farmakokinetyka fluoksetyny

Farmakokinetyka fluoksetyny obejmuje szereg procesów biologicznych związanych z jej wchłanianiem, dystrybucją, metabolizmem i wydalaniem z organizmu. Fluoksetyna jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym głównie w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, bulimii i zespołu lęku napadowego.

Po podaniu doustnym fluoksetyna jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 6-8 godzinach. Charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (około 94%) oraz dużą objętością dystrybucji (20-42 l/kg), co wskazuje na znaczną dystrybucję tkankową. Fluoksetyna przenika barierę krew-mózg oraz łożysko, a także do mleka matki.

Metabolizm fluoksetyny zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, zwłaszcza CYP2D6, z wytworzeniem aktywnego metabolitu – norfluoksetyny. Zarówno fluoksetyna, jak i norfluoksetyna charakteryzują się wyjątkowo długim okresem półtrwania – odpowiednio 1-3 dni oraz 7-15 dni, co prowadzi do kumulacji leku i jego metabolitu podczas długotrwałego stosowania. Stan stacjonarny osiągany jest dopiero po 4-5 tygodniach regularnego przyjmowania.

Wydalanie fluoksetyny zachodzi głównie przez nerki, przy czym mniej niż 10% leku wydalane jest w postaci niezmienionej. Ze względu na długi okres półtrwania i obecność aktywnego metabolitu, efekty farmakologiczne fluoksetyny mogą utrzymywać się przez kilka tygodni po zaprzestaniu terapii, co jest istotne przy zmianie leczenia na inne leki przeciwdepresyjne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl