wirus SIV
Wirus SIV (Simian Immunodeficiency Virus) to retrowirus infekujący naczelne, należący do rodziny lentivirusów, blisko spokrewniony z wirusem HIV. Występuje naturalnie u różnych gatunków małp afrykańskich, u których zwykle nie wywołuje objawów chorobowych dzięki ewolucyjnej koegzystencji.
SIV stanowi zoonotyczne źródło ludzkiego wirusa HIV. HIV-1, odpowiedzialny za globalną pandemię AIDS, pochodzi od SIV infekującego szympansy (SIVcpz), natomiast HIV-2, występujący głównie w Afryce Zachodniej, wywodzi się od SIV mangabów szarych (SIVsm). Transmisja międzygatunkowa nastąpiła prawdopodobnie przez kontakt z krwią zakażonych zwierząt podczas polowań.
Badania nad SIV mają kluczowe znaczenie dla zrozumienia patogenezy HIV, ewolucji retrowirusów oraz mechanizmów odporności przeciwwirusowej. Małpy naturalnie zainfekowane SIV nie rozwijają immunosupresji, co dostarcza istotnych wskazówek dotyczących potencjalnych strategii terapeutycznych w leczeniu zakażeń HIV u ludzi.
Modele SIV są powszechnie wykorzystywane w badaniach przedklinicznych nad szczepionkami i lekami przeciwko HIV, ponieważ zakażenie makaków rezusowych SIV wywołuje chorobę podobną do AIDS u ludzi. Dzięki temu stanowią one cenny model doświadczalny w poszukiwaniu skutecznych metod zapobiegania i leczenia zakażeń HIV.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wirus hiv (ludzki wirus niedoboru odporności) i aids (zespół nabytego niedoboru odporności) – Etiologia i przyczyny
Wirus HIV, należący do rodziny Retroviridae i rodzaju Lentivirus, atakuje układ odpornościowy, głównie limfocyty T CD4+, makrofagi i komórki dendrytyczne, prowadząc do ich destrukcji i postępującego osłabienia odporności. HIV-1 i HIV-2 różnią się pod względem patogenności i epidemiologii, przy czym HIV-1 odpowiada za większość zakażeń globalnie, a HIV-2 charakteryzuje się niższą zakaźnością i wolniejszym postępem do AIDS. Mechanizm infekcji obejmuje wiązanie z receptorami CD4 oraz koreceptorami CXCR4 lub CCR5, odwrotną transkrypcję RNA wirusa na DNA, integrację z genomem gospodarza oraz replikację wirusa. Zakażenie HIV prowadzi do spadku liczby limfocytów CD4+ poniżej 200 komórek/μl (norma 500-1500/μl), co definiuje rozwój AIDS, charakteryzującego się występowaniem zakażeń oportunistycznych (np. Pneumocystis jirovecii, gruźlica) i nowotworów (mięsak Kaposiego, chłoniaki). Transmisja wirusa odbywa się głównie drogą kontaktów seksualnych, przez krew oraz z matki na dziecko, przy czym terapia antyretrowirusowa (ART) znacząco redukuje ryzyko przeniesienia i progresji choroby.
AIDS, ART, chłoniak nieziarniczy, gruźlica, hipogonadyzm, koreceptor chemokinowy, limfocyt T CD4+, ludzki wirus niedoboru odporności, mięsak Kaposiego, odwrotna transkryptaza, otępienie związane z HIV, postulaty Kocha, receptor CD4, retrowirus, terapia antyretrowirusowa, wirus HIV, wirus SIV, wirusowe zapalenie wątroby, zakażenie oportunistyczne, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii, zespół nabytego niedoboru odporności