zespół ślepej pętli

Zespół ślepej pętli (blind loop syndrome) to stan patologiczny przewodu pokarmowego charakteryzujący się zaburzeniami wchłaniania spowodowanymi nadmiernym namnażaniem się bakterii w jelicie cienkim. Powstaje najczęściej w wyniku nieprawidłowości anatomicznych, które tworzą zastój treści pokarmowej w odcinkach jelita („ślepe pętle”), co sprzyja kolonizacji bakteryjnej.

Przyczyny zespołu obejmują stany pooperacyjne (np. po zespoleniach omijających), zrosty pooperacyjne, uchyłki jelita cienkiego, chorobę Leśniowskiego-Crohna, a także zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego. Nadmierny wzrost bakterii prowadzi do nieprawidłowej dekoniugacji kwasów żółciowych, konkurencji o składniki odżywcze oraz uszkodzenia błony śluzowej jelita.

Objawy kliniczne zespołu ślepej pętli to biegunka, bóle brzucha, wzdęcia, niedożywienie oraz objawy niedoborów witamin (zwłaszcza B12) i mikroelementów. W diagnostyce wykorzystuje się badania obrazowe (pasaż przewodu pokarmowego, enterokliza), endoskopię oraz testy oddechowe wykrywające nadmierny wzrost bakterii.

Leczenie obejmuje interwencję chirurgiczną w przypadku korygowanych anomalii anatomicznych oraz antybiotykoterapię (np. rifaksymina, metronidazol, ciprofloksacyna) stosowaną cyklicznie lub rotacyjnie. Istotna jest również suplementacja witamin i składników odżywczych oraz leczenie dietetyczne z modyfikacją diety w kierunku łatwostrawnej, niskotłuszczowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl