SSRI i SNRI

SSRI (selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny) oraz SNRI (inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny) to dwie główne grupy leków przeciwdepresyjnych szeroko stosowane we współczesnej psychiatrii. Ich działanie opiera się na zwiększeniu stężenia neuroprzekaźników w szczelinie synaptycznej poprzez blokowanie ich zwrotnego wychwytu.

SSRI, do których należą m.in. fluoksetyna, sertralina, paroksetyna i escitalopram, selektywnie hamują wychwyt zwrotny serotoniny, co powoduje wzrost jej stężenia w przestrzeni międzysynaptycznej. Charakteryzują się korzystnym profilem bezpieczeństwa, niewielką liczbą interakcji lekowych i relatywnie dobrą tolerancją, co czyni je lekami pierwszego wyboru w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz zespołu lęku napadowego.

SNRI, reprezentowane przez wenlafaksynę, duloksetynę i milnacipran, działają poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego zarówno serotoniny, jak i noradrenaliny. Dzięki podwójnemu mechanizmowi działania mogą być skuteczne u pacjentów nieodpowiadających na leczenie SSRI oraz w przypadkach depresji z komponentą bólową. SNRI znajdują zastosowanie również w leczeniu fibromialgii, bólu neuropatycznego oraz zaburzeń lękowych uogólnionych.

Oba typy leków cechują się opóźnionym początkiem działania terapeutycznego (2-4 tygodnie), podobnymi działaniami niepożądanymi (nudności, zaburzenia snu, dysfunkcje seksualne), choć SNRI mogą dodatkowo powodować wzrost ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca ze względu na wpływ na układ noradrenergiczny. Przy odstawianiu obu grup leków może wystąpić zespół odstawienny, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl