inaktywowany szczep

Inaktywowany szczep to mikroorganizm (najczęściej wirus lub bakteria), który został poddany procesowi inaktywacji, czyli utracie zdolności do namnażania się i wywoływania choroby, przy jednoczesnym zachowaniu swoich właściwości antygenowych. Proces inaktywacji może być przeprowadzony za pomocą metod chemicznych (np. formaldehyd, beta-propiolakton) lub fizycznych (np. promieniowanie UV, wysoka temperatura).

Inaktywowane szczepy są szeroko stosowane w produkcji szczepionek inaktywowanych (zabitych). Szczepionki takie zawierają całe patogeny pozbawione zdolności do replikacji, ale zachowujące struktury antygenowe, które mogą być rozpoznawane przez układ odpornościowy i stymulować odpowiedź immunologiczną. Przykłady szczepionek zawierających inaktywowane szczepy to szczepionki przeciwko polio (IPV), WZW A, grypie czy wściekliźnie.

W porównaniu do szczepionek żywych atenuowanych, preparaty z inaktywowanymi szczepami są zazwyczaj bezpieczniejsze dla osób z obniżoną odpornością, ponieważ nie ma ryzyka rewersji do formy chorobotwórczej. Jednak często wymagają podania kilku dawek i dodatku adiuwantów w celu wywołania silnej i długotrwałej odpowiedzi immunologicznej. Inaktywowane szczepy są również wykorzystywane w diagnostyce mikrobiologicznej jako materiał kontrolny oraz w badaniach naukowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl