O-desmetylotramadol

O-desmetylotramadol (znany również jako M1) jest głównym aktywnym metabolitem tramadolu, powstającym w wyniku procesu demetylacji przeprowadzanego przez enzym wątrobowy CYP2D6. Jest to związek opioidowy o znacznie silniejszym działaniu przeciwbólowym niż jego związek macierzysty – tramadol.

Pod względem farmakologicznym, O-desmetylotramadol wykazuje od 2 do 4 razy większe powinowactwo do receptorów opioidowych μ niż tramadol, co przekłada się na silniejsze działanie analgetyczne. Jednocześnie metabolit ten w mniejszym stopniu hamuje wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny, co jest charakterystyczne dla tramadolu.

Skuteczność działania tramadolu w dużej mierze zależy od wydajności jego przemiany do O-desmetylotramadolu, co jest uwarunkowane genetycznie. Osoby z polimorfizmem enzymu CYP2D6 (tzw. słabi metabolizerzy) mogą doświadczać zmniejszonego efektu przeciwbólowego podczas terapii tramadolem ze względu na ograniczoną konwersję do aktywnego metabolitu.

W kontekście klinicznym, monitorowanie stężenia O-desmetylotramadolu może mieć znaczenie w medycynie sądowej, terapii bólu oraz w przypadkach podejrzenia nadużywania tramadolu. Związek ten jest również przedmiotem badań jako potencjalny samodzielny lek przeciwbólowy.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tramadol Vitabalans 50 mg

Tramadol Vitabalans, zawierający 50 mg chlorowodorku tramadolu, charakteryzuje się wysokim (>90%) wchłanianiem po podaniu doustnym, jednak jego bezwzględna biodostępność wynosi około 70% z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego (do 30%). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 2 godzinach. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (203 ± 40 l) i niskie wiązanie z białkami osocza (~20%), co zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Tramadol przenika przez barierę krew-mózg oraz łożyskową, a w mleku kobiecym obecne są minimalne ilości substancji czynnej i aktywnego metabolitu O-desmetylotramadolu (odpowiednio 0,1% i 0,02% dawki). Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4 i CYP2D6, z aktywnym metabolitem O-desmetylotramadolem (M1) o okresie półtrwania 7,9 godziny, który wykazuje silniejsze działanie przeciwbólowe niż lek macierzysty. Eliminacja tramadolu i metabolitów jest niemal całkowita przez nerki (90% dawki), a okres półtrwania tramadolu wynosi około 6 godzin u osób zdrowych.
bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, białka osocza, biodostępność bezwzględna, chlorowodorek tramadolu, CYP2D6, cytochrom P450, dysfagia, działanie przeciwbólowe, efekt pierwszego przejścia, glukuronidacja, klirens kreatyniny, liniowy profil farmakokinetyczny, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, niewydolność nerek, O-desmetylotramadol, objętość dystrybucji, okres półtrwania, profil farmakokinetyczny, stężenie w osoczu
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tramadol Kalceks

Tramadol Kalceks w roztworze do wstrzykiwań/infuzji (50 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby uzależnione od opioidów, po urazie głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości, ośrodka oddechowego lub ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów z zahamowaną czynnością ośrodka oddechowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków hamujących OUN, dawkach przekraczających zalecane oraz u osób z pierwotnymi zaburzeniami oddechowymi, ze względu na ryzyko depresji oddechowej zagrażającej życiu. Tramadol metabolizowany jest przez enzym CYP2D6, co wpływa na jego skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
antagonista opioidowy, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, działanie przeciwbólowe, enzym wątrobowy CYP2D6, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, metabolit tramadolu, mioza, nalokson, O-desmetylotramadol, płytki oddech, receptor opioidowy μ, senność, splątanie, toksyczność opioidowa, tramadol, uraz głowy, uzależnienie od opioidów, wolny metabolizer CYP2D6, wrażliwość na opiaty, wstrząs, zaburzenie ośrodka oddechowego, zaburzenie świadomości, zahamowanie oddychania, zahamowanie ośrodka oddechowego, zwężenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml

Tramadol Krka, dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji (50 mg/mL i 100 mg/2 mL), wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek terapeutycznych. Po podaniu doustnym charakteryzuje się wysokim (>90%) wchłanianiem i biodostępnością około 70%, niezależną od posiłku, z efektem pierwszego przejścia do 30%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) dla dawki 100 mg wynosi 309 ± 90 ng/ml (postać płynna, Tmax 1,2 h) oraz 280 ± 49 ng/ml (postać stała, Tmax 2 h). Lek ma dużą objętość dystrybucji (Vd, ß = 203 ± 40 l) i niskie wiązanie z białkami osocza (~20%), co umożliwia szeroką dystrybucję, w tym przenikanie przez barierę krew-mózg i łożyskową. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4 i CYP2D6, z powstaniem aktywnego metabolitu O-desmetylotramadolu o okresie półtrwania 7,9 h (zakres 5,4–9,6 h), który wykazuje 2-4-krotnie silniejsze działanie przeciwbólowe niż substancja macierzysta. Eliminacja następuje głównie przez nerki (90% dawki w moczu).
bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność bezwzględna, CYP2D6, CYP3A4, dystrybucja leku, działanie przeciwbólowe, efekt pierwszego przejścia, glukuronidacja, izoenzymy, klirens kreatyniny, liniowa farmakokinetyka, marskość wątroby, metabolity w moczu, N-demetylacja, niewydolność nerek, O-demetylacja, O-desmetylotramadol, objętość dystrybucji, okres półtrwania, powinowactwo tkankowe, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, tramadolu chlorowodorek, wiązanie z białkami, zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne, zmienność międzyosobnicza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tramadol Krka 50 mg/ml

Tramadol Krka charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną (>90%) i bezwzględną około 70%, z efektem pierwszego przejścia wątrobowego do 30%. Po podaniu 100 mg w formie płynnej osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 309 ± 90 ng/ml po 1,2 h, a w formie stałej 280 ± 49 ng/ml po 2 h. Lek wykazuje wysokie powinowactwo tkankowe (Vd, β = 203 ± 40 l) i niskie wiązanie z białkami osocza (~20%). Metabolizm obejmuje N- i O-demetylację oraz sprzęganie z kwasem glukuronowym, z aktywnym metabolitem O-desmetylotramadolem, którego okres półtrwania wynosi 7,9 h (zakres 5,4–9,6 h). Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (90% dawki), a okres półtrwania tramadolu to około 6 h, niezależnie od drogi podania. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych, a stężenia terapeutyczne w osoczu wynoszą 100-300 ng/ml, zapewniając skuteczne działanie przeciwbólowe.
bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność bezwzględna, chlorowodorek tramadolu, działanie przeciwbólowe, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka liniowa, glukuronidacja, izoenzymy cytochromu P450, klirens kreatyniny, kwas glukuronowy, marskość wątroby, N-demetylacja, O-demetylacja, O-desmetylotramadol, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie maksymalne w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zmienność osobnicza

O-desmetylotramadol

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Tramadol Vitabalans 50 mg

Specjalne ostrzeżenia – Tramadol Kalceks

Właściwości farmakokinetyczne – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml

Właściwości farmakokinetyczne – Tramadol Krka 50 mg/ml