droga podania doustna

Droga podania doustna (łac. per os, p.o.) to najpopularniejsza metoda aplikacji leków, polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej przez jamę ustną w celu jej wchłonięcia w przewodzie pokarmowym. Leki doustne występują w różnych postaciach: tabletek, kapsułek, syropów, zawiesin, płynów, proszków i granulatów.

Zaletami podania doustnego są: wygoda i bezpieczeństwo stosowania, możliwość samodzielnej aplikacji przez pacjenta oraz niski koszt produkcji. Jednakże droga ta charakteryzuje się zmienną biodostępnością leków wynikającą z wpływu pokarmu, pH żołądka, pierwszego przejścia przez wątrobę oraz indywidualnych różnic w metabolizmie pacjenta.

Ograniczenia drogi doustnej obejmują: niemożność stosowania u pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, wymiotujących, a także w przypadku substancji niestabilnych w środowisku kwaśnym żołądka. Należy pamiętać, że niektóre leki podane doustnie mogą wywoływać podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, powodując nudności, wymioty lub biegunkę.

Farmakokinetyka leków podawanych doustnie zależy od szybkości opróżniania żołądka, miejsca wchłaniania substancji czynnej oraz jej właściwości fizykochemicznych. Początek działania leków podanych tą drogą jest zazwyczaj opóźniony (30-60 minut) w porównaniu do form parenteralnych, co należy uwzględnić przy doborze terapii.