pacjent heparynizowany

Pacjent heparynizowany to osoba, u której stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe za pomocą heparyny. Heparyna jest naturalnym polisacharydem, który działa jako antykoagulant, hamując kaskadę krzepnięcia poprzez wiązanie się z antytrombiną III i zwiększanie jej aktywności wobec czynników krzepnięcia, głównie trombiny (czynnik IIa) i czynnika Xa.

Heparynizację stosuje się w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zawału mięśnia sercowego, zatorowości płucnej, a także podczas procedur kardiochirurgicznych, hemodializy czy angioplastyki wieńcowej. Leczenie może być prowadzone z użyciem heparyny niefrakcjonowanej (UFH) podawanej dożylnie lub heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH) podawanych podskórnie.

U pacjentów heparynizowanych konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia, takich jak APTT (czas częściowej tromboplastyny po aktywacji) dla heparyny niefrakcjonowanej lub aktywność anty-Xa dla heparyn drobnocząsteczkowych. Głównym powikłaniem terapii jest ryzyko krwawień, a rzadziej może wystąpić małopłytkowość poheparynowa (HIT), która jest groźnym powikłaniem immunologicznym.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl