złogi w drogach moczowych

Złogi w drogach moczowych, określane również jako kamica moczowa, to stałe twory krystaliczne powstające w układzie moczowym. Najczęściej formują się w nerkach (kamica nerkowa), ale mogą również występować w moczowodach, pęcherzu moczowym lub cewce moczowej.

Patogeneza kamicy moczowej obejmuje kilka mechanizmów, w tym przesycenie moczu substancjami krystalicznymi (najczęściej związkami wapnia, kwasem moczowym, cystyna lub struwitami), zaburzenia równowagi między promotorami a inhibitorami krystalizacji oraz zmiany pH moczu. Czynniki ryzyka obejmują predyspozycje genetyczne, nieprawidłowe nawyki żywieniowe, niskie spożycie płynów, infekcje układu moczowego oraz choroby metaboliczne.

Objawy kliniczne złogów w drogach moczowych mogą być bardzo zróżnicowane – od bezobjawowego przebiegu po ostrą kolkę nerkową. Charakterystyczne są nagły, silny ból w okolicy lędźwiowej promieniujący do pachwiny, nudności, wymioty, krwiomocz oraz parcia na mocz. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, w tym USG, tomografii komputerowej bez kontrastu (metoda z wyboru), RTG jamy brzusznej oraz badaniach laboratoryjnych moczu i krwi.

Leczenie kamicy moczowej zależy od wielkości, lokalizacji i składu złogów. Obejmuje postępowanie zachowawcze (nawodnienie, leki przeciwbólowe, leki ułatwiające wydalanie złogów), metody małoinwazyjne (ESWL – litotrypsja zewnątrzustrojowa falą uderzeniową, PCNL – przezskórna nefrolitotrypsja, URSL – ureterorenoskopowa litotrypsja) oraz w rzadkich przypadkach leczenie operacyjne. Profilaktyka kamicy obejmuje odpowiednie nawodnienie, modyfikację diety oraz leczenie chorób predysponujących.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl