inhibitor UGT1A9
Inhibitor UGT1A9 to substancja, która hamuje aktywność enzymu UGT1A9 (UDP-glukuronozylotransferaza 1A9) należącego do rodziny transferaz glukuronowych. Enzym ten odgrywa kluczową rolę w procesach metabolicznych II fazy, katalizując sprzęganie związków endogennych i ksenobiotyków z kwasem glukuronowym, co zwiększa ich rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie z organizmu.
UGT1A9 jest szczególnie istotny w metabolizmie wielu leków, w tym przeciwnowotworowych, przeciwzapalnych oraz związków naturalnych. Inhibitory tego enzymu mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę tych substancji, prowadząc do zwiększenia ich stężenia w osoczu i potencjalnego nasilenia działania terapeutycznego lub toksycznego.
Klinicznie istotne inhibitory UGT1A9 obejmują m.in. probenecyd, kwas mefenamowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz niektóre leki przeciwgrzybicze. Interakcje lekowe związane z hamowaniem UGT1A9 są ważnym aspektem bezpieczeństwa farmakoterapii, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym, które są substratami tego enzymu.
Znajomość inhibitorów UGT1A9 jest kluczowa przy projektowaniu schematów leczenia i przewidywaniu interakcji międzylekowych. W badaniach klinicznych nowych leków ocena potencjału inhibicyjnego wobec UGT1A9 stanowi standardowy element charakterystyki bezpieczeństwa farmakologicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Dagrafors 5 mg
Dapagliflozyna, substancja czynna leku Dagrafors, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi lekami. Szczególnie ważne jest nasilenie działania diuretycznego przy jednoczesnym stosowaniu z tiazydami i diuretykami pętlowymi, co zwiększa ryzyko odwodnienia i hipotensji, wymagając monitorowania ciśnienia tętniczego i stanu nawodnienia. Współpodawanie z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika zwiększa ryzyko hipoglikemii, co może wymagać redukcji dawek tych leków. Dapagliflozyna metabolizowana jest głównie przez UGT1A9, nie wpływa na izoenzymy CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy. Ryfampicyna zmniejsza ekspozycję dapagliflozyny o 22%, a kwas mefenamowy zwiększa ją o 55%, jednak bez konieczności modyfikacji dawkowania. W przypadku litu dapagliflozyna zwiększa jego wydalanie nerkowe, co wymaga częstego monitorowania stężenia litu w surowicy, zwłaszcza po rozpoczęciu terapii lub zmianie dawki.
5-anhydroglucitol, cukrzyca typu 2, dapagliflozyna, diuretyk pętlowy, działanie diuretyczne, działanie moczopędne, działanie przeciwzakrzepowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, gospodarka węglowodanowa, hipoglikemia, hipotensja, induktor enzymu, inhibitor SGLT2, inhibitor UGT1A9, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, klirens metaboliczny, kontrola glikemii, kwas glukuronowy, kwas mefenamowy, lek moczopędny, metabolizm dapagliflozyny, metabolizm glukozy, obciążenie wątroby, odwodnienie, pochodna sulfonylomocznika, ryfampicyna, stężenie litu, substancja zwiększająca wydzielanie insuliny, UDP-glukuronosyltransferaza 1A9, wydalanie glukozy, wydalanie litu - Leksykon leków
Interakcje leku – Diaflix 10 mg
Dapagliflozyna, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi (tiazydy, diuretyki pętlowe), które może nasilać ich działanie, zwiększając ryzyko odwodnienia i hipotensji. Ponadto, współpodawanie z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika zwiększa ryzyko hipoglikemii, co może wymagać korekty dawek tych leków. Metabolizm dapagliflozyny odbywa się głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym za pośrednictwem UGT1A9, bez istotnego wpływu na enzymy CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy. W badaniach farmakokinetycznych nie stwierdzono klinicznie istotnych zmian ekspozycji dapagliflozyny podczas jednoczesnego stosowania z metforminą, pioglitazonem, sytagliptyną, glimepirydem, woglibozą, hydrochlorotiazydem, bumetanidem, walsartanem czy symwastatyną.
5-anhydroglucitol, bumetanid, cytochrom P450, dapagliflozyna, digoksyna, diuretyk, działanie diuretyczne, działanie przeciwzakrzepowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, glimepiryd, hipoglikemia, hipotensja, hydrochlorotiazyd, induktor enzymów, inhibitor SGLT2, inhibitor UGT1A9, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens metaboliczny, kontrola glikemii, kwas glukuronowy, kwas mefenamowy, lek moczopędny, metabolizm węglowodanów, metformina, oznaczenie laboratoryjne, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, ryfampicyna, stężenie litu, substancja zwiększająca wydzielanie insuliny, symwastatyna, sytagliptyna, UDP-glukuronosyltransferaza, walsartan, warfaryna, wogliboza, wydalanie glukozy - Leksykon substancji czynnych
Dapagliflozyna – Interakcje
Dapagliflozyna, inhibitor SGLT2, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami moczopędnymi (tiazydy, diuretyki pętlowe), insuliną oraz pochodnymi sulfonylomocznika, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka odwodnienia, hipotensji oraz hipoglikemii. W przypadku jednoczesnego stosowania z insuliną lub sulfonylomocznikami zaleca się monitorowanie glikemii i ewentualne zmniejszenie dawek tych leków. Farmakokinetycznie dapagliflozyna jest metabolizowana głównie przez UGT1A9 i nie wpływa na aktywność cytochromów P450, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych zmian farmakokinetyki dapagliflozyny przy jednoczesnym stosowaniu m.in. metforminy, pioglitazonu, sytagliptyny, glimepirydy, hydrochlorotiazydu, bumetanidu, walsartanu, digoksyny czy warfaryny.
5-anhydroglucitol, AUC, bumetanid, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca typu 2, dapagliflozyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, fenobarbital, fenytoina, glimepiryd, hipoglikemia, hipotensja, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, induktor enzymów, induktor transporterów, inhibitor SGLT2, inhibitor UGT1A9, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kontrola glikemii, kwas mefenamowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, metformina, monitorowanie stężenia litu, niewydolność nerek, odwodnienie, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, ryfampicyna, sprzęganie z kwasem glukuronowym, substrat CYP2C9, substrat CYP3A4, substrat P-gp, symwastatyna, sytagliptyna, UDP-glukuronosyltransferaza, walsartan, warfaryna, wogliboza, wydalanie glukozy z moczem, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Daforbis 5 mg
Dapagliflozyna, stosowana w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z diuretykami tiazydowymi i pętlowymi, insuliną oraz pochodnymi sulfonylomocznika, co zwiększa ryzyko odwodnienia, hipotensji i hipoglikemii. Metabolizm dapagliflozyny odbywa się głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym za pośrednictwem UGT1A9, bez istotnego wpływu na enzymy cytochromu P450, co ogranicza potencjał interakcji farmakokinetycznych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono znaczących zmian farmakokinetyki dapagliflozyny podczas jednoczesnego stosowania z metforminą, pioglitazonem, sytagliptyną, glimepirydem, hydrochlorotiazydem, bumetanidem, walsartanem czy symwastatyną. Wyjątkiem jest ryfampicyna, która zmniejsza AUC dapagliflozyny o 22%, oraz kwas mefenamowy, zwiększający ekspozycję o 55%, jednak bez konieczności modyfikacji dawkowania. Dapagliflozyna może zwiększać wydalanie litu, co wymaga monitorowania stężenia litu w surowicy.
5-anhydroglucitol, cukrzyca typu 2, cytochrom P450, dapagliflozyna, diuretyk pętlowy, działanie diuretyczne, działanie hipoglikemizujące, EGFR, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, inhibitor SGLT2, inhibitor UGT1A9, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens metaboliczny, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, monitorowanie glikemii, pochodna sulfonylomocznika, UDP-glukuronosyltransferaza, wydalanie glukozy, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Daforbis 10 mg
Dapagliflozyna, substancja czynna leku Daforbis, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami moczopędnymi (tiazydowymi i pętlowymi), które mogą nasilać działanie diuretyczne, zwiększając ryzyko odwodnienia i hipotensji. Ponadto, jednoczesne stosowanie z insuliną lub lekami zwiększającymi wydzielanie insuliny (np. pochodnymi sulfonylomocznika) podnosi ryzyko hipoglikemii, co wymaga rozważenia zmniejszenia ich dawek. Dapagliflozyna zwiększa także wydalanie litu przez nerki, co może obniżać jego stężenie w surowicy, wskazując na konieczność częstego monitorowania poziomu litu u pacjentów leczonych tym preparatem. W zakresie farmakokinetyki, lek jest metabolizowany głównie przez UGT1A9, bez wpływu na enzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy, takimi jak metformina, pioglitazon, sytagliptyna, glimepiryd, czy symwastatyna (w dawce 20 mg powoduje wzrost AUC o 19% i 31% dla aktywnej formy, bez klinicznego znaczenia). Induktory enzymów, np. ryfampicyna, zmniejszają ekspozycję dapagliflozyny o około 22%, a inhibitory UGT1A9 (kwas mefenamowy) zwiększają ją o 55%, jednak bez konieczności modyfikacji dawkowania.
cukrzyca typu 2, cytochrom P450, dapagliflozyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie diuretyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym metabolizujący, glikozuria, hipoglikemia, hipotensja, induktor transporterów, inhibitor SGLT2, inhibitor UGT1A9, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kontrola glikemii, kwas glukuronowy, kwasica ketonowa, kwasica metaboliczna, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lit w surowicy, metabolizm leku, odwodnienie, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy, symwastatyna, UDP-glukuronosyltransferaza, zaburzenie metaboliczne