację.
W leczeniu stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do stosowania beta-blokerów, dawkowanie rozpoczyna się od 5 mg dwa razy na dobę. Po 3-4 tygodniach, w zależności od odpowiedzi klinicznej, dawkę można zwiększyć do 7,5 mg dwa razy na dobę lub zmniejszyć do 2,5 mg dwa razy na dobę.
W terapii przewlekłej niewydolności serca z LVEF ≤35%, leczenie rozpoczyna się od niższej dawki – 2,5 mg dwa razy na dobę przez 2 tygodnie, następnie można ją zwiększyć do 5 mg dwa razy na dobę, a w przypadku niewystarczającej kontroli częstości akcji serca – do 7,5 mg dwa razy na dobę.
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat zaleca się rozpoczynanie leczenia od mniejszej dawki (2,5 mg dwa razy na dobę), podobnie jak u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min). Modyfikacja dawkowania jest konieczna również przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4 oraz w przypadku spoczynkowej akcji serca poniżej 50 uderzeń na minutę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Raenom 7,5 mg
Dawkowanie iwabradyny powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, z uwzględnieniem wskazań klinicznych oraz monitorowania częstości akcji serca (HR). W leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów poniżej 75. roku życia dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli HR w spoczynku jest >60/min i lek jest dobrze tolerowany. U pacjentów ≥75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę z możliwością stopniowego zwiększania. W przypadku przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to 5 mg dwa razy na dobę, z modyfikacją po 2 tygodniach: zwiększenie do 7,5 mg przy HR >60/min, utrzymanie dawki 5 mg przy HR 50-60/min oraz zmniejszenie do 2,5 mg przy HR <50/min lub objawach bradykardii. Leczenie należy przerwać, jeśli HR utrzymuje się poniżej 50/min lub objawy bradykardii nie ustępują mimo redukcji dawki.
24-godzinne monitorowanie, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawkowanie iwabradyny, dławica piersiowa, EKG, ekspozycja ogólnoustrojowa, iwabradyna, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objawy bradykardii, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Iwabradyna – Dawkowanie i sposób podawania
Iwabradyna jest dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 2,5 mg, 5 mg i 7,5 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii w zależności od wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz chorób współistniejących. W leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów poniżej 75 lat dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli HR >60/min i objawy utrzymują się. U pacjentów ≥75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę. W terapii przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością modyfikacji po 2 tygodniach w zależności od HR (zwiększenie do 7,5 mg lub zmniejszenie do 2,5 mg dwa razy na dobę). Kluczowe jest monitorowanie częstości akcji serca, a leczenie należy przerwać, jeśli HR utrzymuje się poniżej 50 uderzeń/min lub występują objawy bradykardii mimo redukcji dawki.
24-godzinne monitorowanie, badanie EKG, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawkowanie iwabradyny, ekspozycja ogólnoustrojowa, interakcje lekowe, iwabradyna, klirens kreatyniny, modyfikacja dawki, monitorowanie ambulatoryjne, niedociśnienie, niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, tabletki powlekane, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ivabradine Viatris 7,5 mg
Ocena wpływu iwabradyny (Ivabradine Viatris w dawkach 5 mg i 7,5 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów jest istotna z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjenta i osób trzecich. Formalne badania kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu leku na tę zdolność u zdrowych ochotników. Jednakże dane z monitorowania bezpieczeństwa po wprowadzeniu leku do obrotu wskazują na możliwość wystąpienia przemijających zaburzeń widzenia, manifestujących się jako wrażenie silnego światła, co może zaburzać prowadzenie pojazdów, zwłaszcza w warunkach nocnych lub przy nagłych zmianach natężenia światła (np. wjazd do tunelu). Iwabradyna nie wpływa natomiast na zdolność obsługiwania maszyn stacjonarnych.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo pacjenta, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie iwabradyny, dokumentacja medyczna, edukacja pacjenta, efekt niepożądany, iwabradyna, konsultacja lekarska, monitorowanie bezpieczeństwa, objawy wzrokowe, obsługa maszyn, przemijające zaburzenia widzenia, zaburzenia adaptacji wzroku, zaburzenia widzenia, zaburzenia zdolności prowadzenia pojazdów, zdrowy ochotnik - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivabradine Ranbaxy 5 mg
Iwabradyna jest dostępna w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 7,5 mg, stosowanych doustnie dwa razy na dobę podczas posiłków w celu stabilizacji stężenia leku w osoczu. W leczeniu przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów poniżej 75 roku życia dawka początkowa wynosi 5 mg 2×/dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg 2×/dobę po 3-4 tygodniach, jeśli częstość akcji serca (HR) w spoczynku utrzymuje się powyżej 60/min i objawy dławicy nie ustępują. U pacjentów ≥75 lat zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 2,5 mg 2×/dobę z możliwością stopniowego zwiększania. W przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to 5 mg 2×/dobę, z dostosowaniem po 2 tygodniach w zależności od HR: zwiększenie do 7,5 mg 2×/dobę przy HR >60/min, utrzymanie dawki przy HR 50-60/min lub zmniejszenie do 2,5 mg 2×/dobę przy HR <50/min lub objawach bradykardii. Maksymalna dawka dobowa wynosi 15 mg (7,5 mg 2×/dobę).
24-godzinne monitorowanie, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawkowanie iwabradyny, dławica, EKG, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy bradykardii, przewlekła niewydolność serca, stabilna dławica piersiowa, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, terapia niewydolności serca, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, zwolnienie akcji serca