Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Prohidna

Produkt leczniczy Prohidna zawierający febuksostat wymaga szczególnej uwagi i monitorowania podczas stosowania u pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące niebezpieczeństw oraz zalecanych środków ostrożności, które należy uwzględnić przy leczeniu tym lekiem.¹

Ryzyko sercowo-naczyniowe

Podczas leczenia przewlekłej hiperurykemii należy unikać stosowania febuksostatu u pacjentów z istniejącymi uprzednio ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał mięśnia sercowego, udar lub niestabilna dławica piersiowa), chyba że nie ma innych opcji terapeutycznych. W badaniach klinicznych zaobserwowano liczbowo większą częstość zdarzeń sercowo-naczyniowych APTC w grupie febuksostatu w porównaniu do allopurynolu (1,3 vs 0,3 zdarzeń na 100 pacjentolat) w badaniach APEX i FACT, ale nie w badaniu CONFIRMS.²

W długotrwałych badaniach rozszerzonych częstość zdarzeń sercowo-naczyniowych wyniosła odpowiednio 1,2 zdarzeń na 100 pacjentolat dla febuksostatu i 0,6 zdarzeń na 100 pacjentolat dla allopurynolu. Rozpoznane czynniki ryzyka u tych pacjentów obejmowały miażdżycę i (lub) zawał mięśnia sercowego lub zastoinową niewydolność serca w wywiadzie.³

Szczególną uwagę należy zwrócić na wyniki badania CARES, w którym odsetek występowania ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych (MACE) był podobny u pacjentów leczonych febuksostatem oraz allopurynolem (HR 1,03; 95% CI 0,87–1,23), ale odsetek zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych był wyższy w grupie febuksostatu (4,3% vs 3,2% pacjentów, HR 1,34; 95% CI 1,03-1,73).⁴

W przypadku pacjentów poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi z umiarkowanym do wysokiego ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza (TLS), leczonych febuksostatem, należy ściśle monitorować czynność serca, jeżeli jest to uzasadnione klinicznie.⁵

Reakcje nadwrażliwości i reakcje alergiczne

Po wprowadzeniu febuksostatu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych i (lub) nadwrażliwości, w tym zagrażającego życiu zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka oraz ostrych reakcji anafilaktycznych lub wstrząsu. W większości przypadków reakcje te występowały podczas pierwszych miesięcy leczenia febuksostatem.⁶

U niektórych pacjentów wcześniej występowały zaburzenia czynności nerek i (lub) nadwrażliwość na allopurynol. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), były w niektórych przypadkach związane z:

• gorączką⁷
• zaburzeniami hematologicznymi⁸
• zaburzeniami czynności nerek⁹
• zaburzeniami czynności wątroby¹⁰

Pacjentów należy poinformować o przedmiotowych i podmiotowych objawach reakcji alergicznych i ściśle monitorować w kierunku ich wystąpienia. Leczenie febuksostatem należy natychmiast przerwać w razie wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, ponieważ wczesne odstawienie daje lepsze rokowanie.¹¹

Ponowne leczenie febuksostatem jest niedopuszczalne u pacjentów, u których wcześniej wystąpiła reakcja alergiczna lub nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona i ostra reakcja anafilaktyczna lub wstrząs.¹²

Ostre napady dny moczanowej

Leczenia febuksostatem nie należy rozpoczynać do chwili całkowitego ustąpienia ostrego ataku dny moczanowej. Zaostrzenie dny moczanowej może wystąpić w trakcie rozpoczynania leczenia wskutek zmian stężenia kwasu moczowego w surowicy, wynikających z uwolnienia moczanu ze złogów w tkankach.¹³

Podczas rozpoczynania leczenia febuksostatem zaleca się profilaktykę lekami z grupy NLPZ lub kolchicyną przeciw zaostrzeniom dny moczanowej przez co najmniej 6 miesięcy.¹⁴

W razie wystąpienia zaostrzenia dny moczanowej w trakcie leczenia febuksostatem, produktu nie należy odstawiać. Zaostrzenie dny moczanowej można równolegle leczyć w sposób odpowiedni dla danego pacjenta. Stałe leczenie febuksostatem zmniejsza częstość i nasilenie zaostrzeń dny.¹⁵

Odkładanie się złogów ksantyny

U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. nowotwór złośliwy i leczenie przeciwnowotworowe, zespół Lescha-Nyhana) bezwzględne stężenie ksantyny w moczu może w rzadkich przypadkach wzrosnąć na tyle, że możliwe będzie odkładanie się jej złogów w drogach moczowych. Tego zjawiska nie zaobserwowano w głównym badaniu klinicznym produktu febuksostat 120 mg stosowanego w zespole rozpadu guza (TLS).¹⁶

Ze względu na brak doświadczeń dotyczących febuksostatu, nie zaleca się stosowania produktu u pacjentów z zespołem Lesch-Nyhan.¹⁷

Interakcje z merkaptopuryną/azatiopryną

Nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów leczonych równolegle merkaptopuryną/azatiopryną ze względu na powodowane przez febuksostat hamowanie oksydazy ksantynowej (XO), co może prowadzić do zwiększenia stężenia merkaptopuryny/azatiopryny w osoczu i ciężkiej toksyczności.¹⁸

Jeśli nie można uniknąć równoczesnego stosowania obu tych leków, zaleca się zmniejszenie dawki merkaptopuryny/azatiopryny do 20% poprzednio przepisanej dawki lub mniejszej, aby uniknąć możliwych reakcji hematologicznych.¹⁹

Pacjentów należy ściśle monitorować, a dawki merkaptopuryny/azatiopryny należy następnie dostosować na podstawie oceny odpowiedzi na leczenie i wystąpienia objawów toksyczności.²⁰

Pacjenci po przeszczepach narządów

Ponieważ brak doświadczenia stosowania produktu u pacjentów po przeszczepach narządów, nie zaleca się stosowania febuksostatu u takich pacjentów.²¹

Interakcja z teofiliną

U zdrowych ochotników jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg i pojedynczej dawki 400 mg teofiliny nie wykazało jakiejkolwiek interakcji farmakokinetycznej. Febuksostat w dawce 80 mg może być stosowany u pacjentów leczonych równolegle teofiliną bez ryzyka wystąpienia podwyższenia stężenia teofiliny w osoczu.²²

Należy jednak zauważyć, że brak danych dla febuksostatu w dawce 120 mg w kontekście interakcji z teofiliną.²³

Zaburzenia wątroby

W trakcie połączonych badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach czynnościowych wątroby u pacjentów leczonych febuksostatem (5,0%). Wykonanie testu czynnościowego wątroby jest zalecane przed rozpoczęciem leczenia febuksostatem, a następnie okresowo w oparciu o ocenę kliniczną.²⁴

Zaburzenia tarczycy

W długofalowych otwartych badaniach rozszerzonych zaobserwowano podwyższone stężenia TSH (>5,5 µIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem (5,5%). Konieczna jest ostrożność podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy.^{Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych}

Laktoza

Tabletki Prohidna zawierają laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.²⁶

Należy zauważyć, że Prohidna 80 mg zawiera 76,50 mg laktozy jednowodnej, natomiast Prohidna 120 mg zawiera 114,70 mg laktozy jednowodnej.²⁷

Sód

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że zasadniczo uznaje się go za „wolny od sodu”.²⁸

Prohidna 80 mg zawiera 0,17 mmol (3,9 mg) sodu, a Prohidna 120 mg zawiera 0,25 mmol (5,86 mg) sodu.²⁹