chromosom Filadelfia
Chromosom Filadelfia (Ph) to specyficzna aberracja chromosomowa powstała w wyniku translokacji między chromosomami 9 i 22, oznaczana jako t(9;22)(q34;q11). Została po raz pierwszy opisana w 1960 roku przez Petera Nowella i Davida Hungerforta w Filadelfii, stąd jej nazwa.
W wyniku tej translokacji dochodzi do fuzji genu BCR na chromosomie 22 z genem ABL1 na chromosomie 9, co prowadzi do powstania genu fuzyjnego BCR-ABL1. Białko kodowane przez ten gen ma konstytutywnie aktywną aktywność kinazy tyrozynowej, co skutkuje niekontrolowaną proliferacją komórek.
Chromosom Filadelfia występuje u około 95% pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML), u 25-30% dorosłych pacjentów z ostrą białaczką limfoblastyczną (ALL) oraz u 2-5% dzieci z ALL. Jest to nie tylko istotny marker diagnostyczny, ale również cel terapeutyczny dla inhibitorów kinaz tyrozynowych, takich jak imatynib, nilotynib czy dazatynib.
Wykrywanie chromosomu Filadelfia odbywa się za pomocą badań cytogenetycznych (kariotypowania), metod fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ (FISH) lub technik molekularnych jak PCR, które umożliwiają monitorowanie minimalnej choroby resztkowej w trakcie leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Stada 50 mg
Dasatinib Stada, zawierający substancję czynną dazatynib, jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Filadelfia (Ph+ ALL). U dorosłych pacjentów jest wskazany jako terapia drugiego rzutu w przypadku oporności lub nietolerancji na wcześniejsze leczenie, natomiast u dzieci i młodzieży stosowany jest jako element terapii pierwszego rzutu w skojarzeniu z chemioterapią. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg i 140 mg, z charakterystycznym oznakowaniem i różnymi wymiarami, co ułatwia identyfikację. Każda dawka zawiera również określone ilości laktozy jednowodnej (od 28 mg do 193 mg) oraz sodu (od 1 mg do 6 mg).
badanie cytogenetyczne, badanie molekularne, chromosom Filadelfia, dazatynib, gen fuzyjny BCR-ABL, hematologia onkologiczna, kinaza tyrozynowa, laktoza jednowodna, nietolerancja leczenia, nowo rozpoznana ostra białaczka limfoblastyczna, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź molekularna, oporność na terapię, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, parametry hematologiczne, tabletka powlekana, terapia skojarzona - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre białaczka limfocytowa – Diagnostyka i diagnoza
Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) to złośliwy nowotwór prekursorowych limfocytów B lub T, charakteryzujący się proliferacją niedojrzałych blastów, które zastępują prawidłowe elementy szpiku kostnego. Diagnostyka ALL opiera się na badaniach morfologicznych krwi obwodowej, gdzie często obserwuje się niedokrwistość (Hb <5 g/dl), małopłytkowość, zmienną liczbę leukocytów, obecność blastów oraz neutropenię. Kluczowym badaniem jest biopsja szpiku kostnego, potwierdzająca obecność ≥20% limfoblastów (wg WHO) lub ≥25% u dzieci. Immunofenotypowanie metodą cytometrii przepływowej pozwala na klasyfikację podtypów ALL (B lub T) oraz identyfikację markerów takich jak CD19, CD20, CD22 dla linii B oraz CD1a, CD2, CD3, CD4, CD5, CD7, CD8 dla linii T. Diagnostyka molekularna i cytogenetyczna, w tym kariotypowanie, FISH, PCR i NGS, umożliwia wykrycie aberracji genetycznych, w tym chromosomu Filadelfia (BCR-ABL1) u około 25% dorosłych, co ma istotne znaczenie terapeutyczne.
aspiracja szpiku kostnego, badanie cytogenetyczne, biopsja szpiku kostnego, chemioterapia dokanałowa, chromosom Filadelfia, dehydrogenaza mleczanowa, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, gen fuzyjny BCR-ABL1, immunofenotypowanie, inhibitor kinazy tyrozynowej, komórka blastyczna, limfoblast, małopłytkowość, minimalna choroba resztkowa, morfologia krwi, nakłucie lędźwiowe, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór układu krwiotwórczego, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, przewlekła białaczka szpikowa, punkcja lędźwiowa, reakcja łańcuchowa polimerazy, rozmaz krwi obwodowej, sekwencjonowanie nowej generacji, szpik kostny, węzeł chłonny, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Stada 80 mg
Dasatinib Stada to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Filadelfia (Ph+), szczególnie w przypadkach oporności lub nietolerancji na wcześniejsze terapie. U dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną ALL Ph+ dasatinib jest stosowany w skojarzeniu z chemioterapią, co zwiększa skuteczność leczenia. Produkt dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg oraz 140 mg, z charakterystycznym oznakowaniem i kształtem ułatwiającym identyfikację. Każda dawka zawiera różne ilości laktozy jednowodnej (od 28 mg w dawce 20 mg do 193 mg w dawce 140 mg) oraz sodu (od 1 mg do 6 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej.
chemioterapia skojarzona, chromosom Filadelfia, dazatynib, gen fuzyjny BCR-ABL, hematologia dziecięca, hematologia onkologiczna, interakcja lekowa, kinaza tyrozynowa, komórki białaczkowe, kontrola hematologiczna, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja leków, oporność na terapię, ostra białaczka limfoblastyczna, płytki krwi, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, tabletka powlekana, terapia drugiej linii, terapia pierwszej linii, translokacja chromosomowa, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Stada 100 mg
Dasatinib Stada jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Filadelfia (ALL Ph+) u dorosłych i dzieci. U dorosłych wskazany jest w monoterapii w przypadku oporności lub nietolerancji na wcześniejsze lecowanie, natomiast u dzieci stosowany jest wyłącznie w skojarzeniu z chemioterapią w pierwszej linii terapii nowo rozpoznanej ALL Ph+. Kluczowym kryterium kwalifikacji do terapii jest potwierdzenie obecności translokacji t(9;22) prowadzącej do powstania genu fuzyjnego BCR-ABL1, będącego celem molekularnym dazatynibu. Dawkowanie leku jest indywidualizowane w zależności od wieku, masy ciała, wskazania oraz tolerancji leczenia.
chromosom Filadelfia, dazatynib, gen fuzyjny BCR-ABL1, kinaza tyrozynowa, laktoza jednowodna, lek przeciwnowotworowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja terapii, niewydolność serca, nowotwory hematologiczne, oporność na terapię, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, pierwsza linia leczenia, tabletka powlekana, translokacja chromosomowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Stada 70 mg
Dasatinib Stada, zawierający substancję czynną dazatynib, jest lekiem przeciwnowotworowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg oraz 140 mg. Wskazany jest do leczenia dorosłych pacjentów z ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Filadelfia (Ph+ ALL), szczególnie w przypadkach oporności na wcześniejsze terapie lub nietolerancji innych leków. U dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną ALL Ph+ stosowany jest w pierwszej linii leczenia w skojarzeniu z chemioterapią. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (28–193 mg w zależności od dawki) oraz sód (1–6 mg), co jest istotne przy doborze terapii u pacjentów z nietolerancją laktozy lub koniecznością ograniczenia spożycia sodu.
badanie cytogenetyczne, badanie molekularne, chemioterapia, chromosom Filadelfia, dazatynib, dieta z ograniczeniem sodu, działanie niepożądane, lek przeciwbiałaczkowy, lek przeciwnowotworowy, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, protokół leczenia, substancja czynna, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Etiologia i przyczyny
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) jest nowotworem mieloproliferacyjnym charakteryzującym się obecnością chromosomu Filadelfia (Ph) u 90-95% pacjentów, powstałego w wyniku translokacji t(9;22)(q34;q11.2). Ta aberracja genetyczna prowadzi do powstania genu fuzyjnego BCR-ABL1, kodującego białko o konstytutywnie zwiększonej aktywności kinazy tyrozynowej, które stymuluje niekontrolowaną proliferację komórek mieloidalnych, hamuje apoptozę i zaburza różnicowanie komórek macierzystych szpiku. CML nie jest chorobą dziedziczną, a jej rozwój wiąże się z czynnikami ryzyka takimi jak ekspozycja na wysokie dawki promieniowania jonizującego, wiek (szczyt zachorowań między 40. a 60. rokiem życia) oraz płeć (częstsze występowanie u mężczyzn). W około 5-10% przypadków CML Ph-ujemnych obserwuje się inne mutacje genetyczne (np. SETBP1, ASXL1, NRAS/KRAS), co wiąże się z gorszym rokowaniem i ograniczoną skutecznością inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI).
aberracja chromosomowa, apoptoza, benzen, chromosom Filadelfia, gen BCR-ABL1, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa, komórki białaczkowe, komórki krwiotwórcze, komórki macierzyste szpiku, komórki mieloidalne, marker diagnostyczny, mutacja genetyczna, mutacje genów, nowotwór mieloproliferacyjny, proliferacja komórek, promieniowanie jonizujące, przewlekła białaczka szpikowa, radioterapia, remisja choroby, szpik kostny, terapia celowana, translokacja chromosomów, translokacja genetyczna, wtórny nowotwór - Leksykon leków
Interakcje leku – Imatinib Sandoz 400 mg
Imatynib Sandoz wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez modulację aktywności enzymów cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymu CYP3A4. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują wzrost stężenia imatynibu w osoczu (Cmax o 26%, AUC o 40%), co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, fenytoina czy ziele dziurawca, znacząco obniżają ekspozycję na imatynib (spadek Cmax o 54%, AUC do 74%), co może skutkować niepowodzeniem terapeutycznym i wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub zwiększenia dawki imatynibu z monitorowaniem skuteczności. Imatynib hamuje również metabolizm substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, takrolimus, fentanyl), co prowadzi do wzrostu ich stężeń i ryzyka toksyczności, a także zwiększa stężenia statyn (symwastatyna) 2-3,5-krotnie, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawek.
alkaloid sporyszu, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, chromosom Filadelfia, cytochrom P450, dziurawiec, fenytoina, glejak złośliwy, glukuronidacja paracetamolu, heparyna niskocząsteczkowa, hepatotoksyczność, imatynib, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, L-asparaginaza, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lewotyroksyna, metoprolol, mielosupresja, okskarbazepina, opioid, ostra białaczka limfoblastyczna, paracetamol, pochodna kumaryny, substrat CYP2D6, symwastatyna, triazolobenzodiazepina, warfaryna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Stada 20 mg
Dasatinib Stada, zawierający dazatynib, jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrych białaczek limfoblastycznych z chromosomem Filadelfia (Ph+). U dorosłych pacjentów jest wskazany w terapii drugiej lub kolejnej linii, szczególnie w przypadkach oporności lub nietolerancji na wcześniejsze leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej. W populacji pediatrycznej dasatinib jest stosowany jako element terapii pierwszego rzutu, zawsze w skojarzeniu z chemioterapią, co poprawia rokowanie i zwiększa szanse na uzyskanie optymalnej odpowiedzi. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach od 20 mg do 140 mg, z różnym kształtem i oznakowaniem ułatwiającym identyfikację, co minimalizuje ryzyko błędów dawkowania.
chemioterapia skojarzona, chromosom Filadelfia, dazatynib, działanie niepożądane, hematologia onkologiczna, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja leczenia, nowotwór hematologiczny, odpowiedź kliniczna, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, progresja choroby, tabletka powlekana, terapia drugiej linii, terapia pierwszego rzutu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dasatinib Stada 50 mg
Leczenie dazatynibem w ostrym białaczce limfoblastycznej z chromosomem Filadelfia (ALL Ph+) powinno być prowadzone przez doświadczonych hematologów, z uwzględnieniem precyzyjnego dawkowania. U dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 140 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji do 180 mg w przypadku braku odpowiedzi. U dzieci i młodzieży dawkowanie jest uzależnione od masy ciała, np. 40 mg dla pacjentów 10–<20 kg, 60 mg dla 20–<30 kg, 70 mg dla 30–<45 kg oraz 100 mg dla ≥45 kg, podawane raz dziennie. Dla dzieci <10 kg stosuje się proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, gdyż tabletki powlekane nie są biorównoważne. Terapia u dorosłych trwa do progresji lub nietolerancji, natomiast u dzieci jest prowadzona maksymalnie przez 2 lata, z możliwością kontynuacji po przeszczepie komórek macierzystych przez kolejny rok. Tabletki dostępne są w dawkach 20–140 mg, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii.
bezwzględna liczba neutrofili, chemioterapia podstawowa, chromosom Filadelfia, dazatynib, glikokortykosteroidy, hematopoetyczny czynnik wzrostu, inhibitor CYP3A4, klirens nerkowy, klirens ogólnoustrojowy, leki moczopędne, neutropenia i trombocytopenia, niehematologiczne działania niepożądane, niewydolność nerek, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź molekularna, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Filadelfia, pole pod krzywą stężenia, przeszczep komórek macierzystych, tabletka powlekana, toksyczność hematologiczna, wysięk w jamie opłucnej, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zawiesina doustna - Leksykon chorób i schorzeń
Ostra białaczka limfoblastyczna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w ostrej białaczce limfoblastycznej (ALL) jest wieloczynnikowe i zależy od wieku pacjenta, liczby leukocytów (WBC), fenotypu nowotworu, obecności aberracji cytogenetycznych (np. chromosomu Philadelphia t(9;22)), odpowiedzi na leczenie indukcyjne oraz minimalnej choroby resztkowej (MRD). Wiek poniżej 50 lat wiąże się z lepszym rokowaniem, natomiast pacjenci powyżej 60 lat mają 5-letnią przeżywalność na poziomie 10-15%. WBC poniżej 30 000/mm³ (B-ALL) i 100 000/mm³ (T-ALL) koreluje z korzystniejszym przebiegiem. Obecność chromosomu Ph+ obniżała przeżywalność do około 10% rocznie, jednak wprowadzenie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI) poprawiło 5-letnie przeżycie do 50%. Hiperdiploidalna B-ALL i t(12;21) są korzystnymi czynnikami prognostycznymi, a MRD ≥10^-2 w 33. dniu leczenia wiąże się z gorszym rokowaniem. Stratyfikacja ryzyka według NCCN uwzględnia m.in. wiek, pochodzenie etniczne, płeć, status MRD oraz cytogenetykę, co pozwala na optymalizację terapii, w tym decyzję o allogenicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (Allo-SCT).
allogeniczny przeszczep komórek macierzystych, całkowita remisja, chemioterapia indukcyjna, chromosom Filadelfia, hiperdiploidalna B-ALL, hiperdiploidia, hiperleukocytoza, immunofenotyp, inhibitor kinazy tyrozynowej, liczba białych krwinek, minimalna choroba resztkowa, nawrót choroby, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna, profilowanie metylacji DNA, przeciwciało monoklonalne, przeszczep komórek macierzystych, stratyfikacja ryzyka, sygnatura metylacji DNA, terapia indukcyjna, translokacja chromosomowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Stada 140 mg
Dasatinib Stada to inhibitor kinazy tyrozynowej dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg oraz 140 mg, stosowany w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Filadelfia (Ph+ ALL) u dorosłych pacjentów z opornością lub nietolerancją wcześniejszych terapii. W populacji pediatrycznej lek jest wskazany w terapii nowo rozpoznanej Ph+ ALL, stosowany w skojarzeniu z chemioterapią, co poprawia skuteczność leczenia. Preparat umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając wiek, masę ciała oraz stan kliniczny.
chemioterapia skojarzona, chromosom Filadelfia, dazatynib, działania niepożądane, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, nietolerancja leczenia, nowo rozpoznana ostra białaczka limfoblastyczna, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, Ph+ ALL, substancja czynna, tabletka powlekana - Leksykon chorób i schorzeń
Białaczka – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka białaczek opiera się na wieloetapowym procesie, rozpoczynającym się od morfologii krwi obwodowej (CBC), gdzie obserwuje się m.in. podwyższony poziom leukocytów, obniżone erytrocyty i trombocyty oraz obecność komórek blastycznych. Kluczowym badaniem potwierdzającym rozpoznanie jest biopsja i aspiracja szpiku kostnego, umożliwiająca ocenę odsetka blastów (≥20% w AML i ALL u dorosłych, ≥25% limfoblastów u dzieci w ALL), typowanie komórek oraz przeprowadzenie badań cytogenetycznych i molekularnych. Immunofenotypowanie, głównie cytometria przepływowa, pozwala na precyzyjne określenie podtypu białaczki (np. B-ALL vs T-ALL) oraz monitorowanie minimalnej choroby resztkowej (MRD). Diagnostyka molekularna i cytogenetyczna, w tym analiza kariotypu, FISH, PCR i NGS, identyfikuje charakterystyczne aberracje genetyczne, takie jak chromosom Filadelfia (t(9;22)) w CML czy translokacja t(15;17) w APL, które mają kluczowe znaczenie rokownicze i terapeutyczne.
analiza kariotypu, badania cytogenetyczne, białaczka, biopsja szpiku kostnego, chemioterapia dokanałowa, chromosom Filadelfia, cytometria przepływowa, erytrocyty, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, gen fuzyjny BCR-ABL, immunofenotypowanie, inhibitor kinazy tyrozynowej, komórki blastyczne, leukocyty, minimalna choroba resztkowa, morfologia krwi obwodowej, nakłucie lędźwiowe, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka promielocytowa, ostra białaczka szpikowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, punkcja lędźwiowa, reakcja łańcuchowa polimerazy, sekwencjonowanie nowej generacji, trombocyty, zajęcie OUN - Leksykon chorób i schorzeń
Ostra białaczka limfoblastyczna – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) opiera się na kompleksowej ocenie klinicznej oraz szeregu badań laboratoryjnych i obrazowych. Podstawowym testem jest morfologia krwi obwodowej (CBC), która często wykazuje anemię, małopłytkowość oraz obecność limfoblastów. Potwierdzenie rozpoznania wymaga biopsji szpiku kostnego, gdzie obecność ≥20% limfoblastów jest kryterium diagnostycznym. Immunofenotypowanie cytometrią przepływową pozwala na określenie pochodzenia komórek białaczkowych (B- lub T-limfocyty) poprzez identyfikację specyficznych markerów powierzchniowych (np. CD19, CD20 dla B-ALL; CD3, CD7 dla T-ALL). Badania cytogenetyczne (kariotyp, FISH) i molekularne (PCR, NGS) umożliwiają wykrycie istotnych zmian genetycznych, takich jak chromosom Filadelfia (translokacja t(9;22)), które mają kluczowe znaczenie prognostyczne i terapeutyczne. Nakłucie lędźwiowe służy do oceny zajęcia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz podawania chemioterapii do płynu mózgowo-rdzeniowego.
anemia, badania cytogenetyczne, białaczka T-komórkowa, białe krwinki, biopsja szpiku kostnego, chemioterapia, chromosom Filadelfia, cytometria przepływowa, czerwone krwinki, immunofenotypowanie, komórki białaczkowe, kość biodrowa, limfoblasty, małopłytkowość, minimalna choroba resztkowa, morfologia krwi obwodowej, nakłucie lędźwiowe, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna, płyn mózgowo-rdzeniowy, płytki krwi, punkcja lędźwiowa, rezonans magnetyczny, sekwencjonowanie nowej generacji, szpik kostny, tomografia komputerowa, ultrasonografia, węzły chłonne, wybroczyny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Viatris 50 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 0,5-3 godziny oraz proporcjonalną ekspozycję (AUCτ) w zakresie dawek 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Biodostępność leku nie jest klinicznie istotnie modyfikowana przez posiłki, mimo wzrostu AUC o 14-21% po spożyciu posiłków bogatotłuszczowych lub ubogotłuszczowych. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 l, CV% 93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm dazatynibu jest intensywny, głównie przez izoenzym CYP3A4, a metabolity nie mają istotnego wpływu na działanie farmakologiczne. Okres półtrwania wynosi 3-5 godzin, a klirens po podaniu doustnym to 363,8 l/godz. (CV% 81,3%). Eliminacja odbywa się głównie przez kał (85% dawki), z minimalnym wydalaniem nerkowym (4%).
ADME, biodostępność leku, biotransformacja leku, chromosom Filadelfia, CYP3A4, dazatynib, farmakokinetyka populacyjna, klirens pozorny, lek przeciwnowotworowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna, parametr farmakokinetyczny, proporcjonalność ekspozycji, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie maksymalne w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna, znakowanie izotopowe leku