przeładowanie układu krążenia

Przeładowanie układu krążenia to stan, w którym dochodzi do nieprawidłowego zwiększenia objętości płynów w układzie sercowo-naczyniowym, co prowadzi do zaburzenia homeostazy krążenia. Stan ten może być spowodowany zarówno przez zwiększoną objętość krwi krążącej (hiperwolemię), jak i przez niewydolność mechanizmów kompensacyjnych serca lub naczyń.

Najczęstszymi przyczynami przeładowania układu krążenia są niewydolność serca (szczególnie lewokomorowa), niewydolność nerek, marskość wątroby, nadmierna podaż płynów dożylnych oraz zaburzenia hormonalne wpływające na gospodarkę wodno-elektrolitową. Klinicznie objawia się dusznością, obrzękami obwodowymi, zastoinami w krążeniu płucnym, powiększeniem wątroby oraz podwyższonym ciśnieniem żylnym.

Diagnostyka przeładowania układu krążenia obejmuje badania laboratoryjne (poziom peptydów natriuretycznych, funkcja nerek, elektrolity), badania obrazowe (RTG klatki piersiowej, echokardiografia) oraz ocenę parametrów hemodynamicznych. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz obejmuje ograniczenie podaży płynów, diuretyki, leki inotropowe i wazodylatacyjne w zależności od mechanizmu i nasilenia zaburzeń.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Aminomix 1 Novum –

Przedawkowanie roztworu do infuzji Aminomix 1 Novum, zawierającego aminokwasy (50 g/l), glukozę (200 g/l) oraz elektrolity (Na+ 50 mmol/l, K+ 30 mmol/l, Ca++ 2 mmol/l, Mg++ 3 mmol/l, Zn++ 0,04 mmol/l), może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych i fizjologicznych. Charakterystyczne objawy to hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperosmolarność osocza (osmolarność preparatu 1779 mOsm/l), zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej (zawartość octanów 75 mmol/l i glicerofosforanów 15 mmol/l), nadmierne nawodnienie, dreszcze, nudności, wymioty oraz zwiększona utrata aminokwasów przez nerki. Wysoka osmolarność i osmolalność (1826-2018 mOsm/kg wody) preparatu oraz jego wartość energetyczna (1000 kcal/l, w tym 800 kcal/l z węglowodanów) zwiększają ryzyko powikłań metabolicznych i osmotycznych przy przekroczeniu zalecanej szybkości infuzji.
aminoacyduria, aminokwasy, dializa, glikozuria, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipernatremia, hiperosmolarność, homeostaza, insulina niezmodyfikowana, kwasica metaboliczna, nadmierne nawodnienie, odwodnienie osmotyczne, przeładowanie układu krążenia, równowaga aminokwasowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór glukozy, śpiączka hiperosmolarna, zaburzenia świadomości
Leksykon leków
Przedawkowanie – multiBic z potasem 2 mmol/l roztwór do hemodializy/do hemofiltracji –

Przedawkowanie roztworu multiBic z potasem 2 mmol/l w ciągłej terapii nerkozastępczej stanowi istotne ryzyko kliniczne, głównie z powodu zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej oraz równowagi kwasowo-zasadowej. Podstawową przyczyną jest nieprawidłowe obliczenie i monitorowanie bilansu płynów, co może prowadzić do przewodnienia lub odwodnienia. Kliniczne manifestacje obejmują zaburzenia hemodynamiczne (zmiany ciśnienia tętniczego, centralnego ciśnienia żylnego, częstości akcji serca, ciśnienia w tętnicy płucnej), zastoinową niewydolność serca, zastój płucny, a także metaboliczną zasadowicę z hipokalcemią i tężyczką. Szczególnie niebezpieczne jest nadmierne podanie wodorowęglanu, które może skutkować zasadowicą metaboliczną, obniżeniem stężenia jonów wapnia i powikłaniami neurologicznymi.
centralne ciśnienie żylne, ciągła terapia nerkozastępcza, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w tętnicy płucnej, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipokalcemia, hipotensja, homeostaza, jony wapnia, lek inotropowy, objaw Chvostka, objaw Trousseau, obrzęki obwodowe, odstęp QT, oliguria, parestezja, przeładowanie układu krążenia, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga płynów, sinica, stan nawodnienia, tachykardia, terapia nerkozastępcza, tetania, tężyczka, trzeszczenia nad polami płucnymi, ultrafiltracja, wapń zjonizowany, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, zastój płucny, zastój w krążeniu płucnym
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lipoflex peri

Emulsja do infuzji Lipoflex peri wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa ze względu na wysoką zawartość sodu (1150 mg na 1250 ml, co stanowi 58% dziennej dawki zalecanej przez WHO) oraz ryzyko powikłań metabolicznych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wyrównanie zaburzeń gospodarki płynowej, elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Monitorowanie stężenia triglicerydów w surowicy jest kluczowe: infuzję należy zmniejszyć przy poziomie >4,6 mmol/l (400 mg/dl) i przerwać powyżej 11,4 mmol/l (1000 mg/dl) ze względu na ryzyko ostrego zapalenia trzustki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą, zapaleniem trzustki, upośledzoną czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy, posocznicą oraz zespołem metabolicznym. Ponadto, ze względu na obecność węglowodanów, konieczne jest monitorowanie glikemii i odpowiednia korekta infuzji lub podanie insuliny przy stężeniu glukozy >14 mmol/l (250 mg/dl).
bilirubina, cukrzyca, dehydrogenaza mleczanowa, gospodarka płynowa, hiperglikemia, hiperlipidemia mieszana, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, krzepnięcie krwi, morfologia krwi, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre zapalenie trzustki, posocznica, przeładowanie układu krążenia, reakcja anafilaktyczna, równowaga kwasowo-zasadowa, saturacja tlenu, triglicerydy w surowicy, upośledzona czynność wątroby, zaburzenia metabolizmu tłuszczów, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zespół metaboliczny, zespół ponownego odżywienia

przeładowanie układu krążenia

Powiązane wpisy

Przedawkowanie – Aminomix 1 Novum –

Przedawkowanie – multiBic z potasem 2 mmol/l roztwór do hemodializy/do hemofiltracji –

Specjalne ostrzeżenia – Lipoflex peri