pierścieniowaty syderoblast
Pierścieniowaty syderoblast to prekursor czerwonej krwinki (erytroblast) zawierający patologiczne złogi żelaza wokół jądra komórkowego, tworzące charakterystyczny pierścieniowaty wzór widoczny w barwieniu błękitem pruskim. Złogi te reprezentują mitochondria wypełnione niehemowym żelazem, które nie może być wykorzystane do produkcji hemu.
Obecność pierścieniowatych syderoblastów w szpiku kostnym jest cechą diagnostyczną niedokrwistości syderoblastycznej, która może mieć charakter wrodzony (związany z mutacjami genów zaangażowanych w biosyntezę hemu lub metabolizm mitochondrialny) lub nabyty. Nabyte niedokrwistości syderoblastyczne mogą być spowodowane przez leki, toksyny, alkohol, niedobory żywieniowe (zwłaszcza witaminy B6), choroby zapalne lub nowotworowe.
Szczególnie istotna jest obecność pierścieniowatych syderoblastów w zespołach mielodysplastycznych (MDS), gdzie stanowi jeden z kryteriów diagnostycznych podtypu MDS z pierścieniowatymi syderoblastami (MDS-RS). Według klasyfikacji WHO z 2016 roku, diagnoza MDS-RS wymaga obecności co najmniej 15% pierścieniowatych syderoblastów w erytroblastach szpiku lub co najmniej 5% w przypadku współwystępowania mutacji genu SF3B1.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół mielodysplastyczny – Diagnostyka i diagnoza
Zespół mielodysplastyczny (MDS) to heterogenna grupa klonalnych nowotworów komórek macierzystych szpiku, charakteryzująca się nieskuteczną hematopoezą, dysplazją komórek krwiotwórczych oraz cytopeniami, zwłaszcza anemią (Hb <10 g/dl), neutropenią (ANC <1,8 x 10^9/l) i trombocytopenią (<100 x 10^9/l). Diagnostyka MDS wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego ocenę kliniczną, morfologię krwi z rozmazem, badanie szpiku kostnego (aspirat i biopsja) z oceną dysplazji w ≥10% komórek danej linii, odsetka blastów (<20%) oraz analizę cytogenetyczną i molekularną. Kluczowe jest wykluczenie innych przyczyn cytopenii i dysplazji, takich jak niedobory witaminowe, leki, infekcje czy zespoły wrodzone. Diagnostyka molekularna, w tym sekwencjonowanie NGS (np. Rapid Heme Panel), pozwala na identyfikację mutacji w genach TP53, SF3B1, TET2 i innych, co wspiera klasyfikację i prognozę choroby, choć nie jest jeszcze standardem rutynowym.
anemia, anemia aplastyczna, anemia Fanconiego, badania laboratoryjne, biopsja szpiku kostnego, cytopenia obwodowa, delecja 5q, duszność, dysplazja wieloliniowa, erytropoetyna, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, hematopatologia, hematopoeza, IPSS, kwas foliowy, morfologia krwi, neutrofil, niedobór żelaza, niedokrwistość syderoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, pierścieniowaty syderoblast, płytki krwi, przeszczep komórek macierzystych, retikulocyty, rozmaz krwi obwodowej, sekwencjonowanie następnej generacji, szpik kostny, witamina B12, zespół mielodysplastyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół mielodysplastyczny – Leczenie
Zespół mielodysplastyczny (MDS) to heterogenna grupa nowotworów szpiku kostnego charakteryzująca się zaburzeniami dojrzewania komórek krwi. Leczenie jest indywidualizowane i oparte na ocenie ryzyka progresji według systemów IPSS i IPSS-R. U pacjentów z niskim ryzykiem terapia koncentruje się na łagodzeniu objawów i redukcji zależności od transfuzji, natomiast u chorych z wysokim ryzykiem celem jest opóźnienie transformacji do ostrej białaczki szpikowej (AML) oraz wydłużenie przeżycia. Terapia wspierająca obejmuje transfuzje krwinek czerwonych i płytek, stosowanie czynników wzrostu (ESA przy stężeniu endogennej erytropoetyny <500 mU/mL, G-CSF) oraz profilaktykę i leczenie infekcji. Leki hypometylujące, takie jak azacytydyna (37% odpowiedzi, wydłużenie mediany czasu do transformacji do 21 miesięcy vs 13 miesięcy w grupie kontrolnej) i decytabina, stanowią standard terapii u pacjentów z wysokim ryzykiem oraz u wybranych chorych z niskim ryzykiem. Lenalidomid jest skuteczny u pacjentów z delecją 5q, a luspatercept wskazany jest w MDS-RS opornym na ESA.
allogeniczny przeszczep komórek macierzystych, azacytydyna, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, czynnik stymulujący erytropoezę, czynnik stymulujący kolonię granulocytów, decytabina, erytropoetyna, globulina antytymocytarna, imetelstat, inhibitor BCL-2, inhibitor IDH1, inhibitor punktów kontrolnych, lenalidomid, luspatercept, małopłytkowość, Międzynarodowy System Prognostyczny, neutropenia, nowotwór szpiku kostnego, ostra białaczka szpikowa, pierścieniowaty syderoblast, przeładowanie żelazem, sygnalizacja SMAD2/3, terapia chelatująca, transfuzja czerwonych krwinek, wenetoklaks, zespół mielodysplastyczny