deficyt funkcji poznawczej

Deficyt funkcji poznawczej to osłabienie procesów myślowych odpowiedzialnych za pozyskiwanie wiedzy, przetwarzanie informacji i rozumienie otaczającej rzeczywistości. Obejmuje upośledzenie jednej lub wielu funkcji takich jak: pamięć, uwaga, funkcje wykonawcze, zdolności wzrokowo-przestrzenne, język i myślenie abstrakcyjne.

Przyczyny deficytów poznawczych mogą być różnorodne, od chorób neurodegeneracyjnych (choroba Alzheimera, Parkinsona), przez choroby naczyniowe mózgu, urazy głowy, zaburzenia metaboliczne, infekcje ośrodkowego układu nerwowego, po zaburzenia psychiczne czy działania niepożądane leków. Deficyty mogą występować zarówno w postaci łagodnych zaburzeń poznawczych (MCI), jak i pełnoobjawowego otępienia.

Diagnostyka deficytów poznawczych obejmuje szczegółowy wywiad, badanie neurologiczne oraz testy neuropsychologiczne (MMSE, MoCA, testy fluencji słownej). W diagnostyce różnicowej wykorzystuje się badania obrazowe (MRI, CT), laboratoryjne oraz niekiedy badania płynu mózgowo-rdzeniowego w poszukiwaniu biomarkerów.

Leczenie zaburzeń poznawczych zależy od ich przyczyny i może obejmować farmakoterapię (inhibitory cholinesterazy, memantyna), metody niefarmakologiczne (trening poznawczy, terapia zajęciowa), a także modyfikację czynników ryzyka naczyniowego. Wczesne rozpoznanie i wielokierunkowe postępowanie może spowolnić progresję zaburzeń i poprawić jakość życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl