stężenie amlodypiny
Stężenie amlodypiny to kluczowy parametr farmakokinetyczny, który pozwala monitorować poziom tego leku w osoczu pacjenta. Amlodypina, jako pochodna dihydropirydyny, należy do grupy antagonistów wapnia i jest powszechnie stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca.
Optymalne stężenie terapeutyczne amlodypiny w osoczu mieści się zazwyczaj w zakresie 3-15 ng/ml. Ze względu na długi okres półtrwania leku (35-50 godzin), osiąga on stężenie stacjonarne dopiero po 7-8 dniach regularnego podawania. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po 6-12 godzinach od przyjęcia doustnej dawki.
Monitorowanie stężenia amlodypiny może być klinicznie uzasadnione u pacjentów z niewydolnością wątroby (gdzie metabolizm leku jest spowolniony), u osób w podeszłym wieku, przy podejrzeniu interakcji lekowych lub w przypadkach słabej odpowiedzi na standardowe dawki. Wysokie stężenia leku mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak obrzęki obwodowe, ból głowy czy nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tolutris 40 mg + 5 mg + 12,5 mg
Tolutris to trójskładnikowy preparat hipotensyjny zawierający telmisartan (40-80 mg), amlodypinę (5-10 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), dostępny w czterech wariantach dawkowania, umożliwiających indywidualne dostosowanie terapii. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, przy czym lek nie powinien być stosowany jako terapia inicjująca. Przed rozpoczęciem leczenia Tolutris konieczne jest ustabilizowanie ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu poszczególnych składników w odpowiednich dawkach. Modyfikacje dawkowania wymagają indywidualnego dostosowania dawek każdego składnika. Preparat jest dostępny w postaci dwuwarstwowych tabletek o różnych oznaczeniach i wymiarach, co ułatwia identyfikację odpowiedniego wariantu.
amlodypina, ciśnienie tętnicze, dawkowanie leku, dializa, dializoterapia, diuretyk tiazydowy, farmakokinetyka amlodypiny, hydrochlorotiazyd, parametry nerkowe, preparat trójskładnikowy, produkt złożony, stężenie amlodypiny, substancja czynna, telmisartan, terapia hipotensyjna, Tolutris, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Amlonor 5 mg
Amlodypina, jako substrat CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne i umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybiczne, makrolidy, werapamil, diltiazem) mogą znacząco zwiększać stężenie amlodypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne, co wymaga ścisłej kontroli i ewentualnej modyfikacji dawki, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie amlodypiny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i dostosowania dawki. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania amlodypiny z grejpfrutem ze względu na zwiększoną biodostępność leku i ryzyko nadmiernej hipotensji. Ponadto, podawanie amlodypiny z dantrolenem (wlew) jest przeciwwskazane u pacjentów narażonych na hipertermię złośliwą z powodu ryzyka hiperkaliemii i zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.
atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność leku, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, dysfagia, działanie hipotensyjne, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor proteazy, lek immunosupresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, makrolid, ryfampicyna, stężenie amlodypiny, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, warfaryna, werapamil, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tolutris 80 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Tolutris jest preparatem złożonym zawierającym telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, przy czym dawkowanie należy dostosować indywidualnie na podstawie uprzednio stosowanych dawek poszczególnych składników. Produkt nie jest wskazany do rozpoczynania terapii nadciśnienia. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie funkcji nerek, natomiast u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek Tolutris jest przeciwwskazany. W przypadku zaburzeń czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 40 mg telmisartanu, 5 mg amlodypiny i 12,5 mg hydrochlorotiazydu na dobę, a stosowanie tiazydów wymaga szczególnej ostrożności. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób w podeszłym wieku, natomiast brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
badanie farmakokinetyczne, bezpieczeństwo stosowania, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dane kliniczne, dawkowanie leku, kontrola ciśnienia tętniczego, monitorowanie czynności nerek, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, pacjent w podeszłym wieku, stężenie amlodypiny, telmisartan amlodypina hydrochlorotiazyd, tiazyd, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Normodipine
Podczas terapii amlodypiną (Normodipine 5 mg i 10 mg) należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza w klasach III i IV wg NYHA, ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku płuc oraz zdarzeń sercowo-naczyniowych. Bezpieczeństwo stosowania w przełomie nadciśnieniowym nie zostało potwierdzone. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się wydłużony okres półtrwania oraz wzrost AUC amlodypiny, co wymaga rozpoczynania leczenia od najniższych dawek i stopniowego ich zwiększania, szczególnie przy ciężkich dysfunkcjach wątroby. U osób w podeszłym wieku konieczne jest ostrożne dostosowanie dawki z uwagi na zmienioną farmakokinetykę i podwyższone ryzyko działań niepożądanych.
amlodypina, antagonista wapnia, AUC, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, farmakokinetyka amlodypiny, niewydolność serca, obrzęk płuc, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, pole pod krzywą stężenia, produkt wolny od sodu, przełom nadciśnieniowy, stężenie amlodypiny, zaawansowana niewydolność serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Amlessa 8 mg + 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, dostępny w różnych dawkach umożliwiających indywidualne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego. Maksymalna dawka wynosi 8 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny + 2,5 mg indapamidu na dobę, podawana doustnie, najlepiej rano przed posiłkiem. Produkt nie jest przeznaczony do inicjacji leczenia i wymaga modyfikacji dawkowania poszczególnych składników w zależności od potrzeb pacjenta. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek konieczne jest regularne monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu, ze względu na zmniejszoną eliminację peryndoprylu. Stosowanie jest przeciwwskazane u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), a w przypadku dawek 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg także przy klirensie <60 ml/min. Amlodypina nie jest eliminowana podczas dializy i jej stężenie nie zależy od stopnia niewydolności nerek.
amlodypina, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa, indapamid, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, parametry biochemiczne, peryndopryl z tert-butyloaminą, produkt złożony, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Agen 5 5 mg
Lek Agen zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych, z dawką początkową 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawkowanie, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowywane i stopniowo zwiększane pod ścisłym nadzorem. W przypadku zaburzeń czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak tiazydowe diuretyki, alfa- i beta-adrenolityki oraz inhibitory ACE, bez konieczności zmiany dawki amlodypiny.
amlodipin bezylan, amlodypina, azotan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w postaci bezylanu, dostępny w czterech dawkach: 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg (peryndopryl odpowiednio 3,34 mg lub 6,68 mg). Lek przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥60 ml/min), dawkowany standardowo jako jedna tabletka raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. Amlessa nie jest wskazana do inicjowania terapii hipotensyjnej, a wszelkie modyfikacje dawkowania powinny być dokonywane poprzez indywidualne dostosowanie dawek peryndoprylu i amlodypiny podawanych oddzielnie. U pacjentów z klirensem kreatyniny <60 ml/min stosowanie leku złożonego nie jest zalecane, wymagana jest wtedy oddzielna regulacja dawek składników.
amlodypina, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka pojedyncza, dostosowanie dawki leku, eliminacja leku, farmakokinetyka amlodypiny, klirens kreatyniny, monoterapia, niewydolność nerek, peryndopryl, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, terapia hipotensyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine Medreg 10 mg
Amlodipine Medreg jest dostępny w tabletkach zawierających 5 mg lub 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu). Standardowa dawka początkowa u dorosłych z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki, z ostrożnym jej zwiększaniem, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane i monitorowane. W przypadku niewydolności nerek stosuje się standardowe dawkowanie, gdyż stężenie amlodypiny w surowicy nie koreluje z funkcją nerek, a lek nie jest usuwany podczas dializy. U osób starszych stosuje się dawki standardowe, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki ze względu na zmiany farmakokinetyczne związane z wiekiem.
amlodypina bezylan, azotan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa, dławica oporna, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pacjent dializowany, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 10 mg
Perindopril/Amlodipine Krka to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg. Preparat jest wskazany do stosowania u pacjentów z ustalonymi dawkami obu składników, nie do inicjacji terapii nadciśnienia tętniczego. Zalecane dawkowanie to jedna tabletka na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby stosuje się standardowe dawki, natomiast u osób z klirensem kreatyniny ≥60 ml/min konieczna jest regularna kontrola stężenia kreatyniny i potasu. Lek nie jest zalecany u pacjentów z klirensem kreatyniny <60 ml/min, gdzie wymagana jest indywidualna modyfikacja dawek składników. U osób w podeszłym wieku eliminacja peryndoprylu jest zmniejszona, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania parametrów nerkowych.
amlodypina, amlodypina bezylan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl z amlodypiną, peryndopryl z tert-butyloaminą, potas w surowicy krwi, prawidłowa czynność nerek, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg (3,4 mg perindoprylu tozylanu + 5 mg amlodypiny bezylanu), 5 mg + 10 mg (3,4 mg + 10 mg), 10 mg + 5 mg (6,8 mg + 5 mg) oraz 10 mg + 10 mg (6,8 mg + 10 mg). Preparat przeznaczony jest do stosowania u pacjentów wymagających modyfikacji dotychczasowego leczenia nadciśnienia tętniczego, nie jest wskazany do terapii inicjującej. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 60 ml/min stosowanie produktu jest możliwe, natomiast u osób z klirensem < 60 ml/min zaleca się indywidualne dostosowanie dawek składników aktywnych. Monitorowanie terapii powinno obejmować regularne oznaczanie stężenia kreatyniny i potasu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek.
aliskiren, amlodypiny bezylan, badanie farmakokinetyczne, ciężka niewydolność wątroby, dawka podtrzymująca, GFR, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, peryndoprylu tozylan, produkt leczniczy, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cardilopin
Produkt leczniczy Cardilopin, zawierający amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), gdzie obserwowano zwiększone ryzyko obrzęku płuc oraz niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Nie zaleca się stosowania amlodypiny jako leku pierwszego wyboru w przełomie nadciśnieniowym ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność w tym stanie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka amlodypiny ulega zmianom, co skutkuje wydłużeniem okresu półtrwania i zwiększeniem AUC, dlatego leczenie należy rozpoczynać od najniższej dawki, z ostrożnym zwiększaniem i monitorowaniem klinicznym. U osób w podeszłym wieku dawkowanie powinno być modyfikowane z uwagi na zmiany farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, a proces titracji dawki powinien przebiegać powoli pod ścisłą kontrolą.
amlodypina, antagonista wapnia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dializa, dializoterapia, farmakodynamika leku, farmakokinetyka amlodypiny, klasyfikacja NYHA, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wrażliwe na sód, nagły wzrost ciśnienia tętniczego, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk płuc, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, pole pod krzywą stężenia leku, przełom nadciśnieniowy, stężenie amlodypiny, zaawansowana niewydolność serca, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Prestozek Combi jest preparatem złożonym stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierającym peryndopryl (4 lub 8 mg) oraz amlodypinę (5 lub 10 mg), podawanym w dawce jednej tabletki na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii nadciśnienia; zaleca się rozpoczęcie leczenia od pojedynczych substancji czynnych, a następnie, po stabilizacji ciśnienia, ewentualne przejście na preparat złożony. Dostępne są cztery warianty dawkowania, umożliwiające indywidualne dostosowanie terapii. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥60 ml/min preparat jest bezpieczny, natomiast u osób z klirensem poniżej 60 ml/min zaleca się stosowanie oddzielnych preparatów i monitorowanie parametrów nerkowych, zwłaszcza kreatyniny i potasu. Amlodypina nie jest usuwana podczas dializy i jej stężenie w osoczu nie koreluje z niewydolnością nerek.
aliskiren, amlodypina, amlodypina bezylan, badanie farmakokinetyczne, ciężka niewydolność wątroby, eliminacja peryndoprylu, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, peryndopryl, peryndopryl i amlodypina, preparat złożony, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, terapia nadciśnienia, tert-butyloamina, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlozek 5 mg
Amlozek, zawierający amlodypinę bezylan, jest dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek podzielnych, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Standardowa dawka początkowa u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-adrenolitykami oraz inhibitorami ACE, bez konieczności modyfikacji dawki amlodypiny. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się podobne dawkowanie, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane z powolnym zwiększaniem dawki, ze względu na brak dedykowanych badań farmakokinetycznych.
amlodypina bezylan, badania farmakokinetyczne, ciśnienie tętnicze, dializa, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, farmakokinetyka, inhibitory konwertazy angiotensyny, leczenie skojarzone, leki alfa-adrenolityczne, leki beta-adrenolityczne, leki przeciwdławicowe, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, receptory beta-adrenergiczne, stężenie amlodypiny, terapia skojarzona, tiazydowe leki moczopędne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine Bluefish 10 mg
Amlodipine Bluefish jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej, z dawką początkową u dorosłych wynoszącą 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 10 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. Lek dostępny jest w formie tabletek o średnicy około 9,5 mm, które można podawać niezależnie od posiłków. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się standardowy schemat dawkowania, jednak z ostrożnością przy zwiększaniu dawki ze względu na zmiany farmakokinetyczne. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 2,5 mg, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkę należy powoli zwiększać pod ścisłą kontrolą. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają modyfikacji dawkowania, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy.
badanie farmakokinetyczne, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, działanie kardioprotekcyjne, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, podeszły wiek, produkt przeciwdławicowy, przerost gruczołu krokowego, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aramlessa 5 mg + 10 mg
Aramlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, przyjmowana doustnie rano przed posiłkiem. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii nadciśnienia tętniczego, a stosowanie powinno nastąpić po ustabilizowaniu dawek poszczególnych składników. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥60 mL/min stosuje się standardowe dawkowanie z regularnym monitorowaniem funkcji nerek i elektrolitów, natomiast u pacjentów z klirensem <60 mL/min preparat złożony jest przeciwwskazany i zaleca się indywidualne dostosowanie dawek składników. U osób starszych i z niewydolnością nerek konieczne jest ostrożne zwiększanie dawki oraz ścisła kontrola parametrów nerkowych, zwłaszcza stężenia kreatyniny i potasu.
amlodypina, Aramlessa, badanie farmakokinetyczne, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, preparat złożony, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, tabletka doustna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę oraz indapamid w stałych dawkach, nie jest wskazany do leczenia początkowego nadciśnienia tętniczego, lecz do kontynuacji terapii u pacjentów wymagających leczenia złożonego. Preparat dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania: 2 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny + 0,625 mg indapamidu, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg peryndoprylu, 10 mg amlodypiny i 2,5 mg indapamidu, podawana doustnie w jednej tabletce na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. Tabletki różnią się kształtem i rozmiarem, a linia podziału służy jedynie ułatwieniu przełamania, nie zaś do dzielenia na równe dawki.
amlodypina, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka dobowa, dializa, indapamid, klirens kreatyniny, leczenie początkowe, linia podziału tabletki, nadciśnienie tętnicze, obserwacja medyczna, peryndopryl, podanie doustne, podeszły wiek, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, substancja czynna, terapia hipotensyjna, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Co-Amlessa to lek złożony o stałej dawce, zawierający peryndopryl (2-8 mg), amlodypinę (5-10 mg) oraz indapamid (0,625-2,5 mg), przeznaczony do stosowania u pacjentów z ustabilizowanym nadciśnieniem tętniczym po wcześniejszym leczeniu poszczególnymi składnikami w tych samych dawkach. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny + 2,5 mg indapamidu. Lek podaje się doustnie, jedną tabletkę raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem, co zapewnia stabilne stężenie substancji czynnych i poprawia adherencję. Preparat nie jest wskazany do leczenia początkowego nadciśnienia i wymaga indywidualnego dostosowania dawki poszczególnych składników w przypadku konieczności modyfikacji terapii.
amlodypina w postaci bezylanu, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, indapamid, klirens kreatyniny, leczenie początkowe, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl z tert-butyloaminą, podanie doustne, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 10 mg
Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals jest lekiem złożonym stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dostępny w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (perindopril tozylan + amlodypina bezylan). Preparat podaje się doustnie, jedną tabletkę raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem, co zapewnia optymalną biodostępność i stabilne działanie hipotensyjne. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii hipotensyjnej, a modyfikacja dawkowania powinna uwzględniać indywidualne potrzeby pacjenta, w tym możliwość dostosowania dawek poszczególnych składników. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 60 ml/min jest warunkiem stosowania produktu złożonego), gdzie konieczna jest regularna kontrola stężenia kreatyniny i potasu.
aliskiren, biodostępność substancji, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, dawka dobowa, działanie hipotensyjne, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka amlodypiny, klirens kreatyniny, leczenie hipotensyjne, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, peryndopryl z amlodypiną, peryndoprylat, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg
Co-Amlessa to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jednak nie jako terapia początkowa. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg peryndoprylu, 10 mg amlodypiny i 2,5 mg indapamidu, podawana w jednej tabletce rano przed posiłkiem. U pacjentów z niewydolnością nerek eliminacja peryndoprylu jest zmniejszona, co wymaga monitorowania stężenia kreatyniny i potasu. Lek jest przeciwwskazany u osób z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min, a dawki 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg są przeciwwskazane przy klirensie poniżej 60 ml/min. Amlodypina nie jest eliminowana podczas dializy i jej stężenie nie zależy od stopnia niewydolności nerek.
amlodypina, bezylan amlodypiny, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, Co-Amlessa, dializa, eliminacja amlodypiny, eliminacja peryndoprylu, indapamid, klirens kreatyniny, lek złożony, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby