środek zwężający naczynia
Środki zwężające naczynia (wazokonstryktory) to grupa substancji farmakologicznych, które powodują skurcz mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych, prowadząc do zmniejszenia ich światła. Działanie to skutkuje zwiększeniem oporu naczyniowego i podwyższeniem ciśnienia tętniczego krwi.
Mechanizm działania większości wazokonstryktorów opiera się na stymulacji receptorów adrenergicznych (głównie α1-adrenergicznych) lub na bezpośrednim wpływie na mięśnie gładkie naczyń. Do najczęściej stosowanych środków należą: fenylefryna, adrenalina, noradrenalina, metoksyamina oraz wazopresyna.
W praktyce klinicznej wazokonstryktory znajdują zastosowanie w leczeniu hipotonii, wstrząsu, krwawień miejscowych, a także jako dodatki do leków miejscowo znieczulających (przedłużają ich działanie poprzez ograniczenie przepływu krwi i spowolnienie wchłaniania). Niektóre są również stosowane w leczeniu przekrwienia błony śluzowej nosa (np. oksymetazolina, ksylometazolina).
Stosowanie środków zwężających naczynia wymaga ostrożności, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nadciśnieniem tętniczym, jaskrą czy przerostem gruczołu krokowego. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza preparatów donosowych, może prowadzić do polekowego zapalenia błony śluzowej nosa i zjawiska odbicia (nasilenia objawów po odstawieniu leku).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Podtlenek azotu Messer nie mniej niż 98%
Przedawkowanie podtlenku azotu (N2O) stosowanego w formie gazu medycznego skroplonego (nie mniej niż 98,0% (V/V)) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wynikające głównie z niedotlenienia tkanek. Objawy przedawkowania obejmują sinicę, bradykardię (<60 uderzeń/min), spadek ciśnienia tętniczego oraz obniżenie saturacji krwi tętniczej poniżej 95%. Te symptomy są konsekwencją hipoksji i mogą prowadzić do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. W przypadku rozpoznania przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania podtlenku azotu oraz wdrożenie tlenoterapii w celu odwrócenia niedotlenienia. Nie istnieje swoiste antidotum na działanie N2O, dlatego leczenie jest objawowe i wspomagające.
atropina, bradykardia, gaz medyczny skroplony, hipoksja, hipoperfuzja narządowa, monitorowanie funkcji życiowych, niedotlenienie tkanek, parametry hemodynamiczne, podtlenek azotu, saturacja krwi tętniczej, sinica, spadek ciśnienia tętniczego, środek wazopresyjny, środek zwężający naczynia, tlenoterapia, tlenoterapia bierna, wspomaganie oddychania, wysycenie hemoglobiny tlenem - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Scandivin 30 mg/ml
Scandivin to roztwór do wstrzykiwań zawierający mepiwakainę chlorowodorek (30 mg/ml), amidowy środek miejscowo znieczulający o kodzie ATC N01 BB 03. Mechanizm działania polega na odwracalnym hamowaniu przewodnictwa nerwowego poprzez blokadę kanałów sodowych, co skutkuje wzrostem progu pobudliwości, zmniejszeniem szybkości narastania potencjału czynnościowego i spowolnieniem przewodzenia impulsów. Mepiwakaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (3-5 minut), wysoką skutecznością oraz niską toksycznością. Unikalną cechą jest jej własne działanie wazokonstrykcyjne, które wydłuża czas działania leku bez konieczności dodawania zewnętrznych środków obkurczających naczynia, co jest istotne u pacjentów z przeciwwskazaniami do adrenaliny.
biodostępność, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwu zębodołowego dolnego, blokada przewodnictwa nerwowego, chlorowodorek, hamowanie przewodnictwa nerwowego, lek działający na układ nerwowy, mepiwakaina, obkurczenie naczyń krwionośnych, podanie nasiękowe, potencjał czynnościowy, próg pobudliwości elektrycznej, środek miejscowo znieczulający, środek zwężający naczynia - Leksykon substancji czynnych
Dutasteryd – Przedawkowanie
Dutasteryd, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) w dawce 0,5 mg/dobę, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa. Badania kliniczne wykazały, że podawanie dawki do 40 mg/dobę (80-krotność dawki terapeutycznej) przez 7 dni oraz 5 mg/dobę (10-krotność dawki terapeutycznej) przez 6 miesięcy nie powodowało istotnych działań niepożądanych ani specyficznych objawów przedawkowania. W przypadku podejrzenia przedawkowania dutasterydu nie istnieje specyficzne antidotum, a leczenie powinno być objawowe, dostosowane do stanu pacjenta i nasilenia symptomów.
antidotum, badanie kliniczne, białko osocza, ciśnienie skurczowe, dawka terapeutyczna, dializa, dutasteryd, działanie niepożądane, kapsułka miękka, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, niedociśnienie, osmotyczny środek przeczyszczający, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, produkt złożony, siarczan sodu, środek zwężający naczynia, tamsulosyna, węgiel leczniczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Reltebon 20 mg
Przedawkowanie oksykodonu chlorowodorku, substancji czynnej leku Reltebon, stanowi poważne zagrożenie życia, manifestujące się objawami takimi jak zwężenie źrenic (mioza), depresja oddechowa, senność, zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych, spadek ciśnienia krwi oraz toksyczna leukoencefalopatia. W ciężkich przypadkach obserwuje się zapaść krążeniową, otępienie, śpiączkę, bradykardię, niekardiologiczny obrzęk płuc oraz niedociśnienie, które wymagają natychmiastowej interwencji. Dawka doustna śmiertelna u dorosłych bez tolerancji wynosi około 60-100 mg oksykodonu, jednak u pacjentów z rozwiniętą tolerancją dawki te mogą być wyższe.
antagonista opioidów, arytmia serca, bezdech, bradykardia, defibrylacja, depresja oddechowa, hipotensja, masaż serca, mioza, nalokson, napięcie mięśni szkieletowych, niedociśnienie, niekardiologiczny obrzęk płuc, oksykodonu chlorowodorek, otępienie, płukanie żołądka, płyn dożylny, równowaga wodno-elektrolitowa, spadek ciśnienia krwi, śpiączka, środek przeczyszczający, środek zwężający naczynia, sztuczne oddychanie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczna leukoencefalopatia, węgiel aktywowany, wstrząs krążeniowy, zapaść krążeniowa, zatrzymanie akcji serca, zwężenie źrenic