24-godzinne monitorowanie

24-godzinne monitorowanie to metoda diagnostyczna stosowana w medycynie do ciągłej obserwacji parametrów życiowych pacjenta przez całą dobę. Najczęściej wykorzystywana jest w kardiologii jako holterowskie monitorowanie EKG, pozwalające na rejestrację pracy serca w codziennych warunkach, podczas normalnej aktywności pacjenta.

Metoda ta umożliwia wykrycie zaburzeń rytmu serca, które występują sporadycznie i mogą nie zostać zarejestrowane podczas standardowego, kilkuminutowego badania EKG. Pozwala również ocenić skuteczność stosowanego leczenia farmakologicznego oraz wykryć epizody niedokrwienia mięśnia sercowego. Oprócz monitorowania EKG, technika 24-godzinnego monitorowania jest stosowana do ciągłego pomiaru ciśnienia tętniczego (ABPM) oraz w diagnostyce zaburzeń neurologicznych, jak np. w badaniu EEG.

Zaletą 24-godzinnego monitorowania jest możliwość korelacji objawów zgłaszanych przez pacjenta z zapisem parametrów życiowych, co pozwala na precyzyjne określenie patologii. Metoda ta jest nieinwazyjna, bezpieczna dla pacjenta i dostarcza lekarzowi znacznie więcej informacji diagnostycznych niż pojedyncze badanie wykonane w gabinecie.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivohart 5 mg

Ivohart, zawierający iwabradynę, jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 7,5 mg, stosowanych doustnie dwa razy na dobę podczas posiłków. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz indywidualnej odpowiedzi na terapię, z koniecznością systematycznego monitorowania częstości akcji serca (HR) i EKG przed i w trakcie leczenia. U pacjentów poniżej 75 lat dawka początkowa wynosi 5 mg 2×/dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg 2×/dobę po 3-4 tygodniach, jeśli HR w spoczynku pozostaje >60/min i objawy dławicy utrzymują się. W przypadku HR <50/min lub objawów bradykardii (zawroty głowy, zmęczenie, niedociśnienie) dawkę należy zmniejszyć do 2,5 mg 2×/dobę. Maksymalna dawka podtrzymująca to 7,5 mg 2×/dobę. U pacjentów ≥75 lat zaleca się rozpoczęcie terapii od 2,5 mg 2×/dobę z możliwością stopniowego zwiększania dawki. W przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to 5 mg 2×/dobę, z modyfikacją po 2 tygodniach w zależności od HR (zwiększenie do 7,5 mg 2×/dobę przy HR >60/min, zmniejszenie do 2,5 mg 2×/dobę przy HR <50/min lub objawach bradykardii).
24-godzinne monitorowanie, bradykardia, częstość akcji serca, EKG, iwabradyna, klirens kreatyniny, lekkie zaburzenia czynności wątroby, narażenie układowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, podanie doustne, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy, zmęczenie
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivabradine Aurovitas 5 mg

Iwabradyna jest wskazana w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca, dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 7,5 mg. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 5 mg dwa razy na dobę u pacjentów poniżej 75 roku życia, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli częstość akcji serca (HR) w spoczynku pozostaje powyżej 60/min i objawy utrzymują się. U pacjentów ≥ 75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę. W przypadku bradykardii (HR < 50/min) lub objawów bradykardii (zawroty głowy, zmęczenie, niedociśnienie) dawkę należy stopniowo zmniejszyć do 2,5 mg dwa razy na dobę, a jeśli bradykardia się utrzymuje, leczenie należy przerwać. Monitorowanie HR, EKG lub 24-godzinne ambulatoryjne monitorowanie jest zalecane przed i podczas terapii.
24-godzinne monitorowanie, badanie EKG, biodostępność leku, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, iwabradyna, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy dławicy piersiowej, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivabradine Genoptim 7,5 mg

Ivabradine Genoptim jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 7,5 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. U pacjentów poniżej 75. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, pod warunkiem utrzymania częstości akcji serca (HR) powyżej 60 uderzeń/min i dobrej tolerancji leku. U pacjentów ≥ 75 lat dawka początkowa powinna wynosić 2,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa u osób < 75 lat to 5 mg dwa razy na dobę, z modyfikacją po 2 tygodniach w zależności od HR: zwiększenie do 7,5 mg 2×/dobę przy HR > 60 uderzeń/min lub zmniejszenie do 2,5 mg 2×/dobę przy HR < 50 uderzeń/min lub objawach bradykardii. Monitorowanie HR jest kluczowe, a leczenie należy przerwać, jeśli HR utrzymuje się poniżej 50 uderzeń/min lub występują objawy bradykardii pomimo modyfikacji dawki.
24-godzinne monitorowanie, absorpcja substancji czynnej, badanie EKG, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dławica, iwabradyna, klirens kreatyniny, narażenie układowe, niedociśnienie, niewydolność nerek, podanie doustne, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, stabilna dławica piersiowa, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivohart 7,5 mg

Iwabradyna w postaci tabletek powlekanych (5 mg i 7,5 mg) stosowana jest w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 5 mg dwa razy na dobę u pacjentów poniżej 75 lat, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli częstość akcji serca (HR) w spoczynku pozostaje powyżej 60 uderzeń/min i lek jest dobrze tolerowany. U pacjentów ≥ 75 lat dawka początkowa wynosi 2,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania. W przypadku niewydolności serca dawkę modyfikuje się po 2 tygodniach na podstawie HR: zwiększa do 7,5 mg 2×/dobę przy HR > 60/min, utrzymuje przy HR 50-60/min lub zmniejsza do 2,5 mg 2×/dobę przy HR < 50/min lub objawach bradykardii. Monitorowanie HR i EKG jest niezbędne przed i w trakcie terapii, a leczenie należy przerwać, jeśli HR spoczynkowa utrzymuje się poniżej 50 uderzeń/min lub występują objawy bradykardii pomimo zmniejszenia dawki. Ocena skuteczności powinna nastąpić po 3 miesiącach, a brak poprawy lub klinicznie istotnego zmniejszenia HR jest wskazaniem do odstawienia leku.
24-godzinne monitorowanie, badanie EKG, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, farmakokinetyka leku, iwabradyna, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy dławicy piersiowej, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Raenom 7,5 mg

Dawkowanie iwabradyny powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, z uwzględnieniem wskazań klinicznych oraz monitorowania częstości akcji serca (HR). W leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów poniżej 75. roku życia dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli HR w spoczynku jest >60/min i lek jest dobrze tolerowany. U pacjentów ≥75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę z możliwością stopniowego zwiększania. W przypadku przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to 5 mg dwa razy na dobę, z modyfikacją po 2 tygodniach: zwiększenie do 7,5 mg przy HR >60/min, utrzymanie dawki 5 mg przy HR 50-60/min oraz zmniejszenie do 2,5 mg przy HR <50/min lub objawach bradykardii. Leczenie należy przerwać, jeśli HR utrzymuje się poniżej 50/min lub objawy bradykardii nie ustępują mimo redukcji dawki.
24-godzinne monitorowanie, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawkowanie iwabradyny, dławica piersiowa, EKG, ekspozycja ogólnoustrojowa, iwabradyna, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objawy bradykardii, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Iwabradyna – Dawkowanie i sposób podawania

Iwabradyna jest dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 2,5 mg, 5 mg i 7,5 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii w zależności od wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz chorób współistniejących. W leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów poniżej 75 lat dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli HR >60/min i objawy utrzymują się. U pacjentów ≥75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę. W terapii przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością modyfikacji po 2 tygodniach w zależności od HR (zwiększenie do 7,5 mg lub zmniejszenie do 2,5 mg dwa razy na dobę). Kluczowe jest monitorowanie częstości akcji serca, a leczenie należy przerwać, jeśli HR utrzymuje się poniżej 50 uderzeń/min lub występują objawy bradykardii mimo redukcji dawki.
24-godzinne monitorowanie, badanie EKG, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawkowanie iwabradyny, ekspozycja ogólnoustrojowa, interakcje lekowe, iwabradyna, klirens kreatyniny, modyfikacja dawki, monitorowanie ambulatoryjne, niedociśnienie, niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, tabletki powlekane, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivabradine Ranbaxy 5 mg

Iwabradyna jest dostępna w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 7,5 mg, stosowanych doustnie dwa razy na dobę podczas posiłków w celu stabilizacji stężenia leku w osoczu. W leczeniu przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów poniżej 75 roku życia dawka początkowa wynosi 5 mg 2×/dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg 2×/dobę po 3-4 tygodniach, jeśli częstość akcji serca (HR) w spoczynku utrzymuje się powyżej 60/min i objawy dławicy nie ustępują. U pacjentów ≥75 lat zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 2,5 mg 2×/dobę z możliwością stopniowego zwiększania. W przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to 5 mg 2×/dobę, z dostosowaniem po 2 tygodniach w zależności od HR: zwiększenie do 7,5 mg 2×/dobę przy HR >60/min, utrzymanie dawki przy HR 50-60/min lub zmniejszenie do 2,5 mg 2×/dobę przy HR <50/min lub objawach bradykardii. Maksymalna dawka dobowa wynosi 15 mg (7,5 mg 2×/dobę).
24-godzinne monitorowanie, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawkowanie iwabradyny, dławica, EKG, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy bradykardii, przewlekła niewydolność serca, stabilna dławica piersiowa, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, terapia niewydolności serca, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, zwolnienie akcji serca
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bixebra 5 mg

Bixebra, zawierająca iwabradynę w dawkach 5 mg i 7,5 mg, jest stosowana w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 5 mg dwa razy na dobę u pacjentów poniżej 75 lat, z możliwością modyfikacji po 3-4 tygodniach w zależności od odpowiedzi klinicznej i częstości akcji serca (HR). U pacjentów ≥75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę. W przypadku przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg lub zmniejszenia do 2,5 mg w zależności od HR (>60 lub <50 uderzeń/min) po 2 tygodniach. Monitorowanie HR jest kluczowe, a dawka powinna być dostosowywana tak, aby uniknąć bradykardii (<50 uderzeń/min) i objawów z nią związanych. W przypadku utrzymującej się bradykardii mimo redukcji dawki, leczenie należy przerwać.
24-godzinne monitorowanie, Bixebra, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dławica piersiowa, EKG, iwabradyna, klirens kreatyniny, modyfikacja dawki, niedociśnienie, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy, zmęczenie
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivares 5 mg

Właściwe dawkowanie iwabradyny jest kluczowe dla optymalizacji efektów terapeutycznych i minimalizacji działań niepożądanych. U pacjentów z przewlekłą stabilną dławicą piersiową poniżej 75 roku życia dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli częstość akcji serca (HR) w spoczynku utrzymuje się powyżej 60 uderzeń/min i objawy dławicowe nadal występują. U osób ≥75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę z ostrożnym zwiększaniem dawki. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to również 5 mg dwa razy na dobę (2,5 mg u pacjentów starszych), z modyfikacją dawki po 2 tygodniach w zależności od HR: zwiększenie do 7,5 mg przy HR >60/min, utrzymanie dawki przy HR 50-60/min oraz zmniejszenie do 2,5 mg lub przerwanie leczenia przy HR <50/min lub objawach bradykardii. Monitorowanie HR jest niezbędne, a leczenie należy przerwać, jeśli HR pozostaje poniżej 50 uderzeń/min mimo redukcji dawki.
24-godzinne monitorowanie, badanie EKG, bradykardia, częstość akcji serca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dławica piersiowa stabilna, Ivares, iwabradyna, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność wątroby, objawy dławicowe, przewlekła niewydolność serca, stężenie leku, tabletka powlekana, uczucie zmęczenia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivabradine Viatris 5 mg

Iwabradyna jest dostępna w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 7,5 mg, z możliwością podziału tabletki 5 mg na dawki 2,5 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. U pacjentów poniżej 75 roku życia dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli objawy dławicy piersiowej utrzymują się, dawka jest dobrze tolerowana, a częstość akcji serca (HR) w spoczynku przekracza 60 uderzeń na minutę. U pacjentów ≥75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania. W przypadku przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to 5 mg dwa razy na dobę, z modyfikacją po 2 tygodniach w zależności od HR: zwiększenie do 7,5 mg przy HR >60/min, zmniejszenie do 2,5 mg przy HR <50/min lub objawach bradykardii, lub utrzymanie dawki 5 mg przy HR 50-60/min. Maksymalna dawka podtrzymująca wynosi 7,5 mg dwa razy na dobę. Monitorowanie HR i EKG jest niezbędne przed i w trakcie terapii, a leczenie należy przerwać, jeśli HR spoczynkowa utrzymuje się poniżej 50/min lub objawy bradykardii nie ustępują mimo redukcji dawki.
24-godzinne monitorowanie, badanie EKG, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dławica piersiowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, iwabradyna, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Iwabradyna Synthon 2,5 mg

Iwabradyna powinna być stosowana z precyzyjnym dostosowaniem dawki w zależności od wieku pacjenta, wskazania klinicznego oraz odpowiedzi na leczenie, monitorowanej głównie przez częstość akcji serca (HR). U pacjentów poniżej 75 roku życia dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli HR w spoczynku pozostaje powyżej 60 uderzeń/min i objawy dławicy utrzymują się. U osób ≥75 lat zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 2,5 mg dwa razy na dobę z możliwością stopniowego zwiększania. W przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to również 5 mg dwa razy na dobę u pacjentów <75 lat, z modyfikacją dawki po 2 tygodniach w zależności od HR: zwiększenie do 7,5 mg przy HR >60/min, zmniejszenie do 2,5 mg przy HR <50/min lub objawach bradykardii, a utrzymanie dawki 5 mg przy HR 50-60/min. Leczenie należy przerwać, jeśli HR spoczynkowa utrzymuje się poniżej 50 uderzeń/min lub objawy bradykardii nie ustępują pomimo dostosowania dawki.
24-godzinne monitorowanie, badanie EKG, biodostępność leku, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dławica piersiowa, EKG, iwabradyna, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, stabilna niewydolność serca, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Iwabradyna Synthon 5 mg

Iwabradyna Synthon stosowana jest w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta, częstości akcji serca (HR) oraz tolerancji leku. U pacjentów poniżej 75 lat dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach w przypadku utrzymujących się objawów i HR spoczynkowego >60/min. U pacjentów ≥75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę. W leczeniu niewydolności serca dawka początkowa to również 5 mg dwa razy na dobę, z modyfikacją po 2 tygodniach: zwiększenie do 7,5 mg przy HR >60/min, zmniejszenie do 2,5 mg przy HR <50/min lub objawach bradykardii, lub utrzymanie dawki 5 mg przy HR 50-60/min. Leczenie należy przerwać, jeśli HR pozostaje <50/min lub utrzymują się objawy bradykardii pomimo modyfikacji dawki.
24-godzinne monitorowanie, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawka podtrzymująca, EKG, farmakokinetyka leku, iwabradyna, klirens kreatyniny, lekkie zaburzenie czynności wątroby, niedociśnienie, niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, stabilna dławica piersiowa, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy