zewnętrzny przewód słuchowy

Zewnętrzny przewód słuchowy to kanał łączący małżowinę uszną ze środkowym uchem, stanowiący istotny element ucha zewnętrznego. Ma kształt zakrzywionej tuby o długości około 2,5 cm u dorosłego człowieka, wyściełanej skórą zawierającą gruczoły woskowinowe, które produkują woskowinę (cerumen) pełniącą funkcję ochronną.

Anatomicznie przewód dzieli się na część chrzęstną (lateralną) i kostną (medialną), zakończoną błoną bębenkową. Kanał ten ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego przewodzenia fal dźwiękowych do ucha środkowego oraz pełni funkcję ochronną dla głębiej położonych struktur ucha.

W praktyce klinicznej zewnętrzny przewód słuchowy bywa miejscem różnych patologii, takich jak zapalenie (otitis externa), ciała obce, nowotwory czy wrodzone anomalie strukturalne. Diagnostyka schorzeń tego obszaru opiera się głównie na badaniu otoskopowym, a w przypadkach bardziej złożonych – na badaniach obrazowych, takich jak tomografia komputerowa.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl