substancja owadobójcza
Substancja owadobójcza (insektycyd) to związek chemiczny lub biologiczny przeznaczony do zwalczania owadów uznawanych za szkodniki. W medycynie insektycydy mają znaczenie zarówno w kontekście zdrowia publicznego (kontrola wektorów chorób zakaźnych), jak i toksykologii klinicznej (zatrucia).
Insektycydy dzielą się na kilka głównych grup: związki chloroorganiczne (np. DDT), związki fosforoorganiczne (np. malation), karbaminiany, pyretroidy, regulatory wzrostu owadów oraz preparaty biologiczne. Ich mechanizmy działania obejmują najczęściej zaburzanie funkcji układu nerwowego owadów, hamowanie syntezy chityny lub zakłócanie procesów rozrodczych.
Z medycznego punktu widzenia, narażenie na insektycydy może prowadzić do zatruć ostrych i przewlekłych. Związki fosforoorganiczne i karbaminiany hamują aktywność acetylocholinesterazy, co skutkuje nadmierną stymulacją receptorów cholinergicznych i objawami takimi jak: ślinotok, łzawienie, skurcz oskrzeli, bradykardia, mioza, drżenia mięśniowe i drgawki. Zatrucia innymi grupami insektycydów mogą manifestować się odmiennymi zespołami objawów klinicznych.
W przypadku zatrucia insektycydami postępowanie medyczne obejmuje dekontaminację, leczenie objawowe oraz, w przypadku zatruć związkami fosforoorganicznymi, podanie specyficznych antidotów: atropiny i oksymów (pralidoksym, obidoksym). Przewlekła ekspozycja na niektóre insektycydy bywa wiązana z rozwojem chorób neurodegeneracyjnych, zaburzeniami endokrynologicznymi oraz nowotworami.