dno jamy ustnej
Dno jamy ustnej to anatomiczna struktura twarzoczaszki stanowiąca dolną część jamy ustnej, umiejscowiona poniżej języka i powyżej mięśni nadjęzykowych. Obszar ten jest zbudowany głównie z mięśni, w tym zwłaszcza mięśnia żuchwowo-gnykowego (musculus mylohyoideus), który tworzy podłoże dla języka, oraz mięśnia dwubrzuścowego (musculus digastricus).
Dno jamy ustnej jest istotną strukturą kliniczną ze względu na przebiegające tam ważne struktury anatomiczne, w tym przewód ślinianki podżuchwowej (ductus submandibularis), nerw językowy (nervus lingualis) oraz tętnicę podjęzykową (arteria sublingualis). W obrębie dna jamy ustnej znajduje się również wędzidełko języka (frenulum linguae), które łączy dolną powierzchnię języka z dnem jamy ustnej.
Z punktu widzenia patologii, dno jamy ustnej jest częstym miejscem występowania nowotworów jamy ustnej, szczególnie raka płaskonabłonkowego. Stanowi również przestrzeń, w której mogą rozwijać się stany zapalne, ropnie i torbiele, takie jak żabka (ranula) czy ropowica dna jamy ustnej (angina Ludwiga), która stanowi stan zagrożenia życia wymagający pilnej interwencji chirurgicznej.
Diagnostyka schorzeń dna jamy ustnej obejmuje badanie kliniczne, obrazowanie (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz badania histopatologiczne. Leczenie zależy od rozpoznania i może obejmować interwencje chirurgiczne, farmakoterapię, a w przypadku nowotworów również radioterapię i chemioterapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Afty – Objawy
Afty, czyli płytkie, bolesne owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, dotyczą około 25% populacji i dzielą się na trzy typy: małe (80-85% przypadków, <1 cm, gojące się w 7-14 dni bez blizn), duże (10-15%, >1 cm, głębsze, gojące się 2-6 tygodni, mogące pozostawić blizny) oraz opryszczkowate (5-10%, liczne zmiany 1-3 mm, gojące się w 7-30 dni bez blizn). Przed pojawieniem się aft występuje faza prodromalna z mrowieniem i zaczerwienieniem, a pełne owrzodzenie trwa zwykle 3-6 dni. Afty lokalizują się na ruchomych, miękkich tkankach jamy ustnej, takich jak wewnętrzna strona policzków, warg, języka, podniebienia miękkiego i dna jamy ustnej. Objawy towarzyszące mogą obejmować ból nasilający się podczas jedzenia, picia i mówienia, a w cięższych przypadkach gorączkę, powiększenie węzłów chłonnych i trudności w połykaniu.
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak podjęzykowy – Leczenie
Leczenie raka podjęzykowego wymaga indywidualnego, wielospecjalistycznego podejścia, uwzględniającego wielkość guza, stopień zaawansowania oraz lokalizację zmiany. Wczesne stadia (I i II) są zwykle leczone chirurgicznie (wide local excision dla guzów <0,5 cm z marginesem ≥1 cm) lub radioterapią, z 5-letnim przeżyciem swoistym dla choroby wynoszącym odpowiednio 90% i 80%. W przypadku przerzutów do węzłów chłonnych szyi zalecana jest limfadenektomia szyjna. Radioterapia, najczęściej EBRT, może być stosowana samodzielnie lub jako uzupełnienie leczenia chirurgicznego, a nowoczesne techniki takie jak IMRT z SIB czy stereotaktyczne donapromienianie hipofrakcjonowane są opcją dla pacjentów niekwalifikujących się do operacji. Chemioterapia, najczęściej cisplatyna z 5-FU, oraz terapia celowana (cetuksymab) i immunoterapia (pembrolizumab, niwolumab) są stosowane w zaawansowanych stadiach lub nawrotach choroby. Terapia fotodynamiczna może być opcją w bardzo wczesnych zmianach powierzchniowych.
brachyterapia, cetuksymab, chemoradioterapia, chirurg głowy i szyi, cisplatyna i fluorouracyl, dno jamy ustnej, drugi pierwotny nowotwór, dysfagia, implant dentystyczny, inhibitor punktów kontrolnych, limfadenektomia szyjna, margines zdrowej tkanki, niwolumab, obrzęk limfatyczny, osteoradionekroza, pembrolizumab, przeciwciało monoklonalne, przerzut do węzłów chłonnych, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak podjęzykowy, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, suchość w ustach, szerokie wycięcie miejscowe, terapia fotodynamiczna, terapia neoadjuwantowa, węzły chłonne szyi - Leksykon chorób i schorzeń
Przyczepienie języka (ankyloglossia) – Diagnostyka i diagnoza
Ankyloglossia, czyli przyczepienie języka, to wrodzona wada polegająca na skróceniu lub nadmiernym napięciu wędzidełka podjęzykowego, ograniczającym ruchomość języka i wpływającym na funkcje takie jak karmienie piersią, mowa czy połykanie. Częstość występowania wynosi 4-11% noworodków. Diagnostyka opiera się na ocenie anatomicznej i funkcjonalnej, z wykorzystaniem narzędzi takich jak skala Kotlowa, Hazelbaker (HATLFF), TABBY i BTAT, gdzie wynik ≤5 może wskazywać na potrzebę interwencji. Szczególnie trudne do rozpoznania jest tylne przyczepienie języka, które często wiąże się z problemami karmienia, ale nie zawsze wymaga leczenia chirurgicznego, gdyż około 80% niemowląt adaptuje się bez interwencji. Diagnostyka powinna uwzględniać wywiad, badanie fizykalne, obserwację karmienia oraz ocenę artykulacji u starszych dzieci, a także wykluczyć inne przyczyny zaburzeń funkcji jamy ustnej i karmienia, takie jak retrognacja, hipotonia czy niedrożność dróg oddechowych.
ankyloglossia, artykulacja, badanie fizykalne, badanie palpacyjne, dno jamy ustnej, frenotomia, frenulektomia, hipotonia, karmienie piersią, konsultant laktacyjny, mikrognathia, naddiagnostyka, otorynolaryngologia, perystaltyka, połykanie, refluks żołądkowo-przełykowy, retrognacja, rozszczep podniebienia, wędzidełko podjęzykowe - Leksykon chorób i schorzeń
Rak podjęzykowy – Epidemiologia
Rak podjęzykowy, stanowiący około 16,5% nowotworów jamy ustnej, jest drugim co do częstości nowotworem tej lokalizacji po raku języka. Epidemiologia wskazuje na znaczne zróżnicowanie geograficzne, z najwyższą zachorowalnością w Indiach (do 50% nowotworów jamy ustnej) oraz niższymi wskaźnikami w USA (około 5%) i Niemczech (10%). Globalny skumulowany standaryzowany współczynnik zachorowalności na nowotwory wargi i jamy ustnej wynosi 4,0/100 000, z wyraźną przewagą u mężczyzn (5,8 vs 2,3/100 000). W USA prognozuje się 59 660 nowych przypadków w 2025 roku, z zachorowalnością 11,6/100 000 i umieralnością 2,7/100 000. Czynniki ryzyka obejmują przede wszystkim używanie tytoniu (wszystkie formy) i spożycie alkoholu, które działają synergistycznie, zwiększając ryzyko nawet czterdziestokrotnie. Istotną rolę odgrywa także infekcja HPV, zwłaszcza typ 16, szczególnie u młodszych pacjentów bez tradycyjnych czynników ryzyka. Wczesne stadia raka podjęzykowego często przebiegają bezobjawowo, co utrudnia wczesną diagnozę – tylko około 30% przypadków wykrywa się we wczesnym stadium, podczas gdy 50% diagnozowanych jest w stadium III lub IV, co wiąże się z gorszym rokowaniem.
badanie przesiewowe, biopsja, chemioterapia, chirurgia robotyczna, dno jamy ustnej, HPV, immunoterapia, infekcja przenoszona drogą płciową, lek immunosupresyjny, Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem, nawrót choroby, nowotwór jamy ustnej i gardła, nowotwór złośliwy jamy ustnej, przerzut, przerzut do węzła chłonnego, radioterapia, rak dna jamy ustnej, rak języka, rak podjęzykowy, standaryzowany współczynnik umieralności, standaryzowany współczynnik zachorowalności, status społeczno-ekonomiczny, sztuczna inteligencja, tytoń do żucia, wczesne wykrywanie, wirus brodawczaka ludzkiego - Leksykon chorób i schorzeń
Leukoplakia – Objawy
Leukoplakia to potencjalnie przedrakowe schorzenie błony śluzowej jamy ustnej, manifestujące się białymi lub szarymi plamami, które nie ulegają usunięciu przez potarcie. Zmiany lokalizują się najczęściej na dziąsłach, wewnętrznej stronie policzków, języku oraz dnie jamy ustnej. Wyróżnia się typy homogenne (o niższym ryzyku transformacji) oraz niehomogenne, w tym plamistą (speckled leukoplakia) i brodawkującą rozplemową (PVL), które cechują się wyższym ryzykiem progresji do raka płaskonabłonkowego jamy ustnej (OSCC). Ryzyko transformacji wynosi od 0,1% do 17,5%, z rocznym ryzykiem około 1%, a pięcioletnie skorygowane ryzyko bezwzględne zależy od stopnia dysplazji: od 2,2% (bez dysplazji) do 32,2% (ciężka dysplazja). Czynniki zwiększające ryzyko to m.in. wiek >60 lat, płeć żeńska, lokalizacja na języku i dnie jamy ustnej, rozmiar zmiany >200 mm² oraz obecność erytroplakii i dysplazji.
aneuploidia DNA, błona śluzowa jamy ustnej, dno jamy ustnej, dysfagia, dysplazja, erytroleukoplakia, hiperkeratoza, hiperplazja komórek nabłonkowych, jama ustna, keratoza, leukoplakia homogenna, leukoplakia niehomogenna, leukoplakia włochata, nawrót choroby, rak in situ, rak inwazyjny, rak płaskonabłonkowy jamy ustnej, samobadanie jamy ustnej, stan przedrakowy, transformacja nowotworowa, utrata heterozygotyczności, zakażenie HIV