autonomiczny guzek tarczycy
Autonomiczny guzek tarczycy (AGT) to zlokalizowany obszar tkanki tarczycowej, który funkcjonuje niezależnie od regulacji osi podwzgórze-przysadka-tarczyca i produkuje hormony tarczycy bez stymulacji przez hormon tyreotropowy (TSH). Takie guzki wykazują zwiększoną aktywność metaboliczną w porównaniu do otaczającego miąższu gruczołu.
Pod względem klinicznym autonomiczne guzki tarczycy mogą być pojedyncze (choroba Plummera) lub mnogie (wole wieloguzkowe toksyczne). Ich obecność często stwierdza się podczas badania scyntygraficznego tarczycy, gdzie uwidaczniają się jako „gorące” obszary zwiększonego wychwytu znacznika radioizotopowego, podczas gdy pozostała część gruczołu wykazuje obniżony wychwyt.
Etiopatogeneza AGT wiąże się najczęściej z mutacjami somatycznymi w genie receptora TSH lub genach białek G (szczególnie TSHR i GNAS), prowadzącymi do konstytutywnej aktywacji szlaku cAMP i niekontrolowanej produkcji hormonów tarczycy. Guzki autonomiczne mogą początkowo nie powodować nadczynności tarczycy (być „gorące”, ale eutyreoidalne), jednak z czasem często prowadzą do rozwoju subklinicznej lub jawnej tyreotoksykozy.
Leczenie autonomicznych guzków tarczycy obejmuje podawanie tyreostatyków, terapię radiojodem (¹³¹I) lub leczenie operacyjne. Wybór metody terapeutycznej zależy od wielkości guzka, wieku pacjenta, nasilenia objawów klinicznych oraz preferencji chorego. U pacjentów z małymi guzkami autonomicznymi i subkliniczną nadczynnością tarczycy niekiedy stosuje się jedynie obserwację.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levothyroxine Accord 175 mcg
Levothyroxine Accord, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 12,5 do 200 µg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym barwniki takie jak E 110, E 129 i E 102. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, nieleczoną nadczynność tarczycy oraz ostre choroby serca, takie jak świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego i pancarditis. W okresie ciąży nie należy stosować lewotyroksyny w skojarzeniu z lekami przeciwtarczycowymi ze względu na ryzyko indukcji niedoczynności tarczycy u płodu.
autonomiczny guzek tarczycy, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, fenytoina, hiperkortyzolizm, inhibitor pompy protonowej, karbamazepina, kolestypol, kolestyramina, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwtarczycowy, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy płodu, niewyrównana cukrzyca, preparat wiążący kwasy żółciowe, przełom nadnerczowy, tachyarytmia, tyreotoksykoza, zaburzenie funkcji tarczycy, zaburzenie wchłaniania, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wszystkich warstw serca, zawał mięśnia sercowego