Interakcje leku
Prohidna 120 mg

Febuksostat, będący inhibitorem oksydazy ksantynowej (XO), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z lekami metabolizowanymi przez ten enzym. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie febuksostatu z merkaptopuryną lub azatiopryną ze względu na ryzyko toksyczności wynikające ze znacznego wzrostu ich stężenia w osoczu; w przypadku konieczności kojarzenia terapii, dawki tych leków powinny być zredukowane do 20% lub mniej. Febuksostat w dawce 80 mg/dobę nie wpływa na farmakokinetykę teofiliny (400 mg), a jednoczesne podawanie z NLPZ, takimi jak naproksen (250 mg 2x/dobę), powoduje wzrost ekspozycji na febuksostat (Cmax +28%, AUC +41%, t1/2 +26%) bez konieczności modyfikacji dawek. Ponadto, brak jest klinicznie istotnych interakcji z kolchicyną, indometacyną, hydrochlorotiazydem oraz warfaryną (bez wpływu na INR i czynnik VII), a także z rosiglitazonem i innymi substratami CYP2C8, co potwierdza brak konieczności dostosowania dawkowania.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Febuksostat, jako substancja czynna leku Prohidna, może wchodzić w istotne interakcje z wieloma grupami leków ze względu na swój mechanizm działania i wpływ na określone enzymy metabolizujące. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę interakcji tego leku z innymi produktami leczniczymi oraz substancjami.1

Interakcje oparte na hamowaniu oksydazy ksantynowej (XO)

Mechanizm działania febuksostatu polega na hamowaniu oksydazy ksantynowej (XO), co może mieć istotny wpływ na metabolizm innych leków metabolizowanych przez ten enzym. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje febuksostatu z następującymi lekami:2

Merkaptopuryna i azatiopryna

Równoległe stosowanie febuksostatu z merkaptopuryną lub azatiopryną jest niezalecane ze względu na mechanizm działania hamującego XO. Hamowanie oksydazy ksantynowej przez febuksostat może istotnie podwyższać stężenie tych leków w osoczu, co prowadzi do zwiększonego ryzyka toksyczności. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania febuksostatu z merkaptopuryną lub azatiopryną, dawki tych leków powinny zostać zredukowane do 20% poprzednio przepisanej dawki lub niższej.3

Interakcje z lekami cytotoksycznymi

Nie przeprowadzono kompletnych badań interakcji febuksostatu z innymi cytotoksycznymi lekami chemioterapeutycznymi. W głównym badaniu dotyczącym zespołu rozpadu guza febuksostat podawano w dawce 120 mg na dobę pacjentom poddawanym różnym rodzajom chemioterapii, w tym terapii przeciwciałami monoklonalnymi. Jednak w badaniu tym nie przeprowadzono analizy potencjalnych interakcji między lekami ani interakcji lek-choroba, dlatego nie można wykluczyć możliwości wystąpienia interakcji podczas leczenia cytotoksycznego.4

Teofilina

Przeprowadzone badania wykazały, że jednoczesne podawanie febuksostatu w dawce 80 mg na dobę z pojedynczą dawką 400 mg teofiliny nie ma wpływu na farmakokinetykę ani bezpieczeństwo stosowania teofiliny. W związku z tym nie jest wymagane zachowanie specjalnej ostrożności przy równoczesnym podawaniu febuksostatu w dawce 80 mg i teofiliny. Należy jednak zaznaczyć, że brak jest danych odnośnie interakcji dla febuksostatu stosowanego w dawce 120 mg.5

Interakcje z inhibitorami glukuronidacji

Metabolizm febuksostatu zależy od enzymów glukuronylotransferazy (UGT). Produkty lecznicze hamujące glukuronidację, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i probenecyd, mogą teoretycznie wpływać na eliminację febuksostatu.6

Naproksen i inne NLPZ

U zdrowych uczestników badań równoległe stosowanie febuksostatu i naproksenu 250 mg dwa razy na dobę wiązało się ze zwiększoną ekspozycją na febuksostat (Cmax wyższe o 28%, AUC wyższe o 41% i t1/2 dłuższy o 26%). Pomimo tych zmian, w badaniach klinicznych stosowanie naproksenu lub innych NLPZ nie wiązało się z żadnym klinicznie istotnym zwiększeniem częstości zdarzeń niepożądanych. Febuksostat może być podawany jednocześnie z naproksenem bez konieczności modyfikacji dawki żadnego z tych leków.7

Leki indukujące glukuronidację

Produkty lecznicze silnie indukujące enzymy UGT mogą prowadzić do zwiększenia metabolizmu i obniżenia skuteczności febuksostatu. Z tego względu zaleca się monitorowanie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi przez 1-2 tygodnie po rozpoczęciu terapii silnym lekiem indukującym glukuronidację. Należy pamiętać, że przerwanie leczenia takim lekiem może powodować zwiększenie stężenia febuksostatu w osoczu.8

Inne istotne interakcje

Febuksostat może być podawany jednocześnie z następującymi lekami bez konieczności modyfikacji dawek:

  • Kolchicyna – brak konieczności dostosowania dawki febuksostatu lub kolchicyny9
  • Indometacyna – brak konieczności dostosowania dawki febuksostatu lub indometacyny10
  • Hydrochlorotiazyd – nie jest wymagana modyfikacja dawki febuksostatu11
  • Warfaryna – nie jest konieczna modyfikacja dawki warfaryny przy jednoczesnym podawaniu febuksostatu. Badania przeprowadzone z febuksostatem w dawce 80 lub 120 mg raz na dobę wykazały brak wpływu na farmakokinetykę warfaryny, wskaźnik INR oraz aktywność czynnika krzepnięcia VII u zdrowych ochotników12

Interakcje z substratami CYP

Rosiglitazon i inne substraty CYP2C8

Febuksostat wykazuje słabe działanie hamujące CYP2C8 in vitro. Badania wykazały, że jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 120 mg na dobę i pojedynczej dawki 4 mg rosiglitazonu doustnie nie miało wpływu na farmakokinetykę rosiglitazonu i jego metabolitu N-desmetyl rosiglitazonu. Wskazuje to, że febuksostat nie jest inhibitorem CYP2C8 in vivo. W związku z tym nie jest wymagana jakakolwiek zmiana dawkowania podczas jednoczesnego podawania febuksostatu i rosiglitazonu lub innych substratów CYP2C8.13

Dezypramina i inne substraty CYP2D6

Febuksostat wykazuje słabe działanie hamujące CYP2D6 in vitro. W badaniu u zdrowych uczestników dawka 120 mg leku Prohidna na dobę powodowała zwiększenie o 22% wartości AUC dla dezypraminy, będącej substratem CYP2D6. Wskazuje to na potencjalne słabe działanie hamujące febuksostatu na enzym CYP2D6 in vivo. W związku z tym nie należy się spodziewać, że jednoczesne podawanie febuksostatu z innymi substratami CYP2D6 będzie wymagać modyfikacji dawki tych leków.14

Leki zobojętniające sok żołądkowy

Wykazano, że jednoczesne zażycie leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu, opóźnia wchłanianie febuksostatu (około 1 godzinę) i powoduje zmniejszenie o 32% stężenia Cmax, natomiast nie zaobserwowano znaczącej zmiany wartości AUC. Oznacza to, że febuksostat można przyjmować niezależnie od stosowania leków zobojętniających sok żołądkowy, chociaż może wystąpić niewielkie opóźnienie w osiągnięciu działania terapeutycznego.15

Interakcje z alkoholem

W dostępnej dokumentacji produktu leczniczego Prohidna brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji febuksostatu z alkoholem. Jednakże, z punktu widzenia klinicznego, należy pamiętać, że:

  • Alkohol, będąc substancją metabolizowaną w wątrobie, może teoretycznie wpływać na metabolizm febuksostatu, który również podlega przemianom enzymatycznym w tym narządzie
  • Spożywanie alkoholu może nasilać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego
  • Alkohol może wpływać na poziom kwasu moczowego w organizmie, potencjalnie zaburzając skuteczność terapii febuksostatem

Ze względu na brak konkretnych danych dotyczących bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii febuksostatem, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby lub innymi schorzeniami współistniejącymi.

Tabela interakcji febuksostatu z innymi produktami leczniczymi

Lek/grupa leków Opis interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia kliniczne
Merkaptopuryna/azatiopryna Hamowanie XO przez febuksostat powoduje zwiększenie stężenia tych leków w osoczu, prowadząc do toksyczności Wysoki Jednoczesne stosowanie niezalecane. Jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę merkaptopuryny/azatiopryny do 20% poprzedniej dawki lub mniej
Leki cytotoksyczne Brak badań interakcji z innymi cytotoksycznymi lekami chemioterapeutycznymi Nieznany Zachować ostrożność, nie można wykluczyć interakcji podczas leczenia cytotoksycznego
Teofilina Brak wpływu febuksostatu 80 mg na farmakokinetykę teofiliny Niski Nie wymaga modyfikacji dawki przy dawce febuksostatu 80 mg. Brak danych dla dawki 120 mg
Naproksen i inne NLPZ Zwiększenie ekspozycji na febuksostat (Cmax +28%, AUC +41%, t1/2 +26%) Średni Nie wymaga modyfikacji dawki febuksostatu ani naproksenu
Leki silnie indukujące enzymy UGT Potencjalne zwiększenie metabolizmu i obniżenie skuteczności febuksostatu Średni Monitorować stężenie kwasu moczowego przez 1-2 tygodnie po rozpoczęciu leczenia induktorem
Kolchicyna Brak istotnych interakcji Niski Nie wymaga modyfikacji dawki
Indometacyna Brak istotnych interakcji Niski Nie wymaga modyfikacji dawki
Hydrochlorotiazyd Brak istotnych interakcji Niski Nie wymaga modyfikacji dawki
Warfaryna Brak wpływu na farmakokinetykę warfaryny, INR lub czynnik VII Niski Nie wymaga modyfikacji dawki
Rosiglitazon/substraty CYP2C8 Febuksostat nie jest inhibitorem CYP2C8 in vivo Niski Nie wymaga modyfikacji dawki
Dezypramina/substraty CYP2D6 Febuksostat słabo hamuje CYP2D6, powodując zwiększenie AUC dezypraminy o 22% Niski do średniego Nie wymaga modyfikacji dawki
Leki zobojętniające sok żołądkowy Opóźnienie wchłaniania febuksostatu (ok. 1h) i zmniejszenie Cmax o 32%, bez wpływu na AUC Niski Można stosować febuksostat niezależnie od leków zobojętniających
Alkohol Brak danych bezpośrednich w dokumentacji produktu Nieznany Zalecane ograniczenie spożycia alkoholu, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl